فیلمی که مهدی نصیری به آن ناسزا می گفت و آیت الله خامنه ای گفت 60ثانیه اش می ارزد به آن 40روزی که...

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین منوچهر محمدی تهیه کننده فیلم "از کرخه تا راین" به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا به روزنامه ایران گفت:

زمانی که ما فیلم «از کرخه تا راین» را ساختیم، یک جریان رادیکال در کشور فعال بود که بخش عمده‌ای از آن توسط آقای مهدی نصیری، که آن موقع در کیهان بودند، مدیریت می‌شد و کاملاً علیه این فیلم بسیج شده بودند. جو بسیار سنگینی علیه فیلم ایجاد کردند. اگر به کیهان آن دوران مراجعه کنید، همین آقای نصیری که حالا در آن سوی طیف ایستاده‌اند، از الفاظ عجیب و غریبی در مورد بنده، آقای داد و آقای حاتمی‌کیا نام بردند و این فیلم را مصداق کامل یک جریان فکری و فرهنگی خاص معرفی کردند. کار بالا گرفت و فیلم در آستانه توقیف قرار گرفت، تا اینکه موقعیتی فراهم شد که مقام رهبری فیلم را تماشا کردند. آن جلسه یکی از معدود جلساتی بود که به گونه‌ای ترتیب داده شده بود که موافقین و مخالفین فیلم در آن حضور یابند.
 ایشان پس از تماشای فیلم – که ما هم در جلسه بودیم – دو سه بار شاهد بودم که از دیدن «از کرخه تا راین» متأثر شدند. پس از اتمام، ایشان رو به جمع کردند و فرمودند: «یکی از مخالفین بلند شود و نظرش را بگوید.» یکی از نمایندگان همان جریان رادیکال و تندرو شروع کرد به ایرادگیری و گفت: «این فیلم ارزش‌های انقلاب را زیر سؤال برده است؛ یک بسیجی پناهنده می‌شود، یک بسیجی خواهرش با یک آلمانی ازدواج کرده است.» یعنی یک قشری‌نگری و سطحی‌نگری نسبت به فیلم بیان کردند و ادعا کردند که این فیلم تمام ارزش‌های انقلاب را نقض کرده است؛ حرف‌هایی که به کرات از زبان آقایان رادیکال و تندرو شنیده می‌شود.  رهبری با یک تحکم به آن آقا فرمودند: «بنشینید.» سپس رو به آقای حاتمی‌کیا کردند و پرسیدند: «آن صحنه‌ای که سعید چشمانش بینا می‌شود و وقتی خواهرش می‌پرسد دوست‌داری چه چیزی از ایران را ببینی، می‌گوید: «من صحنه تشییع امام خمینی(ره) را ندیدم و نابینا بودم، دوست دارم این صحنه را ببینم. هما روستا نوار ویدیویی این صحنه را می‌گذارد و سعید بشدت منقلب می‌شود...»  این یکی از صحنه‌های بشدت تکان‌دهنده و تأثیرگذار فیلم است.

ایشان رو به حاتمی‌کیا کردند و پرسیدند: «آقای حاتمی‌کیا، زمان این صحنه چقدر است؟» آقای حاتمی‌کیا گفتند: «فکر می‌کنم ۵۵ تا ۶۰ ثانیه.» رهبری رو به جمع گفتند: «این ۶۰ ثانیه به کل عملکرد چهل روز عزاداری اعلام شده صدا و سیمای جمهوری اسلامی در رحلت امام می‌ارزد.» 

 مورد دومی که برای خودم پیش آمد، مربوط به فیلم «بازمانده» بود. فیلم «بازمانده» را ما به کارگردانی مرحوم سیف‌الله داد در سال ۷۴ ساختیم و قرار بود در جشنواره همان سال شرکت کند. نسخه را تحویل جشنواره دادیم و تصورمان این بود که احتمالاً بابت چنین فیلم ارزشمندی فرش قرمز هم برایمان پهن می‌کنند! نه تنها این اتفاق نیفتاد، بلکه از سوی وزارت ارشاد اعلام کردند که فیلم توقیف است. وقتی دلیل توقیف را جویا شدیم و جلساتی برگزار شد، گفتند: «در این فیلم بی‌حجابی وجود دارد و ما نمی‌توانیم فیلم را نشان دهیم.» این وضعیت منجر شد که ما در سال ۷۴ که فیلم آماده بود، مرحوم داد مصاحبه کردند و گفتند: «به دلایل فنی فیلم به جشنـــــــواره نمی‌رسد»، در حالی که فیلم کاملاً آماده بود.  در ابتدای سال ۷۵ بود که از طرف دفتر رهبری (نحوه اطلاع یافتن‌شان را من بی‌خبرم) تقاضا کردند فیلم را ببینند. ما فیلم را خدمت ایشان فرستادیم و یک نمایش دو سه نفره داشتیم. من چند بار دیدم که در طول فیلم، چند باری بشدت متأثر شدند. پس از اتمام فیلم، رهبری سؤالی مطرح کردند: «چرا وزارت فرهنگ و ارشاد جلوی نمایش فیلم را گرفته است؟» گفتیم: «به ما می‌گویند چرا زنان ارتش اسرائیل حجاب ندارند.» خب، این استدلال مضحکی بود؛ حجاب داشتن ارتش اسرائیل! ایشان فرمودند: «من به دفتر می‌گویم و شما هم از قول من مجازید این جمله را اعلام کنید: بگویید فلانی این فیلم را دید و در این فیلم بی‌حجابی ندید. آنچنان نگاه فیلمساز نجیب و شریف است که آدم احساس نمی‌کند که در این فیلم برخی زنان حجاب ندارند.»

1717