به گزارش خبرآنلاین، غیرقابلپیشبینی بودن «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا در گذشته از نظر متحدان آمریکا به عنوان یک تاکتیک غیرمتعارف اما گاهی موثر برای غافلگیر کردن مخالفان تلقی میشد. اما اکنون با گذشت ۱۰ هفته از جنگ با ایران بسیاری از مقامات خارجی این رفتار را نه یک راهبرد حسابشده، بلکه بیاعتمادی ثباتزدا میبینند. آنها به تغییرات ناگهانی در سیاست آمریکا و فاصله عمیق میان بیانیههای رسمی دولت و پستهای شبکه اجتماعی ترامپ اشاره میکنند. به گفته یک مقام عرب، اگر ایرانیها فقط نگران غیرقابلپیشبینی بودن ترامپ بودند، شاید تاکنون توافقی حاصل شده بود اما «غیرقابل پیشبینی بودن یک چیز است و قابل اعتماد بودن چیز دیگری.»
به گزارش ایسنا، نشریه آتلانتیک در یادداشتی با این مقدمه درباره چالشبرانگیز شدن رفتار غیرقابل پیشبینی و متناقض ترامپ برای سیاست خارجی آمریکا نوشت: این احساس که ترامپ غیرقابل اعتماد است روند تلاشها برای پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز را کند کرده، چراکه هم متحدان آمریکا و هم مذاکرهکنندگان ایرانی نمیدانند دیپلماسی آمریکا را باور کنند یا اظهارات آخرالزمانی رئیسجمهور را. در نتیجه، متحدان دیرینه آمریکا تلاش خود برای یافتن جایگزینهایی برای رهبری آمریکا را شتاب بخشیدهاند. این وضعیت همچنین جایگاه آمریکا را در مذاکرات تجاری با چین تضعیف کرده است. پکن که سالها با توقف و شروع مذاکرات با واشنگتن مواجه بوده سفر قریبالوقوع ترامپ را آزمونی برای این میداند که آیا هنوز یک رابطه کاری کارآمد میان دو قدرت بزرگ جهان ممکن است یا خیر.
«جاشوا شوارتز» استادیار دانشگاه کارنگی ملون که نظریه «مرد دیوانه» را درباره ترامپ بررسی کرده معتقد است که دور اول ریاستجمهوری او عدم قطعیت درباره این که ترامپ واقعا دیوانه است یا نه، به سودش تمام شد. اما از آن زمان به بعد رفتارهایی که زمانی برای دولتها غافلگیرکننده بود به یک الگوی قابل پیشبینی تبدیل شده است-تشدید لفاظیها و تهدیدهای جنگی، سپس عقبنشینی تحت فشار اقتصادی یا سیاسی.
به گفته شوارتز، عملکرد ترامپ تقریبا قابل پیشبینی شده است که نمونههای آن در رفتار متناقض آن با «کیم جونگ اون» رهبر کره شمالی-از توهینهای علنی و لفاظی علیه او تا روابط نزدیک اما بینتیجه- مقررات تعرفهای همواره در حال تغییر و مبالغه و اظهارات متناقضش پیرامون جنگ ایران مشهود است.
دیدار «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا با رهبران اروپایی ناتو در کاخ سفید
غیرقابل پیشبینی بودن ترامپ کشورها را به فکر آیندهای بدون اتکا به آمریکا واداشته است
در ادامه این مطلب مطرح شد: ترامپ در دور اول ریاستجمهوریاش از افزایش ناگهانی تعرفهها و اظهارات متناقض در مذاکرات تجاری با چین استفاده کرد تا مذاکرهکنندگان این کشور را سردرگمی نگه دارد. این راهبرد در مواردی نتیجهبخش بود اما در دور دوم ریاستجمهوری او بازدهی معکوس داشته است. بسیاری از کارشناسان معتقدند پکن اکنون خود را در موقعیتی برتر میبیند، بهویژه به این دلیل که کشورها به دنبال جایگزینهایی برای همکاری با آمریکا هستند. همانطور که یک مقام ارشد اروپایی گفت: «او آنقدر طولانی غیرقابل پیشبینی بوده که ما مجبوریم به آیندهای فکر کنیم که تا این اندازه به شراکت با آمریکا متکی نباشد. این وضعیت ما را مجبور کرده روی پای خود بایستیم.»
آتلانتیک به نقل از «رابرت مالی» مذاکرهکننده ارشد دولت «باراک اوباما» در مذاکرات هستهای با ایران درباره این ویژگی رفتاری ترامپ که سعی دارد از آن به عنوان یک تاکتیک مذاکراتی برای توافق با ایران به منظور خاتمه جنگ استفاده کند، نوشت: غیرقابل پیشبینی بودن میتواند با ایجاد ترس و فوریت در طرف مقابل یک داشته محسوب شود. اما وقتی غیرقابل پیشبینی بودن به سمت غیرقابل اعتماد بودن برود این داشته به سرعت تبدیل به یک بدهی میشود. در این موقعیت طرف مقابل دیگر آنقدرها هراسی ندارد، بلکه اعتمادش و انگیزهاش برای توافق را از دست میدهد، چراکه نمیتواند باور کند که یک توافق فرضی پایدار بماند. نتیجه احتمالی «هرج و مرج» است.
رسانه آمریکایی در پایان نوشت: بسیاری از رهبران جهان پس از دوره اول ریاستجمهوری ترامپ مشتاق بودند که در همکاری با واشنگتن به رویکرد عادی و روزمره بازگردند. دوره دوم ریاستجمهوری او آن را تغییر داده است. یافتن راهی برای بقا و پیشرفت بدون اتکای زیاد به آمریکا اکنون یک ضرورت جدید است.
۳۱۰۳۱۰
نظر شما