قرآن بخوانیم | در جامعه غیراسلامی دلت می‌خواهد خوب باشی، ولی نمی‌توانی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در جامعه غیرالهی، انسان هر قدر هم بخواهد متدین باشد، محیط او را از خدا دور می‌کند؛ اما جامعه اسلامی، کارخانه انسان‌سازی است که همه عوامل آن – از بازار تا خانواده – انسان را به یاد خدا می‌اندازد. اگر حکومت نبوی و علوی تداوم می‌یافت، حتی منافقان نیز مؤمن می‌شدند.

پرونده ویژه «قرآن بخوانیم» به بیان تفاسیر قرآنی از رهبر شهید می‌پردازد که در این شماره به بررسی موضوع «جامعه اسلامی انسان را به خدا نزدیک می‌کند» خواهیم پرداخت که متن آن تقدیم شما فرهیختگان می‌شود.

بنابر روایت حوزه، در جامعه های غیر اسلامی و غیر الهی، آدم ها می خواهند خوب باشند، نمی توانند؛ شما دلت می خواهد متدین باشی، نمی توانی. دلت می خواهد ربا ندهی و ربا نخوری، می بینی نمی شود.

زن دلش می خواهد از عفت اسلامی خارج نشود، محیط، او را در فشار می گذارد.

همۀ عوامل و انگیزه ها انسان را از یاد خدا دور می کند. عکس و نمایش و تفصیلات و رفت وآمدها و معاملات و گفتگوها، همه انسان را از خدا دور می کند و ذکر خدا را از دل انسان بیگانه می کند. در جامعۀ اسلامی عکسِ قضیه است.

در جامعۀ اسلامی، بازارش، مسجدش، دارالحکومه اش، رفیقش، خویشاوندش، پدر خانواده، جوان خانواده، همه و همه انسان را به یاد خدا می اندازند، به طرف خدا می کشانند، با خدا آشتی می دهند، با خدا رابطه ایجاد می کنند، بندۀ خدا می سازند و از بندگی غیر خدا دور می کنند.

اگر جامعۀ اسلامیِ زمان پیغمبر، پنجاه سال ادامه پیدا می کرد، همان رهبری بر سر کار می ماند، یا بعد از پیغمبر، علی بن ابی طالب علیه السلام با همان رهبری ای که پیغمبر معین کرده بود، جای پیغمبر می نشست، شما این را مطمئن باشید، بعد از پنجاه سال، همۀ آن منافقین تبدیل می شدند به مؤمنینِ واقعی.

اگر می گذاشتند که حکومت نبوی و علوی دنبال یکدیگر ادامه پیدا بکند، آن جامعۀ انسان ساز، به طور قهری، همۀ آدم های غٍشدار را هم بی غِش می کرد، همۀ دل های منافق را هم مؤمن می ساخت، همۀ کسانی که روحشان با ایمان آشنا نبود نیز آشنا با خدا و باایمان می شدند، این طبع قضیۀ مربوط به جامعۀ اسلامی است.

پیغمبرها می آیند یک چنین چیزی درست کنند. وقتی این درست شد، مثل کارخانۀ انسان سازی، یکی یکی نه، ده تا ده تا نه، صدتا صدتا نه، گروه گروه و خیل خیل، مردم مسلمان می شوند، هم مسلمان ظاهری، در ظاهر امور مسائل اسلامی و هم مسلمان و مؤمن قلبی و واقعی و باطنی. این درست شد؟ پس پیغمبر برای یک چنین کاری می آید.

منبع: کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، فصل توحید، جلسه۲۳، ۴۱۱