به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، خداوند در قرآن وعده یاری و پیروزی به مؤمنان داده، اما این وعده خارج از قوانین طبیعی و سنت آفرینش نیست. یاری الهی تنها شامل کسانی میشود که تمام توان خود را بسیج کرده، با همه وجود به میدان آیند و پس از پیروزی نیز رابطه خود را با خدا محکم نگه دارند.
بنابر روایت حوزه، پرسش و پاسخ پیش رو در همین موضوع است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
پرسش:
* خداوند به چه کسانی وعده یاری داده است؟
پاسخ اجمالی:
وعده پیروزی و یاری خدا و دفاع از مؤمنان که در آیات قرآن آمده، خارج از سنت آفرینش و قوانین حیات نیست، بلکه خداوند تنها به کسانی وعده داده که تمام نیروهای خود را بسیج کرده، و با همه توان به میدان آیند. در واقع وعده های الهی نباید سبب سستی و برداشتن بار مسئولیت از دوش مومنین شود، بلکه باید موجب تحرک بیشتر و فعالیت دامنه دارتر گردد. بر اساس آیات و روایات، آنان بعد از پیروزی هم رابطه خود را با خداوند همچنان محکم می دارند، و پیروزی بر دشمن را وسیله ای برای نشر حق، عدالت و فضیلت قرار می دهند.
پاسخ تفصیلی:
این تصور اشتباه است که وعده پیروزی و یاری خدا و دفاع از مؤمنان که در آیات قرآن آمده است، خارج از سنت آفرینش و قوانین حیات می باشد، چنین نیست، این وعده را خداوند تنها به کسانی داده است که: تمام نیروهای خود را بسیج کنند، و با همه توان به میدان آیند، و لذا در تعبیر آیه ۴۰ سوره «حج» می خوانیم: «لَوْ لا دَفَعَ اللّهُ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْض».
بنابراین، دفع ظالمان را خدا تنها با نیروهای غیبی و قدرت صاعقه و زلزله (جز در موارد استثنائی) نمی کند، بلکه به وسیله مؤمنان راستین شرّ آنها را دفع می نماید، و تنها چنین کسانی را زیر پوشش حمایت خود قرار می دهد.
بنابراین، وعده های الهی نه تنها نباید سبب سستی و برداشتن بار مسئولیت از دوش شود، بلکه باید موجب تحرک بیشتر و فعالیت دامنه دارتر گردد، و البته در این صورت، پیروزی از ناحیه خدا تضمین شده است.
و نیز یاد آوری می شود: این گروه از مؤمنان تنها قبل از پیروزی به در خانه خدا نمی روند، بلکه بعد از پیروزی هم به مقتضای: «الَّذِینَ إِنْ مَکَّنّاهُمْ فِی الأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ...»، (۱) نیز رابطه خود را با او همچنان محکم می دارند، و پیروزی بر دشمن را وسیله ای برای نشر حق و عدالت و فضیلت قرار می دهند.
در بعضی از روایات اسلامی آیه فوق به حضرت مهدی(علیه السلام) و یارانش، یا آل محمد(صلی الله علیه وآله) به طور عموم، تفسیر شده است، چنان که در حدیثی از امام باقر(علیه السلام) می خوانیم که در تفسیر آیه «الَّذِینَ إِنْ مَکَّنّاهُمْ فِی الأَرْضِ»... فرمود: این آیه تا آخر از آن «آل محمّد و مهدی و یاران او» است:
«یَمْلِکُهُمُ اللّهُ مَشارِقَ الأَرْضِ وَ مَغارِبَها، وَ یُظْهِرُ الدِّیْنَ، وَ یُمِیْتُ اللّهُ بِهِ وَ بِأَصْحابِهِ الْبِدَعَ وَ الْباطِلَ، کَما أَماتَ الشُّقاةُ الْحَقَّ، حَتّی لا یُری أَیْنَ الظُّلْمُ، وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ»؛ (خداوند شرق و غرب زمین را در سیطره حکومت آنها قرار می دهد، آئینش را آشکار می سازد، و به وسیله مهدی(علیه السلام) و یارانش، بدعت و باطل را نابود می کند آنچنان که تبهکاران، حق را نابود کرده بودند، و آنچنان می شود که: بر صفحه زمین، اثری از ظلم دیده نمی شود [چرا که] آنها امر به معروف و نهی از منکر می کنند).
در این زمینه احادیث دیگری نیز وارد شده است.
اما این احادیث بیان کننده مصداق های روشن و آشکار است و مانع عمومیت مفهوم آیه نیست، بنابراین، مفهوم گسترده آیه، همه افراد با ایمان، مجاهد و مبارز را شامل می شود. (۲)
نظر شما