به گزارش خبرآنلاین، محور اصلی این افشاگری جدید نیویورک تایمز این است که علاوه بر یک پایگاهِ پیشتر اعلامشده در منطقه «النخیب»، مقامات امنیتی و نمایندگان پارلمان عراق اکنون وجود یک پایگاه مخفی دوم را نیز در بیابانهای غربی این کشور تأیید کردهاند. این افشاگری، حاکمیت ملی عراق را با چالشی بیسابقه مواجه کرده و پرده از لایههای پنهان جنگهای نیابتی و اطلاعاتی در منطقه برمیدارد.
ماجرای لو رفتن این راز بزرگ نظامی از روز ۳ مارس ۲۰۲۶ آغاز شد؛ زمانی که یک چوپان ۲۹ ساله عراقی به نام «عواد الشمری» در دل بیابانهای ناهموار غربی عراق، به صورت تصادفی با یک مقر نظامی مجهز برخورد کرد. او سربازان، چادرها و هلیکوپترهایی را دید که گرد یک باند فرود موقت مستقر شده بودند. الشمری بلافاصله یافتههای خود را به فرماندهی نظامی منطقه گزارش داد، اما این تماس به قیمت جان او تمام شد. اندکی بعد، چوپان جوان در حین رانندگی با وانت خود هدف حمله شدید و بیرحمانه یک هلیکوپتر ناشناس قرار گرفت. دو روز بعد، خانواده الشمری جسد غرق در خون و خودروی کاملاً سوخته او را در میان شنها پیدا کردند. ارتش اسرائیل از اظهارنظر درباره این قتل خودداری کرد، اما این حادثه، دومینوی افشاگریها را کلید زد.
یک روز پس از گزارش چوپان، ارتش عراق یک یگان شناسایی را به منطقه اعزام کرد، اما این نیروها به محض نزدیک شدن به مقر، هدف آتش سنگین قرار گرفتند که به کشته شدن یک سرباز عراقی، مجروح شدن دو تن دیگر و انهدام دو خودرو انجامید. در پی این درگیری، ارتشبد عبدالامیر یارالله، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح عراق، با همتایان آمریکایی خود تماس گرفت. مقامات آمریکایی تایید کردند که نیروهای مستقر در آنجا متعلق به ایالات متحده نیستند؛ پاسخی که برای بغداد یک معنا بیشتر نداشت: این نیروها اسرائیلی بودند.
پیش از این، روزنامه والاستریت ژورنال از وجود یک پایگاه موقت اسرائیلی در منطقه «النخیب» عراق خبر داده بود که برای کوتاهکردن مسافت پروازی جنگندههای اسرائیلی، سوختگیری مجدد، پشتیبانی هوایی و ارائه خدمات درمانی در جنگ ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ علیه تهران استفاده میشد. اما ابعاد فاجعه زمانی گستردهتر شد که پارلمان عراق در ۸ مارس، فرماندهان نظامی را به یک جلسه توجیهی محرمانه کشانید.
در پی این جلسه، حسن فدعم، یکی از نمایندگان پارلمان، در گفت و گو با نیویورکتایمز فاش کرد که پایگاه النخیب تنها مقری نبوده که اسرائیل در خاک عراق ایجاد کرده است؛ بلکه این پایگاه صرفا تنها موردی بوده که وجود آن لو رفته است. در ادامه، یک مقام ارشد امنیتی دیگر عراقی نیز رسماً وجود یک پایگاه مخفی دوم را در بیابانی دیگر در غرب عراق تایید کرد، هرچند از افشای مختصات دقیق آن خودداری کرد.
این افشاگریها سوالات بزیادی را برای ساختار سیاسی و نظامی عراق ایجاد کرده است. آیا فرماندهان ارشد عراقی واقعاً تا زمان گزارش چوپان از حضور بیگانگان در خاک خود بیخبر بودند یا میدانستند و ترجیح دادند چشمپوشی کنند؟
هر دو فرض نشاندهنده ضعف شدید بغداد در کنترل قلمرو خود است. سرلشکر علی الحمدانی، فرمانده نیروهای غرب فرات، اعتراف کرد که ارتش از یک ماه قبل به این حضور مشکوک شده بود و از آمریکا اطلاعات خواسته بود، اما واشنگتن سکوت کرد.
طبق پروتکلها، واشنگتن موظف بود بغداد را مطلع کند. این یعنی ایالات متحده یا این راز را از متحد خود پنهان کرده بود، یا تنها به تعداد معدودی از سران عراقی اطلاع داده بود که آنها نیز موضوع را مکتوم نگاه داشتند. به گفته وعد قدو، نماینده پارلمان عراق، این اقدام توهین آشکار به حاکمیت ملی و کرامت مردم عراق است.
امروز پایگاه النخیب دیگر فعال نیست، اما وضعیت پایگاه مخفی دوم اسرائیل در هالهای از ابهام قرار دارد.
به نوشته نیویورک تایمز تحلیلگران معتقدند این رسوایی میتواند بهانهای به دست نیروهای مسلح همسو با ایران بدهد تا از سلاح خود را حفظ کنند و هرگونه همکاری با آمریکا را به عنوان همسویی با اسرائیل بازتعریف نمایند.
در این میان، خانواده عواد الشمری، چوپانی که با فدا کردن جانش راز دو پایگاه مخفی را فاش کرد، همچنان سرگردان و معترضند؛ آنها میخواهند بدانند چرا دولت عراق در برابر این تجاوز آشکار سکوت کرده و چرا هیچ تحقیقی برای احقاق خون فرزندشان انجام نمیشود.
۴۲/۴۲
نظر شما