خبرآنلاین - شهاب شهسواری: بامداد امروز سنای ایالات متحده آمریکا با ۵۰ رای مثبت در مقابل ۴۷ رای منفی در یک رایگیری آئیننامهای اجازه داد که قطعنامه پیشنهادی دموکراتها برای سلب اختیارات جنگی رئیس جمهور در جنگ ایران و ضرورت تصویب کنگره برای هرگونه اقدام نظامی علیه ایران در دستور کار صحن سنا قرار گیرد.
نمایندگان حزب دموکرات تاکنون ۷ بار تلاش کردهبودند تا قطعنامهای برای سلب اختیارات جنگی رئیس جمهور آمریکا در مقابل ایران تصویب کنند، اما تا به امروز در این مسیر ناکام ماندهبودند.
رایگیری بامداد چهارشنبه یک گام به پیش در مسیر تصویب این قطعنامه بود. رایگیری آئیننامهای بامداد چهارشنبه به این معنا بود که مسیر برای قرار گرفتن قطعنامه اختیارات جنگی در صحن سنا برای رایگیری هموار شدهاست.
این موفقیت پس از آن حاصل شد که یک نماینده جمهوری خواه دیگر یعنی بیل کسیدی، سناتور جمهوریخواه لوئیزیانا نیز به جمع مخالفان جنگ پیوست. یکی از دلایل این مصوبه این بود که در جلسه
در حال حاضر چهار سناتور جمهوریخواه به قرار گرفتن قطعنامه اختیارات جنگی در دستور کار سنا رای مثبت دادهاند: رند پل، سناتور کنتاکی، لیزا مرکافسکی، سناتور آلاسکا و سوزان کالینز، سناتور مین که در رایگیریهای پیشین هم رای مثبت دادهبودند، در کنار بیل کسیدی که برای نخستین بار به این پیشنهاد رای مثبت داد.
در برابر جان فترمن، سناتور هوادار اسرائیل از پنسیلوانیا تنها سناتور حزب دموکرا بود که به این قطعنامه برای چندمین بار رای منفی داد.
آیا رای آئیننامهای چهارشنبه به معنای پایان جنگ است؟
جواب یک کلمه است: نه!
رایگیری روز چهارشنبه هیچ تاثیری روی فرآیند تصمیمگیری دولت آمریکا برای استمرار جنگ علیه ایران ندارد. اساسا سنای آمریکا حتی هنوز به قطعنامه اختیارات جنگی هم رای ندادهاست، بلکه صرفا تصویب کردهاست که این قطعنامه برای رایگیری به صحن سنا آوردهشود.
رایگیری قطعنامه به زودی در سنا انجام خواهد شد، اما حتی در صورت تصویب در سنا هم که همچنان احتمال آن کم است، این قطعنامه مسیر طولانی برای تبدل شدن به قانون دارد و حتی نهایتا اگر به قانون هم تبدیل شود، سابقه تاریخی نشان دادهاست که رئیس جمهور آمریکا میتواند به سادگی آن را دور بزند و رسیدگی به اختلاف نظر با کنگره را به دادگاههایی بکشاند که در مورد اختیارات جنگی قطعا به نفع قوه مجریه رای خواهند داد.
آیا قطعنامه اختیارات جنگی تصویب خواهد شد؟
جواب یک کلمه است: نه!
مصوبه بامداد چهارشنبه سنای آمریکا صرفا رای به ورود قطعنامه به فرآیند رایگیری بود.
در رایگیری امروز ۳ نماینده جمهوریخواه غایب بودند. از آنجا که رای این سه سناتور به قطعنامه «نه» خواهد بود، در بهترین حالت با رای بله چهار جمهوریخواه و رای نه یک دموکرات، قطعنامه ۵۰-۵۰ رای خواهد آورد که نیازمند رای بنبست شکن جیدی ونس، معاون رئیس جمهور و رئیس سنا خواهد شد که باعث میشود قطعنامه تصویب نشود.
اما حتی شرایط پیشبینی نشده رخ دهد و قطعنامه در سنا رای بیاورد، نوبت به مجلس نمایندگان خواهد رسید که در آنجا هم اکثریت با جمهوریخواهان است (۲۱۸ به ۲۱۲) و قطعنامه در مجلس نمایندگان متوقف میشود.
اما باز هم اگر شرایط غیرمنتظرهای رخ دهد و با شورش چندین نماینده جمهوریخواه قطعنامه در مجلس نمایندگان تصویب شود، مصوبه برای امضا روی میز رئیس جمهور میرود.
در تمام شرایط خوشبینانه فرضی که به تصویب قطعنامه در کنگره منجر شود باز هم ترامپ قطعا چنین مصوبهای را تایید نخواهد کرد و آن را وتو میکند. دونالد ترامپ در دوره نخست ریاست جمهوری خود قطعنامه کنگره برای توقف جنگ یمن را وتو کرد.
آخرین راهکار کنگره تلاش برای ملغی کردن وتوی رئیس جمهور است که آن هم به دو سوم آرای نمایندگان نیاز دارد که با ترکیب فعلی مجلسین آمریکا چنین رائی به طور قطع در دسترس نیست.
بیایید فرض کنیم که قطعنامه به قانون تبدیل شود، آیا ترامپ موظف است جنگ را متوقف کند؟
جواب یک کلمه است: نه!
حتی اگر تمامی اتفاقهای غیرمنتظره سیاسی در آمریکا رخ دهد و قطعنامه اختیارات جنگی اول در سنا (تقریبا غیرممکن)، بعد در مجلس نمایندگان (تقریبا غیرممکن)، سپس پس از وتوی رئیس جمهوری با دو سوم آرا در کنگره (قطعا غیرممکن) تصویب شود، باز هم رئیس جمهور آمریکا میتواند این مصوبه را نادیده بگیرد و کنگره را برای شکایت به راهروهای دادگاهها بفرستد.
دولت باراک اوباما در مقابل اصرار کنگره برای دریافت مجوز جنگ از کنگره برای جنگ لیبی استدلال کردهبود که این مناقشه در چارچوب تعریف حقوقی «تخاصم مسلحانه» که در قانون مستلزم کسب مجوز کنگره است، نمیگنجد.
دولت ترامپ هم از قبل استدلال خود را آماده کردهاست و در نامهای به کنگره پس از پایان مهلت ۶۰ روزه نوشت که تخاصم مسلحانه با ایران به پایان رسیدهاست. به نظر میرسد که در صورت از سرگیری جنگ، دولت آمریکا استدلال خواهد کرد که یک جنگ جدید آغاز شده و نیازمند دریافت مجوز برای ادامه جنگ قبلی نیست.
در مورد حق دخالت کنگره در اختیارات جنگی رئیس جمهور و قانون اختیارات جنگی مصوب ۱۹۷۳، هم رئیس جمهور فعلی آمریکا و هم بسیاری از حقوقدانان حامی او استدلال کردهاند که این قانون خلاف قانون اساسی آمریکا است. به نظر میرسد که دادگاههای آمریکا از این استدلال حمایت خواهند کرد.
۴۲/۴۲
نظر شما