به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در اردیبهشتماه سال ۱۳۴۶، هشتاد زن جوان، پس از پشت سر گذاشتن یک دوره چهارماهه آموزش فشرده نظامی و انتظامی، لباس پلیس به تن کردند و در پنج اداره شهربانی، از جمله زندان زنان، اداره اطلاعات، مبارزه با مواد مخدر، کارگزینی و بیمارستان شهربانی مشغول به کار شدند.
منصوره پیرنیا، خبرنگار وقت مجله «زن روز»، با حضور در محل خدمت این نیروها، از تلاشهای آنان برای انطباق با محیطهای دشوار و وظایف حساس گزارش داد. برای دخترانی که تا پیش از آن در فضای آزاد زیسته بودند، انس گرفتن با فضای زندان و مواجهه با ناهنجاریهای اجتماعی تجربهای تکاندهنده بود؛ اما آنان با روحیهای مثالزدنی، وظایف دشواری نظیر انتقال متهمان، کشیکهای شبانهروزی و راهنمایی زندانیان را پذیرفتند.
در زندان زنان، حضور این افسران جوان واکنشهای عمیقی به همراه داشت؛ زندانیان نه تنها با آنان انس گرفتند، بلکه ملایمت و رفتار انسانی این پلیسهای زن، تأثیر مثبتی بر روحیه زنان خطاکار گذاشت. رئیس زندان با تأکید بر دقت در انتخاب این افراد، از اثرات روانی مثبت حضور آنها بر بهبود وضعیت زندانیان ابراز رضایت کرد.
در اداره مبارزه با مواد مخدر، هشت پلیس زن با یادگیری مهارتهای تخصصی نظیر انگشتنگاری و شناسایی روشهای پیچیده جاسازی مواد مخدر، خود را برای مبارزه با قاچاق آماده کردند. همزمان، گروهی دیگر از آنان با گذراندن آموزشهای پرستاری در بیمارستان شهربانی، جای خالی نیروهای انسانیِ آموزشدیده و دلسوز را در بخش درمانی پر کردند؛ اقدامی که بنا بر اظهارات رئیس بیمارستان، بسیار کارآمدتر از جایگزینی با نیروهای مرد بود.
متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما