احساس فقر، از خود فقر بدتر است

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت الاسلام والمسلمین محسن عباسی ولدی، کارشناس و مشاور خانواده و ازدواج در یکی از آثار خود به موضوع اقتصاد و خوش‌بختی و بدبختی اشاره کرده است که گزیده‌ای از این بیان، تقدیم شما فرهیختگان می شود.

مرد و زنی که خوش‌بختی را در فراوانیِ داشته‌های مادّی می‌بینند، دو اتّفاق در زندگی‌شان می‌افتد:

اوّل این که دائم احساس فقر می‌کنند.

حدّ اقل‌های زندگی از نظر آنان، حدّ اکثر بسیاری از زندگی‌هاست.

احساس فقر، از خود فقر بدتر است.

فقیر به کسی می‌گویند که حدّ اقلِ زندگی را ندارد.

وقتی که به حدّ اقل‌ها رسید، خوش‌حال می‌شود؛‌ امّا کسی که احساس فقر می‌کند، تا وقتی که کسی در اطراف او هست که بالاتر از او زندگی می‌کند، خود را فقیر حساب می‌کند.

اتّفاق دومی که در زندگی چنین فردی می‌افتد، احساس بدبختی است.

اگر طرفی که احساس بدبختی می‌کند، زن خانه باشد،‌ به صورت طبیعی از کسی که عامل این بدبختی است، شاکی خواهد شد.

با نگاه ظاهربین چنین زنی، چه کسی عامل این بدبختی است؟ شوهر. پس دائم با او دچار مشکل خواهد شد.

منبع:حوزه؛ برشی از کتاب از نو با تو.