به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، لیلا خالد، نماد ماندگار مقاومت فلسطین که نامش با تصویر چفیه و اسلحه در تاریخ مبارزات ضدصهیونیستی گره خورده، در ۸۲ سالگی همچنان چهرهای بحثبرانگیز است. بازخوانی خاطرات او (که نخستین بار در خرداد ۱۳۵۸ منتشر شد) پرده از فلسفه پشت عملیاتهای جنجالیاش، بهویژه ربودن هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ در سال ۱۹۶۹، برمیدارد.
خالد در این متن، نگاهی متفاوت به «مبارزه مسلحانه» دارد. او برخلاف کلیشههای رایج که اقدامات او را «احساساتی» یا «ماجراجویانه» میخوانند، تأکید میکند که این کنشها محصول محاسبات استراتژیک، تحلیلِ دقیقِ نقاط ضعف دشمن و نتیجهگیریهای منطقیِ «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» بوده است. از نگاه او، فلسطین نه یک مسئله محلی، بلکه درگیرودارِ نبردی با یک بلوک واحد متشکل از «امپریالیسم جهانی» و «صهیونیسم» است؛ نیرویی که اسرائیل را به عنوان «نگهبان» منافع خود در منطقه تجهیز کرده است.
خالد با برشمردن حمایتهای تسلیحاتی و سیاسی دولتهای غربی (از آلمان و فرانسه تا انگلیس و آمریکا)، سیاستهای آمریکا بهویژه در دوران نیکسون را محرک اصلی اقدامات خود میداند. او استدلال میکند که وقتی گوشهای غرب در برابر تظلمخواهی فلسطینیان کر است، خشونتِ کنشهای انقلابی، تنها زبانی است که میتواند «حجاب از چشمان لیبرالهای غربی» برگیرد.
برای لیلا خالد، این عملیاتها «نفیِ نفی» است؛ تلاشی برای اثبات وجود انسانیتی که توسط ماشینِ اشغالگر انکار شده است. او هدفش را نه نابودیِ فیزیکیِ دشمن (که آن را فراتر از توانایی خود میداند)، بلکه کاشتن بذر وحشت در دل دشمن و بسیج افکار عمومی جهانی علیه وضع موجود میداند. او در نهایت چنین نتیجه میگیرد: «ما در یک دنیای بزدل، شجاعانه عمل میکنیم تا افسانه شکستناپذیری دشمن را در هم بشکنیم.»
متن کامل روایت لیلا خالد را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما