به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ از گل «دست خدا»ی مارادونا در سال ۱۹۸۶ تا گل جنجالی جف هرست برای انگلستان در سال ۱۹۶۶، نگاهی میاندازیم به پنج مورد از بهیادماندنیترین لحظات تاریخ جام جهانی.
هر چهار سال یک بار، هواداران صبور فوتبال در سراسر جهان دوباره به خود اجازه میدهند که رویاپردازی کنند که تیم کشورشان میتواند – و خواهد توانست – افتخار قهرمانی جام جهانی فیفا را به دست آورد.
از دههها پیش، زمانی که اروگوئه میزبان و نخستین قهرمان جام جهانی در سال ۱۹۳۰ بود – رویدادی بسیار کوچکتر با حضور ۱۳ تیم و تنها ۱۸ روز بازی – این مسابقات فراتر از جسورانهترین رویاهای برگزارکنندگان اولیه خود پیش رفته است. با این حال، با وجود تمام جنبههای تجاری و هیاهوی پشت این نمایش عظیم یکماهه که بهراستی جهانی شده است، همچنان بهیادماندنیترین لحظات همیشه درون زمین مسابقه رخ میدهند، در آن ۹۰ دقیقه میان سوت آغاز و پایان بازی.
همانطور که مسابقات پیشین نشان دادهاند، جام جهانی سرشار از درام، رسوایی، رنج و لحظات برجستهای است که هواداران را از روی مبل، چهارپایه بار یا صندلیهای پلاستیکی تاشو به وجد میآورد. در اینجا به پنج مورد از بهترینهای آن اشاره میکنیم.
از دست دادن این ضربه به معنای چهارمین قهرمانی برزیل در جام جهانی بود.
۱. برزیل مقابل ایتالیا – فینال جام جهانی ۱۹۹۴
در سال ۱۹۹۴، ایالات متحده با میزبانی جام جهانی، پا به عرصه فوتبال گذاشت – آخرین تجربه جدی این کشور در فوتبال، لیگ فوتبال آمریکای شمالی بود که یک دهه پیش از آن منحل شده بود – و این حرکت جسورانهای به شمار میرفت. خوشبختانه، دستاندرکاران نیازی به نگرانی نداشتند، زیرا این مسابقات چه درون و چه بیرون زمین موفقیتی بزرگ بود.
فینال، رقابت سنتی برزیل و ایتالیا را در برابر هم قرار داد. برخلاف بقیه مسابقات، این دیدار خستهکننده حتی پس از وقتهای اضافه نیز با نتیجه بدون گل به پایان رسید. برای نخستین بار در تاریخ، ضربات پنالتی تعیینکننده جام طلایی معروف شد.
در آن لحظه، به نظر میرسید تمام کره زمین مکث کرد تا تنش اعصابخردکن را تماشا کند – و قربانی بدشانس آن را بیابد. روبرتو باجو، مهاجم ایتالیایی، یکی از ستارگان مسابقات بود، اما در گرمای پاسادینا، کالیفرنیا، حتی او نیز تسلیم فشار شد. ضربه حساس پنالتی او از بالای دروازه به بیرون رفت و جام را به تلخترین شکل ممکن به برزیل هدیه داد.
۲. ایتالیا مقابل برزیل – ۱۹۸۲
در تضاد کامل با دیدار فینال سال ۱۹۹۴، دوازده سال پیشتر ایتالیا و برزیل بازیای را رقم زدند که اغلب نهتنها بهترین بازی تاریخ جام جهانی، بلکه بهترین بازی تاریخ فوتبال نامیده میشود.
طبق معمول، انتظار میرفت برزیلِ پرستاره پیروز شود، اما ایتالیا در برابر این نیروی شکستناپذیر، چون سدی محکم ایستادگی کرد و ستاره بعید این نمایش، مهاجم ایتالیایی – و محکومشده سابق تبانی در مسابقات – پائولو روسی بود.
دو تیم چون بوکسورهایی حرفهای با یکدیگر درگیر شدند و به جای مشت، گل ردوبدل کردند و نامهای روسی (دو بار)، سقراط و فالکائو بر روی تابلو و سپس در افسانههای فوتبال ثبت شد. در حالی که بازی ۲-۲ بود و ایتالیا برای صعود به جای برزیل بهشدت به یک گل نیاز داشت، روسی به شکلی دراماتیک هتتریک خود را کامل کرد و کشورش را در مسیر قهرمانی نهایی جام جهانی قرار داد. زیکو، ستاره برزیل، این روز را «روزی که فوتبال مُرد» نامید، اما خاطره آن تا ابد زنده خواهد ماند.
و پیروزی هلند را در دیدار مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی قطعی میکند.
۳. هلند مقابل آرژانتین – ۱۹۹۸
هیجانیتر از دیدن یک گل برتری در ثانیههای پایانی یک بازی حساس، در فوتبال وجود ندارد. دنیس برکمپ هلندی نهتنها به این مهم دست یافت، بلکه بهترین زمان را نیز برای به ثمر رساندن یکی از زیباترین گلهای تاریخ مسابقات انتخاب کرد.
هلند و آرژانتین در حالی که برای رسیدن به جمع چهار تیم نهایی میجنگیدند، تا ثانیههای پایانی ۱-۱ مساوی بودند. در حالی که هواداران هر دو تیم خود را برای وقت اضافه آماده میکردند، رونالد دوبورِ هلندی هر احتیاطی را به دور انداخت و توپی بلند و ناامیدانه را به اندازه نیمی از زمین به سمت برکمپ فرستاد که در موقعیتی باورنکردنی برای گلزنی قرار داشت.
اما با سه ضربه ماهرانه پای راست جادوییاش، این اسطوره هلندی نام خود را برای همیشه در میان تصاویر برجسته جام جهانی جاودانه کرد. او توپ رو به پایین و تند را به زیبایی مهار کرد، آن را از میان پاهای مدافعی رد کرد و سپس شوتی محکم و مهارنشدنی به تور چسباند تا هواداران هلند را به شوقی بینهایت وادارد و دل آرژانتینیها را بشکند.
گل پیروزیبخش و جنجالی انگلستان را در برابر آلمان غربی به ثمر میرساند.
۴. انگلستان مقابل آلمان غربی – ۱۹۶۶
امروزه از بازپخش ویدیویی برای تشخیص صحیح گل شدن توپ استفاده میشود، اما در سال ۱۹۶۶، همهچیز به قدرت دید داوران بستگی داشت. در این مورد خاص، بخت با انگلستان یار بود.
«نگهبانان بازی» در خاک خودشان به اولین و تا به امروز تنها فینال خود رسیدند که پس از تساوی ۲-۲ به وقت اضافه کشیده شد. بلافاصله، جف هرست، مهاجم انگلستان، شوتی به سمت دروازه زد که به تیر افقی برخورد کرد و بر روی خط دروازه فرود آمد.
هوادارانی که پای تلویزیون تماشا میکردند، نفسها را در سینه حبس کرده بودند تا نتیجه گفتوگوی پرتنش میان داور سوئیسی و کمکداور روسی را ببینند؛ آنها اعلام کردند توپ از خط عبور کرده است، به شادی فراوان تماشاگران میزبان. هرست که گل اول و یک گل دیگر را نیز به ثمر رسانده بود، اولین بازیکنی شد که در یک فینال جام جهانی هتتریک میکند، هرچند وقتی گل سوم را زد، سعی داشت توپ را برای اتلاف وقت به سکوها بکوبد!
دو گل فراموشنشدنی به ثمر رساند؛ از جمله گل مشهور «دست خدا» که وارد دروازه پیتر شیلتون، دروازهبان بریتانیایی، شد.
۵. آرژانتین مقابل انگلستان – ۱۹۸۶
این بازی از آن دسته دیدارهایی است که هیچ تماشاگری هرگز نمیتواند فراموش کند، چراکه شامل دو گل از مشهورترین گلهای تاریخ فوتبال میشد – اما به دلایل بسیار متفاوت.
شش دقیقه از نیمه دوم گذشته و بازی ۰-۰ بود که دیهگو مارادونا، فوقستاره کوتاهقامت آرژانتینی، در یک نبرد هوایی با دروازهبان پیتر شیلتون شرکت کرد و برای جبران کوتاهیاش، با مشت توپ را از بالای سر شیلتون به تور چسباند. به طرز شگفتآوری، داوران متوجه این تخلف نشدند و آرژانتین پیش افتاد.
تنها چهار دقیقه بعد، این اسطوره بینظیر کاری فرشتهوار انجام داد. مارادونا که در زمین خودی صاحب توپ شد، با پای خود و کاملاً قانونی به سمت دروازه انگلستان حرکت کرد. او در مدت ۱۰ ثانیه، ۶۰ یارد را با عبور ماهرانه از میان پنج مدافع پیش رفت و توپ را به تور رساند تا «گل قرن» را ثبت کند. این حرکت، تمام هواداران غیرانگلیسی را از شعف به رقص درآورد، چراکه شاهد یکی از باورنکردنیترین نمایشهای تکنیک فردی در تاریخ فوتبال بودند.
منبع: history.com
۲۵۹
نظر شما