امیرمسعود عابدین: شرکت کاسترول با همکاری یک موسسه تخصصی علوم اعصاب، مطالعهای متفاوت روی جسم و ذهن رانندگان انجام داده تا راز اصلی هیجان پشت فرمان را کشف کند. نتایج این پژوهش علمی با متصل کردن سنسورهای مغزی، چشمی و قلبی به رانندگان نشان میدهند که برعکس باور عمومی، سرعت به تنهایی هرگز تضمینکننده تجربه یک هیجان واقعی نیست.
براساس گزارش motor۱، اکثر ما این احساس را تجربه کردهایم که بعضی رانندگیها بسیار به یاد ماندنی میشوند، در حالی که برخی دیگر صرفا سریع هستند اما حس خاصی ایجاد نمیکنند. کاسترول برای درک این تفاوت، رانندگان را در شرایط مختلف پیست آزمود و دادههای زیستی آنها را تحلیل کرد. نتیجه کار نشان داد که «نقطه طلایی هیجان» زمانی شکل میگیرد که سه عامل همزمان به اوج برسند: تحریک فیزیکی، درگیری شدید ذهنی، و برتری احساس هیجان بر ترس.
راز ثبت هیجان در آزمایشگاه کاسترول
شرکتکنندگان این آزمایش، در پیست پالمرسپورت انگلستان پنج سناریوی مختلف رانندگی را تجربه کردند؛ از آفرود کُند با لندروور دیفندر گرفته تا کارتینگ، رانندگی با سوپرکار مکلارن آرتورا GT۴ و سواری در صندلی سرنشین یک خودروی مسابقهای در کنار راننده حرفهای. دانشمندان علوم اعصاب با ثبت همزمان امواج مغزی، نوسانات ضربان قلب، واکنشهای پوستی و حرکات چشم دریافتند که هیچ کدام از این نشانهها به تنهایی نمیتوانند هیجان را از اضطراب متمایز کنند، اما تحلیل همزمان آنها راز تمرکز فوقالعاده رانندگان مکلارن را برنوشت؛ جایی که نرخ پلک زدن راننده از ۲۰ بار در دقیقه در حالت عادی، به ۲٫۵ بار در دقیقه کاهش یافت و ضربان قلب نزدیک به ۴۴ تپش در دقیقه جهش کرد.
چرا صندلی سرنشین به جای لذت، حس ترس ایجاد میکند؟
جالبترین بخش این مطالعه، در سنجش تفاوت میان هیجان واقعی و ترس رقم خورد. وقتی شرکتکنندگان در صندلی سرنشین خودروی مسابقهای در کنار یک راننده حرفهای نشستند، امواج مغزی مرتبط با استرس به شدت بالا رفت و فعالیتهای مغزی مربوط به تمرکز و آرامش افت کرد. نگاههای مضطرب و پلک زدنهای پی در پی (۴۰ بار در دقیقه) نشان داد که سرعت بالا بدون داشتن کنترل، بیشتر شبیه به تجربه ترس است تا لذت؛ تا جایی که کارتینگ کُند یا حتی آفرود با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت، هیجان مثبت بیشتری نسبت به سواری در سرعتهای بالا در صندلی سرنشین ایجاد کردند.
کلید هیجان در کنترل و درگیری ذهنی است
تحلیلگران علوم اعصاب بر این باورند که شدیدترین حالت هیجان زمانی اتفاق میافتد که حس کنترل، درگیری ذهنی و غرق شدن در عمل بهطور همزمان اوج بگیرند. به عبارت دیگر، هیجان واقعی بیشتر از آنکه به عدد روی سرعتسنج مربوط باشد، به میزان تمرکز و تسلط راننده روی مسیر گره خورده است. این دادهها به خوبی اثبات میکنند که رانندگان میتوانند حس عمیقی از لذت و کنترل را نه فقط در ابرخودروها و سرعتهای بالا، بلکه در یک پیست ساده کارتینگ یا پیچهای یک جاده فرعی سرسبز هم لمس کنند.
۳۲۲
نظر شما