به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، با شدت گرفتن رقابتها در انتخابات ریاستجمهوری ۱۹۵۲، اتهامات و اتهامپراکنیهای متقابل درباره نفوذ کمونیسم در آمریکا نیز بالا میگیرد. «هراس سرخ» (Red Scare) — یعنی همان باور گسترده به اینکه کمونیسم بینالمللی در حال فعالیت در ایالات متحده است — بر بخش بزرگی از منازعات میان دموکراتها و جمهوریخواهان در سال ۱۹۵۲ سایه افکند.
در ۲۸ اوت ۱۹۵۲ [۶ شهریور ۱۳۳۱]، صفحه اول نیویورک تایمز حاوی سه خبر بود که بر تأثیر «هراس سرخ» بر انتخابات پیشِ رو دلالت داشتند. در اولین خبر، زیرکمیته امنیت داخلی سنا که تحت تسلط جمهوریخواهان بود، گزارشی منتشر کرد که در آن مدعی شده بود «صنف نویسندگان رادیو» (Radio Writers Guild) تحت سلطه تعداد اندکی از کمونیستها قرار دارد. این صنف که اعضای آن مسئول تولید بیش از ۹۰ درصد برنامههای رادیویی بودند، ظاهراً دستکم در نُه سال گذشته توسط گروه کوچکی از کمونیستها اداره میشده است. طبق گزارش این زیرکمیته، نفوذ و تخریب کمونیستی در این صنف، تنها گامی از یک تلاش گستردهتر برای کنترل رسانههای ایالات متحده — ازجمله رادیو، تلویزیون، سینما و نشر کتاب — بوده است.
دومین خبر صفحه اول، گزارشی بود مبنی بر اینکه «لژیون آمریکا» (American Legion) برای سومین سال متوالی، از رئیسجمهور، هری اس. ترومن، میخواهد که «دین آچسون»، وزیر امور خارجه را به دلیل فقدان قاطعیت در مقابله با تهدید کمونیسم، از سمت خود برکنار کند. در گزارش لژیون آمده بود که وزارت امور خارجه بهشدت نیازمند «آمریکاییهای خدا ترس» است؛ کسانی که «شجاعت و صلابت لازم را داشته باشند تا عروسک خیمهشببازیِ سیاست نباشند.» این سازمان خواستار دستیابی سریع و پیروزمندانه به صلح در جنگ کره بود، حتی اگر این امر به معنای گسترش جنگ به خاک چین میبود.
خبر سوم، به نوعی پاسخی در برابر دو خبر قبلی بود. این خبر به سخنرانی «آدلای ای. استیونسون»، فرماندار و نامزد حزب دموکرات برای ریاستجمهوری میپرداخت که در آن بهشدت از کسانی که از «میهنپرستی» به عنوان سلاحی علیه مخالفان سیاسی خود استفاده میکردند، انتقاد کرد. استیونسون در کنایهای آشکار به زیرکمیته سنا و دیگرانی نظیر سناتور «جوزف مککارتی»، سخن نویسنده، دکتر ساموئل جانسون را تکرار کرد: «میهنپرستی، آخرین پناهگاهِ رذلان است.» این فرماندار مدعی شد که بسیار «تکاندهنده» است که آمریکاییهای شایستهای مانند آچسون و ژنرال جورج سی. مارشال، وزیر امور خارجه سابق، مورد حمله قرار بگیرند، آن هم با این ادعا که آنها میهنپرست نیستند.
این سه خبر مرتبط در صفحه اول نیویورک تایمز نشان میداد که «هراس سرخ» تا چه حد عمیقاً در جامعه آمریکا رخنه کرده است. اتهامات مربوط به حضور کمونیستها در صنایع فیلم، رادیو و تلویزیون، در وزارت امور خارجه و ارتش ایالات متحده، و در تمامی سطوح زندگی آمریکاییها، سالها بود که روزنامهها و رسانههای صوتی را پر کرده بود. تا سال ۱۹۵۲، بسیاری از آمریکاییها متقاعد شده بودند که کمونیستها در ایالات متحده در حال فعالیت هستند و باید ریشهکن و شکار شوند. مشخص بود که جمهوریخواهان و متحدانشان قصد داشتند از «هراس سرخ» در انتخابات ریاستجمهوری آن سال به نفع خود استفاده کنند؛ در حالی که دموکراتها ناگزیر بودند با این تصور مبارزه کنند که در دوران ریاستجمهوری هری ترومن (که در سال ۱۹۴۵ پس از مرگ فرانکلین دی. روزولت به قدرت رسید)، در برابر کمونیسم «سختگیر نبودهاند». درنهایت، جمهوریخواهان پیروز شدند و «دوایت دی. آیزنهاور» بر استیونسون غلبه کرد.
منبع: www.history.com
۲۵۹
نظر شما