به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ۱۶ سپتامبر ۱۸۹۳ [۲۵ شهریور ۱۲۷۲]، بزرگترین «مسابقه زمین» (هجوم برای تصاحب زمین) در تاریخ آغاز شد؛ زمانی که بیش از ۱۰۰ هزار نفر به سوی «نوار چروکی» در اوکلاهما سرازیر شدند تا زمینهای باارزشی را که روزگاری به بومیان آمریکا تعلق داشت، تصاحب کنند. با شلیک یک گلوله تپانچه، این رقابت دیوانهوار آغاز گردید و پیشگامانِ تشنه زمین، سوار بر اسب و درشکه، به جلو تاختند تا ادعای مالکیت خود را بر مرغوبترین قطعات زمین به ثبت برسانند.
طنز تلخ ماجرا اینجاست که تنها چند سال پیش از آن، همین اراضی بیابانی بیارزش قلمداد میشد. کاوشگران نخستینِ اوکلاهما بر این باور بودند که این منطقه برای سکونت سفیدپوستان بیش از حد خشک و فاقد درخت است؛ با این حال، شماری از آنان پیشنهاد کردند که این ناحیه میتواند مکانی ایدئال برای اسکان مجدد بومیان آمریکا باشد؛ بومیانی که زمینهای حاصلخیز و غنی آنان در جنوبشرقی، بیش از پیش طمع آمریکاییها را برانگیخته بود. دولت ایالات متحده بعدتر این پیشنهاد را عملی کرد و از سال ۱۸۱۷، کوچ اجباری قبایل شرقی همچون «چروکی» و «چاکتاو» به قلمروی اوکلاهما را در دستور کار قرار داد. بومیان آمریکا نیز همچون سفیدپوستان تمایلی به ترک اراضی سرسبز و پرآب خود برای رفتن به دشتهای خشک نداشتند؛ از این رو برخی مقاومت کردند و بهزور کوچانده شدند—که تراژیکترین نمونه آن، مرگ ۴۰۰۰ نفر از قوم چروکی در جریان این راهپیمایی طاقتفرسای زمینی بود که بهدرستی «ردپای اشکها» (کوچ اشکبار) نام گرفت.
تا سال ۱۸۸۵، مجموعهای متنوع از قبایل بومی آمریکا به مناطق حفاظتشده در شرق اوکلاهما رانده شده بودند و به آنان وعده داده شده بود که این زمینها «تا زمانی که گیاهان میرویند و آبها در جریاناند»، متعلق به خودشان باقی خواهد ماند. با این حال، دیری نپایید که حتی همین زمینهای بهظاهر کمارزش نیز از نگاه آمریکاییهای تشنه زمین دور نماند. در اواخر قرن نوزدهم، کشاورزان روشهای نوینی ابداع کردند که ناگهان دشتهایی را که پیشتر مورد بیاعتنایی بودند، بسیار ارزشمند ساخت. فشارها برای گشودن این اراضیِ بومیان به روی مهاجران به طور پیوسته افزایش یافت و درنهایت در سال ۱۸۸۹، رئیسجمهور «بنجامین هریسون» تسلیم شد و بخشهای بزرگی از زمینهای خالیِ بومیان آمریکا را برای سکونت سفیدپوستان آزاد کرد. هجوم بزرگ به «نوار چروکی» تنها بزرگترین مورد از سلسله «مسابقات زمین» (هجوم برای تصاحب زمین) بود که در دهه ۱۸۹۰ آغاز شد؛ دورانی که هزاران مهاجر به قلمروی اوکلاهما سرازیر شدند و شهرهایی مانند «نورمن» و «اوکلاهما سیتی» را تقریباً یکشبه بنا نهادند.
منبع: www.history.com
۲۵۹
نظر شما