به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیتالله جوادی آملی با اشاره به سخنی گرانقدر از امام حسن عسکری(ع)، نماز شب را بهترین مرکب برای پیمودن مسیر طولانی رسیدن به خداوند و دستیابی به مقام قرب الهی معرفی کرد.
بنابر روایت شفقنا، ایشان با استناد به کلام نورانی امام حسن عسکری(ع) درباره مسیر رسیدن انسان به خداوند اظهار داشت: امام(ع) میفرمایند: «إنّ الوصول الی الله سفرٌ لا یُدرک الاّ بالامتطاء اللیل»؛ رسیدن به خدا و دستیابی به قرب الهی، سفری طولانی است و پیمودن چنین مسیری بدون مرکب امکانپذیر نیست. انسان برای طی یک سفر طولانی به وسیلهای نیاز دارد و نماز شب همان مرکب راهوار این سفر معنوی است.
آیتالله جوادی آملی در ادامه با توصیه به بهرهگیری از این عبادت گفت: نماز شب مرکب مناسبی برای حرکت در مسیر الهی است؛ انسان باید بر این مرکب سوار شود و این راه را بپیماید. اگر کسی میخواهد نزد خداوند عزیز و گرامی باشد، باید از بسیاری از امور و دلبستگیها صرفنظر کند.
شبزندهداری؛ تمرینی برای زندگی روزانه
این مرجع تقلید، شبزندهداری را تنها یک عبادت فردی ندانست، بلکه آن را نوعی آموزش و پرورش برای زندگی روزانه عنوان کرد و گفت: شبزندهداری در حقیقت تمرین انسان برای رفتار و عملکرد او در طول روز است.
وی در توضیح این مطلب افزود: وقتی انسان شب از خواب برمیخیزد و برای حل مشکلات دستکم ۴۰ نفر دعا میکند، در طول روز نیز به فکر همان افراد خواهد بود و نسبت به مشکلات آنان احساس مسئولیت خواهد کرد. کسی که شب هنگام برای حل مشکلات دیگران از خداوند طلب یاری میکند، در روز نیز نمیتواند نسبت به آنان بیتفاوت باشد.
آیتالله جوادی آملی خاطرنشان کرد: چنین انسانی نه به بیراهه میرود و نه مانع حرکت دیگران میشود و در نتیجه، جامعهای شکل میگیرد که میتوان آن را نظامی مبتنی بر قرآن و عترت و منشأ خیر و برکت دانست.
نماز شب؛ عاملی برای تقویت بصیرت
آیتالله جوادی آملی در ادامه با اشاره به واژه «مطیّه» در سخن امام حسن عسکری(ع) اظهار داشت: «مطیّه» به معنای مرکب راهوار است. انسان هنگامی که سحر از خواب برمیخیزد، با خداوند به گفتوگو میپردازد و خود را به او میسپارد، به برکت این ارتباط از بسیاری از لغزشها محفوظ میماند.
وی افزود: افرادی که این مسیر را طی میکنند، به اندازهای از زندگی لذت میبرند که دیگران نمیتوانند چنین لذتی را تجربه کنند.
این استاد حوزه علمیه همچنین اهتمام به نماز شب را موجب تقویت قدرت تشخیص انسان و دوری او از آلودگیهای مادی و معنوی دانست و برای توضیح این موضوع به یک مثال اشاره کرد: اگر بینی انسان گرفته باشد، ممکن است با دیدن غذاهایی که در ظاهر شیرین و مطلوب هستند، به آنها تمایل پیدا کند؛ اما زمانی که شامّه انسان باز باشد و بوی نامطبوع آن غذا را احساس کند، دیگر رغبتی برای خوردن آن نخواهد داشت.
وی ادامه داد: باز بودن شامّه، چشم و گوش انسان در حقیقت همان قدرت تشخیص و بصیرت است. قرآن کریم درباره گروهی میفرماید: «أَعْیُنُهُمْ فِی غِطَاءٍ عَن ذِکْرِی»؛ یعنی چشمهای آنان از یاد من در پرده است. اگر انسان حقیقت یک امر را نبیند، ممکن است به چیزی آلوده تمایل پیدا کند، اما نماز شب میتواند انسان را سمیع و بصیر کند و شامّه معنوی او را باز نگه دارد.
آیتالله جوادی آملی تصریح کرد: البته مراتب عالی این مقام مخصوص انبیا و اولیای الهی است، اما مراحل ابتدایی آن که میتواند بسیاری از مشکلات انسان را برطرف کند، برای مؤمنان نیز قابل دستیابی است.
از بوی پیراهن یوسف(ع) تا تشخیص آلودگیهای اجتماعی
آیتالله جوادی آملی برای تبیین قدرت تشخیص و درک معنوی به ماجرای حضرت یعقوب(ع) اشاره کرد و گفت: حضرت یعقوب(ع) در فاصلهای بسیار دور، با تأکید فرمودند که بوی یوسف را احساس میکنند: «إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ».
وی افزود: البته برای انسانهای معمولی لازم نیست چنین فاصلهای وجود داشته باشد؛ همین که انسان بتواند در زندگی روزمره خود تشخیص دهد مالی که از طریق نادرست به او پیشنهاد میشود آلوده است، یک گام مهم به شمار میرود. انسان باید بتواند بوی نامطبوع رانتخواری، رشوهخواری و تضییع حقوق دیگران را تشخیص دهد و از آن فاصله بگیرد.
عزت واقعی در گرو ارتباط با خداوند است
این مرجع تقلید در بخش دیگری از سخنان خود، ذات اقدس الهی را تنها محور عزت دانست و اظهار داشت: ذلت مؤمن زمانی است که در برابر فردی مانند خود سر خم کند یا به غیر خداوند نیازمند شود. بنابراین، عزت حقیقی انسان تنها در ارتباط با خداوند معنا پیدا میکند.
وی ادامه داد: قرآن کریم نیز ذات اقدس الهی را محور عزت معرفی کرده است. اگر مؤمن بخواهد به عزت دست پیدا کند، باید به سوی صاحب عزت حرکت کند و این مسیر را ادامه دهد تا به لقای الهی و مقام قرب خداوند برسد.
آیتالله جوادی آملی در پایان با بازخوانی سخن امام حسن عسکری(ع) تأکید کرد: «الوصول الی الله عزّوجل سفرٌ لا یُدرَک الاّ بامتطاء اللیل»؛ رسیدن به خداوند سفری طولانی است که پیمودن آن بدون مرکب امکانپذیر نیست و نماز شب، مرکب راهوار این سفر معنوی است.
نظر شما