پیاده سازی دولت الکترونیکی نه تنها یک کار فنی صرف نیست، بلکه از جنبههای گوناگونی مانند میزان پذیرش شهروندی، مطابقت فرهنگی و حتی کارکردهای بومی مورد انتظار متفاوت خواهد بود.
به گزارش خبرنگار ارتباطات و فنآوری اطلاعات خبر گزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در اولین سالهای قرن 21 که اقتصاد بسیاری از کشورها همراه با انقلاب اطلاعاتی تغییر کرده است، بروز برخی تغییرات در عملیات دولت انکارناپذیر است. به موازات پیشرفت بخش خصوصی در کسب و کار الکترونیکی و بازرگانی الکترونیکی، تغییراتی نیز تحت عنوان دولت الکترونیکی که مربوط به اداره بخش عمومی کشورهاست، به وجود آمده است.
تشکیل دولت الکترونیکی، ضروریترین اقدام دولتها برای کاربرد فناوری اطلاعات در جامعه است. زیرا از یک سو کارکردهای IT در فرآیندهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نمایان میشود و از سوی دیگر شهروندان به استفاده از ابزار دیجیتالی در تعاملات اجتماعی پیرامون شان پی میبرند. در واقع دولت الکترونیک استفاده فناوریهای جدید ارتباطی و اطلاعاتی به ویژه اینترنت در جهت ارائه خدمت به شهروندان با کمترین هزینه و رضایت مندی بیشتر است. یکی از مهمترین چالشهای آینده، بازتعریف نقش شهروندان در دولتهای جدید خواهد بود.
تعریف دولت الکترونیکی
دولت الکترونیکی شامل استفاده از فنآوریهای اطلاعاتی و ارتباطی برای تحویل خدمات دولتی به شهروندان و بنگاه ها است. این کار مستلزم تحویل خدمات دولتی به شهروندان از طریق فرآیندهای سازمانی جدید و فنآوریهای جدید است. هدف دولت الکترونیک، در دسترس قرار دادن بیشتر خدمات دولتی، متمرکز ساختن بیشتر این خدمات بر مصرف کننده، مرتبط تر ساختن آنها بر شهروندان و پاسخگوتر ساختن نسبت به نیازهای آنها است.
همچنین دولت الکترونیک به منظور تسهیل، سبکی به هم پیوسته تر از دولت طراحی شده است. این امر به معنای پیوندهای ارتباطی افزایش یافته، روشهای سازمانی همگون و مشارکت بین لایههای مختلف دولت، بخشهای مختلف دولت، گروههای مرکزی و محلی دولت و گروههای دولت با سایر سازمانهای اجرایی و قانونگذاری است.
بر اساس این گزارش که اطلاعات آن از پایگاه مقالات علمی مدیریت برگفته شده است در نهایت می توان دولت الکترونیکی را این گونه تعریف کرد: "استفاده بخشهای دولتی از تکنولوژی اطلاعات، به ویژه اینترنت، به منظور ارائه اطلاعات و خدمات به شهروندان، بخشهای اقتصادی کارمندان و دیگر قسمتهای دولت". در واقع دولت الکترونیک، پیش نیاز تحقق "تجارت الکترونیک" است. از سوی دیگر تحقق دولتالکترونیک در کشور، نیازمند مشارکت شهروندان الکترونیکی است که نقش موثرتری در رسیدن به اهداف مورد نظر ایفا میکنند.
ابعاد دولت الکترونیک
دولت شهروند (G2C)
این نوع خدمت برروی "توانایی دولت و شهروند برای برقرار کردن ارتباط اطلاعاتی از راه الکترونیکی و کارا" تمرکز دارد. در این رابطه، شهروند، سود بیشتری از ارتباطات دولت میبرد که از سادهترین مثالهای آن میتوان به انتقال الکترونیکی فرمهای پستی اشاره کرد. از دیگر مزایای آن می توان به توسعه سواد اطلاعاتی، امنیت زندان و رأی دادن الکترونیکی اشاره کرد.
دولت با بازار (G2B)
این نوع، تمرکز بر روی "توانایی کاهش هزینهها و جمع آوری بهتر اطلاعات" دارد. این بعد به دولت اجازه میدهد که کالاهایی را بخرد، صورت حسابش را پرداخت کند و با روشی اثربخشتر از لحاظ هزینه، با بازار تجاری ارتباط بگیرد. همچنین دولت را یاری میکند تا دادهها را برای تجزیه و تحلیل جهت کمک در تصمیمگیریها به دست آورد. از اهداف این بخش از دولت الکترونیک می توان به توانایی تنظیم مستمر و پویا برای نمایندگیها و توانمندیهای الکترونیکی فزاینده مالیاتی برای بخش تجاری، تثبیت و تقویت اطلاعات تجاری برای دادههای صادرات، واردات و به وجود آوردن پذیرشتجاری برای مرکز اطلاعات می توان اشاره کرد.
دولت با دولت (G2G)
این بخش تلاش دارد که کارایی تحویل خدماتی را زمانی که تبادل اطلاعات در خلال خود دولت یا با دیگر دولت هاست، بالا ببرد. در واقع این بخش به دولت امکان میدهد که به نحوی اثربخش، با حذف موانع و دوباره کاریها، ارتباط برقرار کند. همچنین این نحوه رابطه میتواند بازرسی جرائم و امنیتکشوری را ممکن سازد. از مثالهای آن میتوان به همکاری میان دولتی، توسعه سیستمهای پاسخ اضطراری و ارتباط گیری نمایندگیهای اجرایی قانون، اشاره کرد.
درون دولتی (IEE)
این بعد از مربع دولت الکترونیک، بر روی سیستمهای تحویل خدمات و اطلاعات که در میان سیستم دولت الکترونیک قرار دارند، متمرکز است. این بخش به دنبال این هدف است که صرفهجوییهای واقعی را به وسیله فراهم کردن زمینهای برای مدیریت بهتر مسائل و موضوعات زنجیره پشتیبانی، به همان خوبی گردآوری اطلاعات، صورت دهد. این بخش به دولت امکان می دهد که به نحوی اثربخش زنجیره پشتیبانی خود را مدیریت نماید تا بدین وسیله حداقل انبارها و حداقل قیمت را به دست آورد.
در پایان می توان گفت، پیاده سازی دولت الکترونیکی از جنبههای گوناگونی همانند میزان پذیرش شهروندی، مطابقت فرهنگی و حتی کارکردهای بومی مورد انتظار متفاوت خواهد بود. در مرحله پس از پیاده سازی نیز نگاه دولت و شهروندان مختلف است؛ گاه به شکل مشتری به شهروند نگاه می شود، گاه یک مشاور و گاه یک ناظر. گام بعدی بومی سازی این فرآیندها با توجه به تجربیات دیگر کشورها برای کشور خودمان است.
5656
نظر شما