داستان رفاقت علیخانی و حسینیان

به گزارش خبرآنلاین، این ماجرا میان قدرت الله علیخانی که از حامیان موسوی بود با روح الله حسینیان رئیس فراکسیون انقلاب اسلامی رخ داد. علیخانی آخرین ناطق جلسه علنی 27 خرداد مجلس بود که سخنانش را با ابراز ارادت به رهبری و فدای جانش به ایشان آغاز کرد و شعارهای «مرگ بر آمریکا و مرگ بر انگلیس و مرگ بر خارجی‎هایی که این شب‏ها خوشحالند» سر داد که با استقبال کثیری از نمایندگان همراه شد و فریاد احسنت احسنت آنها را برانگیخت.

اما ادامه نطق وی، آنچنان گذشت که اکنون بعد از 9 ماه از آن زمان، علیخانی از این نطق و حواشی آن به عنوان بهترین خاطره دوره نمایندگی‎اش یاد می کند. او که روزگاری در مجلس ششم، واکنش‎هایی شبیه به رویکرد حسینیان را در مقابل نمایندگان منتسب به جبهه مشارکت از خود بروز می‌داد، حاضر نبود به ذکر خاطرات آن دوره بپردازد و برگی از آن را بازخوانی کند.

نماینده قزوین که می‌گفت دیگر آن روزها گذشته و درست نیست که در شرایط خاص این روزها بار دیگر به آن برگردیم، اظهار داشت: در طول سه دوره نمایندگی‎ام خاطرات زیادی دارم. از دوره ششم که اختلاف دیدگاههایی میان اصلاح‎طلبان وجود داشت، در دوره هفتم اختلاف دیدگاههایی بین اصولگرایان میان حامیان و منتقدان دولت را شاهد بودیم که در دوره هشتم هم ادامه یافت.

او ترجیح داد تا بجای پرداختن به این اختلاف‎ها، داستان رفاقتش با حسینیان را به عنوان خاطره‎ای نوروزی برای خبرآنلاین تعریف کند. خاطره‎ای که آن را «زیباترین قصه» می‎خواند.

ماجرای آن نطق اینگونه پیش رفت که علیخانی پس از آن مقدمه با بیان اینکه از طرفداران پروپا قرص موسوی است، فریاد اعتراضی نمایندگان حامی دولت و اکثریت خرسند از پیروزی احمدی‌نژاد را برانگیخت که با فریاد دو-دو مخالفتشان را با علیخانی و اعلام حمایتش از موسوی نشان می‎دادند. این نماینده اصلاح طلب هم خطاب به آنها گفت: شما در مجلس 250 نفر بیانیه حمایت از احمدی‎نژاد را امضا می‏کنید و 220 نفر به وی تبریک می‏گویید؛ متاسفم که تحمل 5 دقیقه حرف مرا ندارید.

علیخانی با صدای بلند خطاب به رسایی و کوچک‎زاده که از جای خود برخواسته و فریاد می کشیدند، گفت: بنشین! ما فرزندان انقلاب در صحنه هستیم. او که به یکی از حامیان همیشگی هاشمی شهرت دارد، ادامه نطقش را به دفاع از وی اختصاص داد که فریادهای اعتراضی را بیشتر کرد. تا آنجا که نمایندگان زن مجلس یک صدا بر میزهایشان مشت می‎کوبیدند و روح‎الله حسینیان نیز که با آنها همراهی می‎کرد، یکدفعه به سمت تریبون رفت. علیخانی که متوجه این حرکت حسینیان شد، نطقش را اینگونه تغییر داد که «به خاطر ارادتی که به آقای حسینیان دارم از بیان اظهارات خود درباره احمدی‎نژاد خودداری می‎کنم».

در این لحظات حسینیان خود را به تریبون رساند و گفت: من دوستی خود با علیخانی را اعلام اما از مواضع وی اعلام بیزاری می‎کنم.

علیخانی که با لبخند این خاطرات را مرور می‎کرد به خبرآنلاین گفت: اما آنقدر فضای مجلس شلوغ بود که برخی نمایندگان قسمت آخر حرف‎های آقای حسینیان را نشنیدند و تصور کردند که او خود را به جایگاه ناطقان رسانده تا فقط مرا تایید کند! به همین دلیل هم ایشان بعدا به زحمت افتاد و مجبور شد برای تک تک آنها توضیح دهد که برای اعلام نارضایتی از سخنان من پشت تریبون رفته نه تایید آن.

او که این همه سروصدا در مجلس در مخالفت با یک نطق را بی‎سابقه می‎خواند، ادامه داد: البته من همیشه از این نطق‎های جنجالی داشته‎ام.

عضو فراکسیون اقلیت در پاسخ به سوالی که به اختلاف نظر سیاسی فراکسیون متبوع وی با فراکسیون تحت مدیریت حسینیان اشاره داشت، گفت: این مسائل سیاسی ربطی به رفاقت ما ندارد. من و آقای حسینیان، سالهاست که با هم دوست هستیم و هر روز در مجلس کلی با هم حرف می زنیم و شوخی می کنیم

علیخانی که می‎گفت در عالم رفاقت، این اختلاف نظرهای سیااسی جایی ندارد، برای آنکه عمق دوستی‎اش با حسینیان را نشان بدهد، تاکید کرد که خاطره‎اش بگونه‎ای تنظیم شود که حسینیان هم از بیاد آوردنش خوشحال شود.

البته واکنش لاریجانی  به این رفاقت علیخانی و حسینیان هم بخشی از خاطره وی را تشکیل می‎داد که علیخانی از آن تحت عنوان «تعجب رئیس مجلس» یاد می‎کرد و می‎گفت: همان روز اقای لاریجانی در صحن علنی گفتند که دیگر این نوع نطق و اعلام ارادات را دیگر ندیده بودند که دیدند!