یک جای کار لنگ می​زند

 ضمنا جامعه آماری خود را روی دانشجویان متمرکز کرده بود. اگر چه می‌دانستم که این شبکه متأسفانه در ایران پرطرفدار است، اما درباه چشمگیری آن شک داشتم، از او پرسیدم مگر چقدر این شبکه فراگیر شده است.

او پاسخ داد تقریبا همه‌گیر شده است. من بعد از آن در چندین کلاس درس به طرق مختلف درباره شبکه «فارسی وان» مطالبی را با دانشجویان مطرح کردم و در نهایت به این جمع‌بندی رسیدم که آن دانشجوی گرامی نیز پر بیراه نگفته است. با این مقدمه که ظاهرا ربط مستقیمی هم به سوال ندارد می‌خواهم به این نکته اساسی اشاره کنم که حضور بیگانگان در اندرونی خانه‌های مردم بعد از انتخابات به طرز غریبی افزایش یافته است. این یعنی چه؟ و چه ربطی به بررسی عمکرد تلویزیون در اتفاقات بعد از انتخابات دارد؟

اگر چه برای من که مدرس دانشگاه و روزنامه‌نگار هستم سخت است که بدون انجام یک کار تحقیقاتی و علمی بخواهم درباره عملکرد رسانه بزرگ کشور و کارنامه‌اش نظر سلبی و یا ایجابی بدهم، ولی بر اساس قرائن و شواهد؛ با عنایت به شغل و تحصیلات رسانه‌ای خودم می‌توانم ادعا کنم که راهیابی بشقاب‌های غذایی بیگانه در فضای منزل مردم در جامعه‌ای که تلویزیون انحصاری دارد و ماهواره ضد ارزش محسوب می‌شود و حتی برخوردهای قانونی علیه آن می‌شود، یک پیام روشن دارد و آن این است که تلویزیون خودی، ما را ارضاء نمی‌کند.

اکنون اگر به برخورد امواج ضد ماهواره‌ای بعد از انتخابات و وقایع آن عنایت داشته باشیم، یعنی فیلترینگ امواجی! شبکه‌هایی مثل «بی‌بی‌سی» و «وی‌او‌ای» که بیشتر اخبار سیاسی را پوشش می‌دهند، می‌توانیم به این جمع‌بندی برسیم که مقابله ما بیشتر با شبکه‌هایی بوده که اخبار مربوط به انتخابات را پوشش داده و احیانا مشکلات کوتاه مدت سیاسی برای ما ایجاد می‌کرده‌اند.

اتفاقا من می‌خواهم از دید حاکمیت به موضوع نگاه کنم و با طرح این موضوع به سوال شما ـ عملکرد رسانه ملی پس از انتخابات سال 88 ـ پاسخ دهم که اگر حضور شبکه‌های ماهواره‌ای در کشور زیاد شده که ظاهرا شده، و مقابله سلبی ما برای جلوگیری از اخبار بیگانه یک سال بعد از این واقعه همچنان ادامه دارد، معلوم است که یک جای کار لنگ می‌زند.