مرحوم علامه آیت‌الله حاج‌سیدمحمدحسین حسینی طهرانی در کتاب نفیس «مهر تابان» (یادنامه علامه طباطبایی) به نکات جالبی درباره اهمیت صحیفه سجادیه از نگاه هانری کوربن اشاره کرده است.

علامه طهرانی نوشته است:

علامه طباطبائی مى‏ فرمودند: کوربن غالباً دعاهاى «صحیفه مهدویّه» و  دعاهای امام سجاد(ع) در صحیفه را مى‏ خواند و گریه مى‏ کرد. علّامه فرمودند: [کربن] مرد سلیم النّفس و منصفى بود. او معتقد بود که درمیان تمام مذاهب عالم، فقط مذهب شیعه است که مذهبى پویا و متحرّک و زنده است، و بقیّه مذاهب بدون استثناء عمر خود را سپرى کرده‏اند، و حالت ترقّی و تکامل را ندارند. کلیمیان قائل به امام و ولىّ زنده‏اى نیستند (وهمچنین مسیحیان و زردشتیان) و اتّکاء به مبدأ حیاتى ندارند و به واسطه عمل به تورات و إنجیل و زَنْد و اوِستا اکتفا نموده و تکامل خود را فقط در این محدوده جستجو مى‏کنند و همچنین تمام فرَق اهل تسنّن که فقط تکامل خود را در سایه قرآن وسنّت نبوى مى‏دانند.

امّا شیعه،دین حرکت و زندگی است. چون معتقد است که حتماً باید امام و رهبر امّت زنده باشد ، و تکامل انسان فقط به وصول به مقام مقدّس او حاصل مى‏شود ؛ و لذا براى این منظور از هیچ حرکت و پویائى و عشق دریغ ‏نمى‏کند. [علامه] مى‏فرمودند: روزى به کربن گفتم: در دین مقدّس اسلام تمام زمین‏ها و مکان‏ها بدون استثناء محل عبادت است. اگر فردى بخواهد نماز بخواند یا قرآن بخواند یا سجده کند یا دعا کند، در هر جاکه هست مى‏تواند این اعمال را انجام دهد ؛ و رسول الله فرموده است: «جُعِلَتْ لِى‌ الارْضُ مَسْجِدًا وَ طَهُورًا». ولى در دین مسیح چنین نیست؛ عبادت فقط باید در کلیسا انجام گیرد و در موقع معیّن؛ عبادت در غیر کلیسا باطل است.

بنابراین، اگر فردى از مسیحیان در وقتى از اوقات حالى پیدا کرد، مثلًا در نیمه شب در خوابگاه منزل خود و خواست خدا را بخواند، چه کند؟ او باید صبر کند تا روز یکشنبه کلیسا را چون باز کنند، بیاید در آنجا و براى دعا در آنجا حضور به هم رساند؟! این معنى قطع رابطه بنده است با خدا. کربن در پاسخ گفت: بلى ، این اشکال در مذهب مسیح هست و الحَمدلِلّه دین اسلام در تمام ازمنه و امکنه و حالات رابطه مخلوق را با خالق خود محفوظ داشته است.

و [علامه] فرمودند: اگر در دین مقدّس اسلام انسان حاجتمند حالى پیدا کند، طبق همان حال و حاجت، خدا را مى‏خواند ؛ چون خدا اسماء حُسنائى دارد چون غفور ورحیم و رازق و منتقم و غیرها، وانسان طبق خواست و حاجت خود هر یک از این اسماء را مناسب ببیند، خدا را بدان اسم و صفت یاد مى‏کند. مثلًا اگر بخواهد خدا او را بیامرزد و از گناهش درگذرد ، باید از اسم غَفور و غَفّار و غافِرُ الذَّنْب استفاده کند. امّا در دین مسیح ، خدا اسماء حُسنى ندارد؛ فقط لفظ خُدا و إله و أبْ براى اوست.

بنابراین اگر شما مثلًا حالى پیدا کردید و خواستید خدا را بخوانید و مناجات کنید و او را با اسماء و صفاتش یاد کنید و با اسم خاصّى از او حاجت خود را بطلبد چه خواهید کرد؟ در پاسخ گفت: من در مناجات‏هاى خود «صحیفه مهدویّه»علیه‌السّلام را مى‏خوانم. علّامه مى‏فرمودند: کوربن کِراراً «صحیفه سجّادیّه»علیه السّلام را مى‏خواند و گریه مى‏ کرد.

/6262

کد خبر 717654

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 6 =