روزنامه شرق در یادداشتی به قلم علی‌اصغر کیمیایی نوشت: حسن رحیم‌پورازغدی درباره مذاکره با آمریکا گفته است «عده‌ای هم از داخل که شرف ندارند و تا کل ایران را تحویل ندهند دست‌بردار نیستند، می‌گویند برویم دوباره مذاکره کنیم، اگر کسی شعور سیاسی داشته باشد، نباید از مذاکره حرف بزند». (روزنامه رسالت ۱۳۹۷.۵.۱۴ صفحه دوم)

در نقد اظهارات فوق، نکات زير ارائه مي‌شود:
- چرا پيامبر اسلام حضرت محمد(ص) در چندين مورد با مشرکين و کفار قرارداد «پيمان صلح» بسته و اجرا مي‌کند؟
- چرا حضرت علي(ع) ۲۵ سال سکوت مي‌کند؟
- چرا امام حسن(ع) با معاويه صلح مي‌کند؟
- چرا امام رضا(ع) ولايت‌عهدي مأمون خليفه عباسي را مي‌پذيرد؟

به‌راستي در پاسخ به سؤال‌هاي فوق آيا توجيهي به غير از مسئله «واقع‌بيني» وجود دارد؟
براي رسيدن به اهداف، آرمان‌ها و ايده‌آل‌ها چاره‌اي به غير از واقع‌بيني نداريم.
اين‌که شرايط فعلي جامعه ايران چيست و آيا بايد با آمريکا مذاکره کرد يا خير، مسئله‌اي سياسي است که تشخيص آن با کارگزاران و کارشناسان مسائل سياسي-خارجي است. در صورتي که اين کارگزاران با عنايت به واقعيت‌هاي موجود ايران و جهان به اين نتيجه رسيدند که بايد با آمريکا مذاکره کرد، اين ديدگاه حاکي از بي‌شرفي و بي‌شعوري نيست.

 

23302

کد خبر 795578

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 5 =