جیوردانو برونو اخترشناس، فیلسوف و شاعر دوره قرون وسطی، در 13 سپتامبر 1548م در شهر نولا در ایتالیا به دنیا آمد. وی از نوجوانی وارد مدرسهای مذهبی گردید و به سرعت علوم مربوط به دوران ارسطو را فرا گرفت ولی هوش سرشار او موجب شد از آنچه خرافات این مکتب می دانست برگردد و از فلاسفه قبل از سقراط پیروی کند. در نتیجه مجبور شد به رم فرار کند.
برونو از آن پس به تبلیغ افکار خود پرداخت و مدت 16 سال در انگلستان، آلمان، سوئیس و شهرهای ایتالیا سرگردان بود. ولی ضمن تدریس در دانشگاه پاریس، اساس علم و دانش آن روز یعنی منطق ارسطو و نظام کائناتی بطلمیوسی که زمین را مرکز عالم میدانست رد کرد.
وی همچنین حکمت طبیعی ارسطو را مردود اعلام نمود و آنها را مورد مخالفت سخت قرار داد. این امر مخالفت مقامات مذهبی را برانگیخت. از اینرو چنان عرصه را بر برونو تنگ کردند که باعث شد وی از هر شهری به حالت خفّت و فرار بیرون رود.
در سال 1591 میلادی، شخصی که عضویت دادگاه تفتیش عقاید مذهبی را برعهده داشت به برونو نامه نوشت و از او برای تدریس به خود دعوت کرد. برونو در اثر اشتیاقی که به دیدن وطنش داشت فریب خورد و به ونیز رفت، اما به محض ورود، او را دستگیر کرده و به زندان افکندند. وی پس از هفت سال زندان به رم فراخوانده شد و از او خواستند آنچه را که گفته بود تکذیب کند. ولی برونو سرپیچی کرد و در نتیجه به جرم نگارش کتابهای کفرآمیز و همکاری با ملکه الیزابت که مخالف کلیسا بود، به مرگ محکوم شد.
سرانجام جیوردانو برونو درروز 17 فوریه 1600م در 52 سالگی با نهایت شجاعت به حکم اعدام تن در داد و زنده زنده در آتش سوخت.
برونو به دلیل مخالفت با آموزشهای جَزمی سدههای گذشته و عقاید بیچون و چرای فلسفه ارسطویى و نیز تأثیر عمیق بر فیلسوفان پس از خود، به عنوان حلقه انتقالی از فلسفه کهن به فلسفه عقلانی دوران جدیدمطرح شده است
برونو در زمینه اخترشناسی حدسهایى زده است که درستی بسیاری از آنها در پرتو کشفهای دانشمندان بعد از او ثابت شده است. از جمله وجود سیارههایى در منظومه شمسی و مرکز نبودن زمین. وی تأکید میکرد که درفضای کیهانی، بینهایت جسم شبیه خورشید وجود دارد. او قانون بقای ماده را تنظیم کرد که بر اساس آن هیچ چیز از بین نمیرود و هستیِ خود را از دست نمیدهد، بلکه در شکل خارجی و مادی خود تغییر میکند.
برونو مانند فلاسفه قدیم عقیده داشت که روح خدا در جسم جهان حلول میکند و در نتیجه، هر فردی، جزئی از خداوند و بنابراین، ابدی و غیرفانی است. در سال 1889میلادی، 290 سال پس ازمرگ برونو، در برابر اجتماع عظیم مردم رم و نمایندگان کشورهای مختلف، در میدان گلها، همان جایی که وی را به آتش سپردند، از مجسمه او پردهبرداری شد.
/62
نظر شما