حبیب الله عسگراولادی در کتاب خاطرات خود در این باره می گوید: " مرحوم آیت الله حکیم ( رضوان الله تعالی علیه ) تلگرافی برای مراجع تقلید دادند که چون در ایران شان علما و شان حوزه های علمیه رعایت نمی شود، همگی به نجف هجرت کنید.
این درخواست هجرتی که آیت الله حکیم کردند یک هیجانی پدید آورد. اولاً در بین متدینین یک افسوسی شکل می گرفت که اگر علما الان اینجا را خالی کنند و بروند، این به نفع رژیم سفاک است.
چون رژیم در زمان رحلت آست الله العظمی بروجردی، برای اینکه در داخل کشور مرجع تقلید را تایید نکند، به نجف تلگراف هایی زد . به آیت الله حکیم آیت الله خویی تسلیت گفت و در داخل کشور به هیچ مرجعی تسلیت نگفت که نکند مرجع تقلید در درون کشور رشد بکند.
به ترتیب بعضی از مراجع جواب آیت الله حکیم را دادند و از رفتن عذرخواهی کردند. یادم نیست که کسی { دعوت ایشان } را پذیرفته باشد، نوعاً عذرخواهی کردند. برخی از آن رو که اوضاع مناسب نیت، برخی از آن رو که حالشان مساعد نیست و بعضی هم وعده کرده بودند در آینده نزدیکی ان شاء الله بروند.
اما امام راحل جوابی دادند که شاید در اسناد موجود باشد. این جواب برای نسل جوان بسیار مهم و بسیار جالب است.
ایشان فرمودند: با اینکه من سالهاست مشتاق زیارت اجداد گرامی هستم که بهز یارت آنها موفق شوم و زیارت شما آقایان و بزرگان برای مورد اشتیاق است، اما چه کنم مردم ما زیر چکمه و شلاق هستند و با سلاح های گوناگون تهدید می شوند.
من می خواهم در بین مردم بمانم تا اگر مردم سیلی خوردند، من هم همراه مردم سیلی بخورم و اگر مردم توفیقی بدست آوردند، در جشن و شادمانی انها شرکت داشته باشم. "
/62
نظر شما