جایزه کتاب سال در بخش شعر و جایزه جلال آل احمد برگزیده ای در سالجاری نداشت، در جشنواره شعر فجر برگزیده اول نداشتیم، در جایزه کتاب فصل در بیشتر دوره های امسال دست شعر و داستان از برگزیده شدن خالی ماندو....
دیگر داریم به این روند عادت می کنیم که هر سال یک جایزه دولتی تازه تاسیس شود و یا جایزه و جشنواره های قبلی با وعده افزایش سکه و جایزه به کار خود ادامه بدهد و بعد درست در روز اعلام نتایج برگزیده ای انتخاب نشود و سکه های انبوه وعده داده شده به هیچ کس نرسد و خب آب هم از آب تکان نخورد.
نگارنده مساله را نه به اراده ای در دستگاه های دولتی و نه توصیه های پشت صحنه به داوران ، بلکه به سلیقه سطح بالای داوران این جایزه های دولتی ارجاع می دهم و فکر می کنم دوستان داستان نویس و شاعری که سند شش دانگ داوری جایزه های دولتی به نامشان خورده است ، در طی سال ها غور و غوص در دریای پرتلاطم ادبیات معاصر، سطح سلیقه ای بالاتر از کلاس و سطح ادبیات ایران پیدا کرده اند و به همین دلیل هرچه می خوانند و می بینند نمی پسندند.
واقعاً دوستان داورمان گناهی نکرده اند ، نگاه ونگرششان تا حدی ارتقا یافته است که عملاً در حال حاضر نمی توانند کمتر از جایزه نوبل را داوری کنند و بر همین اساس مشتی کتاب های ضعیف و غیر قابل گزینش که هر سال در ادبیات فلک زده ایران به چاپ می رسد نمی تواند آن ها را اقناع و راضی کند .
بر همین اساس پیشنهاد می شود فهرست محدود داوران جایزه های دولتی که تقریباً همگی به صورت اکیپی از داوری و عضویت در هیات علمی این جایزه به داوری و عضویت در هیات علمی داوری بعدی نقل مکان می کنند به مدت یک سال از داوری جایزه های ادبی دولتی کنار گذاشته شوند و این فرصت و افتخار به ادبیات معاصر ایران داده شود که این دوستان با این سطح سلیقه عالی و بل که متعالی یک سال به خلق آثار ادبی خلاقه بپردازند و دیگرانی فرصت داشته باشند که ضمن داوری آثار این دوستان ، از رشحات قلم و سلیقه جهانی آن ها بهره مند شوند شاید به این صورت فرجی شود و ادبیات ایران به آرزوی دیرینه جهانی شدن نیز دست یابد.
نظر شما