گروه تئاتر دن کیشوت در تازه ترین تجربه اجرایی خود، قطعاتی از نمایش های پیشین این گروه مثل «شازده کوچولو»، « دن کیشوت»، «ننه دلاور»، «پینوکیو»، «گالیور» و «ملانصرالدین» را در کنار رونمایی از «محسن» در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر به صحنه برده است.
اصغر دشتی کارگردان نمایش، درباره این موضوع که آیا نمایش«رپرتورای از ...» در واقع پایان کارهای قبلی گروه و شروع فعالیتهای تازهای از این گروه است، توضیح داد:«امروز وقتی به این اثر نگاه میکنیم، میبینیم که کار هم اکنونی است و هم به شدت یک مرور تاریخی انجام میدهد، انگار بیش از یک دهه حرکت کردن و نقد خود کردن و استمرار آن حرکت در اینکار جمع میشود. شاید کلمه پایان کلمه تندی است، بیشتر ورود به یک جهان ناشناخته است. وقتی ما از محسن رونمایی میکنیم پیشینهای داریم که این رونمایی در این کار قرار میگیرد، ما چه بخواهیم چه نخواهیم ادامه این کار هستیم.»
او درباره بازخورد این کار یادآور شد:«الگوی مواجهه با آثارمان اصلا تغییر نکرده است؛ ولی طبقهبندی ساده از تماشاگران میتوان کرد و فهمید که نسبتهای این تماشاگران متفاوت است. ما جماعتی داریم که به ما فحش میدهند و جماعتی هستند که ستایش میکنند و این نشان میدهد که خنثی نیستیم، ما به ندرت وضعیت خنثی درباره آثارمان میبینیم، در مورد این کار هم همین اتفاق افتاد.»
شازده کوچولو
نسیم احمدپور دراماتورژاین گروه نیز درباره ایده شکلگیری این نمایش توضیح داد: «یک ایده قدیمی در گروه دن کشیوت بود از همان وقتی که اصغر دشتی شروع به گزینش قهرمانهای قدیمی کرد این سوال وجود داشت که یک قهرمان چگونه شکل میگیرد؟ در تولیدات اخیر ادبیات کمتر اثری میتوان یافت که قهرمان معروف باشد؛ تلویزیون توانسته ولی ادبیات نه. این به تدریج در ذهن ما شکل گرفت چطور شخصیتی قهرمان میشود، این ایده رشد کرد بعد از انتخاب شهرزاد و گالیور و اجرا نشدنش کم کم خسته شدیم؛ گفتیم که گاندی، چند روزی به وجد آمدیم و بعد رها کردیم و فکر کردیم که خودمان قهرمان بسازیم و رونمایی از یک قهرمان به ذهنمان رسید.»
او یادآور شد:« بهترین گروهی که میتوانست این کار را در ایران بکند، گروه دن کشیوت بود چرا که روی قهرمانان زیادی کار کرده بود؛ ده سال روی قهرمانان کار کرده بودیم و باید کارمان را فشرده میکردیم.»
دن کیشوت
هدایت هاشمی بازیگر این نمایش هم در ادامه این بحث یادآور شد: «این ایده خیلی معاصر است. درست به همان اندازه که وقتی دن کشیوت روی صحنه آمد.»
او درباره انتقادی که نسبت به کار این گروه وجود دارد و اثار تولید شده از سوی آن ها را فارغ از مسائل اجتماعی معاصر می داند گفت:« من عضو گروه تئاتر پاپتی ها هستم، اما با این گروه هم کار می کنم. به نظر من کسانی که این نقد را دارند در مورد کاری مثل دن کیشوت جفا می کنند؛ چون این کار را آن طور که باید نفهمده اند.»
او در مورد تجربه اخیر و اجرای این نمایش هم گفت: « پروسه قهرمانسازی خیلی دن کیشوت وار شده است، اسامی که پتانسیل ندارند یک هو به تاثیرگذارترین افراد تبدیل میشوند، در حالی که امکان بالقوه تبدیل شدن به یک قهرمان را هم ندارند. ما در این نمایش و در رونمایی از محسن هم همین را می بینیم . ایده طرح قهرمانی که هیچ چیز نیست و به راحتی شکل میگیرد به شدت جذاب است.»
پینوکیو
شهاب انوشا- دیگر بازیگر این نمایش که در قطعات ننه دلاور و دن کیشوت- به ایفای نقش پرداخته است نیز گفت: «این اجرا دارد یک اجرای مستند انجام میدهد و مستند بودن آن از این جهت است که خودش خودش را ساخته است.»
او ادامه داد: «کل اجرای ما خودش محسن است، محسنی که آمده لای قهرمانهای معروف. برخوردی که گروه دن کشیوت میکند شاید دردهای اجمتماعی معلوم نباشد ولی در فرم انگار یکسری ابزار دست آدم ها میدهد که با این ابزار میتوانید کار کنید.»
گالیور
احسان کرمی- راوی بین قطعات این نمایش- نیز درباره لزوم تکرار کارهای پیشن این گروه متذکر شد: «این کار یک سند است، ما میخواهیم مخاطبی که اجرای ما را میبیند بداند که این گروه میخواهد کار گذشتهاش را به رخ بکشد. این یک جور سند است که ما داریم دقیقا مثل گذشته کار میکنیم.»
فرشاد فزونی آهنگساز نمایش هم در مورد شیوه آهنگسازی و اجرایش در این نمایش توضیح داد و گفت که برخی از کار ها را از قبل تولید کرده و برخی را هم بر روی صحنه و در حین اجرا با توجه به پتانسیل سالن و واکنش تماشاگران و نوع اجرا خلق می کند.»
57244
نظر شما