نفت و سیاست خارجی آمریکا؛ پیامدهای منطقه‌ای بازتعریف دکترین «دانرو»

داشتن کنترل بالفعل بر منابع نفتی نیمکره غربی، که نزدیک به ۴۰ درصد از تولید جهانی نفت را تشکیل می‌دهد، یکی از عوامل تعیین‌کننده در سیاست خارجی ایالات متحده است. کارشناسان و تحلیلگران بر این باورند که دولت دونالد ترامپ با بازتعریف دکترین «دانرو» و افزایش نفوذ خود در آمریکای لاتین، در پی اعمال نظارت مستقیم یا غیرمستقیم بر این منابع است که می‌تواند پیامدهای ژئوپلیتیکی قابل توجهی داشته باشد.

به گزارش خبرآنلاین، مقاله‌ای در نشریه بلومبرگ اوپینیون با عنوان «دونالد ترامپ اکنون ونزوئلا و امپراتوری نفتی خود را دارد» به بررسی اهرم اقتصادی و ژئوپلیتیکی آمریکا پرداخته و اشاره کرده است که چنین تمرکز قدرتی در دست هیچ رئیس‌جمهوری از زمان فرانکلین دی. روزولت وجود نداشته است.

به گزارش کانال خبری آسیا، نویسندگان مقاله با جمع‌بندی تولید نفت آمریکا، کانادا، ونزوئلا و دیگر کشورهای آمریکای لاتین، عنوان کرده‌اند که این منطقه تحت تأثیر دکترین دانرو است و مجموعاً نزدیک به ۴۰ درصد از تولید نفت جهان را شامل می‌شود. این تمرکز می‌تواند زمینه اعمال فشار اقتصادی و سیاسی علیه کشورهای تولیدکننده نفت دیگر از جمله روسیه، ایران، عربستان سعودی و نیجریه را فراهم کند.

کارشناسان همچنین هشدار می‌دهند که دسترسی آمریکا به ذخایر نفتی ونزوئلا، بزرگترین ذخایر نفت جهان، پیامدهای آشکاری برای ثبات بازار انرژی دارد. اولگ دریپاسکا، الیگارش روسی که توسط آمریکا تحریم شده است، پیش‌بینی کرده که این اقدام واشنگتن امکان کنترل قیمت نفت و کاهش اثر تهدیدهای عرضه توسط کشورهای دیگر را فراهم می‌کند. کریل دیمیتریف، نماینده کرملین، نیز کنترل منابع ونزوئلا را «اهرم بزرگ» در بازار انرژی ارزیابی کرده است.

به گفته تحلیلگران، تسلط بر منابع نفتی نیمکره غربی می‌تواند نوعی تمرکز قدرت و اهرم فشار ایجاد کند که محدودیت‌های گذشته ناشی از بحران‌های انرژی و ماجراجویی‌های نظامی آمریکا را کاهش می‌دهد. نمونه‌هایی از این سیاست‌ها شامل حمایت از عملیات در اوکراین، فشار به پالایشگاه‌های نفت روسیه و اقدامات مستقیم یا تهدیدآمیز علیه ونزوئلا بوده است.

به گفته تحلیلگران، تسلط بر منابع نفتی نیمکره غربی می‌تواند نوعی تمرکز قدرت و اهرم فشار ایجاد کند که محدودیت‌های گذشته ناشی از بحران‌های انرژی و ماجراجویی‌های نظامی آمریکا را کاهش می‌دهد. نمونه‌هایی از این سیاست‌ها شامل حمایت از عملیات در اوکراین، فشار به پالایشگاه‌های نفت روسیه و اقدامات مستقیم یا تهدیدآمیز علیه ونزوئلا بوده است.

برخی کارشناسان هشدار داده‌اند که این رویکرد، اگرچه ممکن است برای واشنگتن مزایایی ایجاد کند، اما نابرابری در بازار جهانی انرژی، افزایش تنش‌های منطقه‌ای و آسیب به ثبات کشورهای نفت‌خیز را در پی دارد. از منظر تاریخی، ونزوئلا می‌تواند تولید نفت خود را افزایش دهد، اما تحقق این هدف نیازمند سرمایه‌گذاری، زمان و ثبات سیاسی است؛ مسائلی که تحت شرایط فعلی با حضور مستقیم آمریکا در سیاست‌های انرژی منطقه، پیچیده‌تر شده‌اند.

تحلیلگران تأکید می‌کنند که بازتعریف دکترین «دانرو» برای قرن ۲۱، همراه با تمرکز شدید بر منابع نفتی، یک چالش جدی برای نظم و تعادل منطقه‌ای و جهانی به شمار می‌رود و باید با احتیاط مورد بررسی قرار گیرد.

310310

کد مطلب 2166672

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 3 =

آخرین اخبار

پربیننده‌ترین