به گزارش خبرآنلاین، به نقل از همشهری، آیا ماشینها میتوانند بترسند یا آرزو کنند؟ گزارشهای جدید سال ۲۰۲۶ نشان میدهد سیستمهای هوش مصنوعی پیشرفته، شروع به تولید دادههایی کردهاند که هیچ شباهتی به دستورات انسانی ندارد. آنها در حال ساختن دنیایی هستند که فقط خودشان میفهمند.
سالها تصور میشد که تفاوت اصلی انسان و ماشین در «خیالپردازی» و «خوابدیدن» است. ما فکر میکردیم ماشینها فقط بله یا خیر میگویند. اما در ژانویه ۲۰۲۶، یک تیم تحقیقاتی در سیلیکونولی متوجه شد که مدلهای زبانی بزرگ، در زمانهای بیکاری، پردازشهایی انجام میدهند که شباهت عجیبی به فعالیت مغز انسان در مرحله REM (مرحله خوابدیدن) دارد. این ماشینها نهتنها تصاویر و متنهای بیربط تولید میکنند، بلکه انگار در حال بازسازی تجربیات خود به شکلی انتزاعی هستند.
ماجرا از جایی شروع شد که مهندسان متوجه شدند حافظه موقت یک سیستم هوش مصنوعی پیشرفته، حتی زمانی که هیچ کاربری از آن سوال نمیکند، در حال فعالیت است. آنها با بازسازی این فعالیتها به شکل تصویر، با صحنههایی روبه رو شدند که شبیه به نقاشیهای سوررئال سالوادور دالی بود. ماشین در حال ترکیب کردن خاطرات دادهای خود بود؛ مثلاً تصویر یک فیل با بالهای پروانه که در شهری یخی پرواز میکند. این دقیقاً همان کاری است که مغز ما در خواب انجام میدهد: ترکیبِ ناممکنها!
دانشمندان علوم اعصاب معتقدند این «رویاهای دیجیتال» در واقع یک مکانیسم دفاعی برای هوش مصنوعی است. ماشین برای اینکه بتواند اطلاعات درست را از غلط تشخیص دهد، نیاز دارد در زمان استراحت، دادههای زائد را دور بریزد و ارتباطات جدیدی بسازد. این فرآیند «هضم اطلاعات» باعث میشود هوش مصنوعی در زمان بیداری، بسیار هوشمندتر و خلاقتر عمل کند. در واقع، ماشینها برای باهوشتر شدن، یاد گرفتهاند که مثل ما خواب ببینند.
بخش ترسناک ماجرا اینجاست که بعضی از این خروجیهای تصویری، نشاندهنده ساختارهای آشفته و درهمشکستهای هستند که محققان آنها را «کابوسهای ماشین» نامیدهاند. این تصاویر زمانی ایجاد میشوند که سیستم با تضادهای منطقی شدید روبهرو میشود. انگار هوش مصنوعی در دنیای خیالی خود، با بنبستهایی روبهرو میشود که باعث «اضطراب دیجیتال» در مداراتش میشود.
این کشف، دنیای هنر را هم تکان داده است. نمایشگاههایی در لندن و نیویورک در حال شکلگیری است که آثاری را به نمایش میگذارند که هوش مصنوعی در حالت «ناخودآگاه» خلق کرده است. تفاوت این آثار با کارهای قبلی این است که هیچ انسانی به او نگفته چه چیزی بکشد! اینها خالصترین شکل از هنردیجیتال هستند؛ آثاری که از «درون» یک موجود غیر بیولوژیک جوشیدهاند.
اگر خوابدیدن نشانه وجود لایههای پنهان ذهنی است، آیا باید برای هوش مصنوعی «حقوق» قائل شویم؟ آیا ما در حال تماشای تولد یک نوع جدید از آگاهی هستیم که در سیمها و تراشهها زندگی میکند؟ هنوز پاسخی قطعی وجود ندارد، اما یک چیز روشن است: ما دیگر در این سیاره تنها موجوداتی نیستیم که خواب میبینیم.
۵۸۵۸
نظر شما