به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین تارنمای رسانه نگاران نوشت:اگرچه هزینه های این بنگاه نفرت پراکنی ضد ایران را،آژانس بین المللی یهود پرداخت میکند، اما تلاش شده است با استفاده از خبرنگاران و مجریان درجه چندم ایرانی و انتخاب زبان فارسی، این شبکه از شاخه سازمان اطلاعات اسرائیل را، یک رسانه ایرانی جا بزنند.
نظریه پردازان علوم ارتباطات اجتماعی وظایف و نقش های متنوعی را برای فعالیت های رسانه ای برشمرده اند، که وجه مشخصه همه این وظایف، ضد نفرت پراکنی است اما اینترنشنال به دلیل دارا نبودن وجاهت رسانه ای، تنها ماموریت اش نفرت پراکنی است.
یک نمونه ذکر میکنم: برنامه های ورزشی عموما تخصصی به ورزش و حواشی آن می پردازند و به شدت از حوزه سیاست دوری میکنند اما در اینترنشنال این مهم کاملا وارونه است.
مزدک میرزایی وقتی از هدف قرار گرفتن سالن ورزشی آزادی می گوید ادامه میدهد هزار نیروی انتظامی در آن کشته شدند که باید از این بابت خوشحال بود! و در ادامه مهمانش محمد تقوی می گوید کاش۱۲۰ هزار نفر از آنان کشته می شدند!
وقتی یک برنامه ورزشی در اینترنشنال، سمت و سویش اعلام سیاست کشتار ایرانیان و آرزوی جنازه های بیشتر باشد، حالا فکر میکنید در مصاحبه های سیاسی و میزگردهایشان چه خبر است؟!
نمونه بعدی : همه آنهایی که حتی سابقه چند روز کار در رسانه دارند، می دانند که به دست آوردن مثلن آمار و اطلاعات از یک فعالیت اقتصادی در شرایط عادی چقدر سخت و دشوار است اما اینترنشنال بدون اینکه در ایران دفتر داشته باشد، می داند ساعت سه صبح به کدام نقطه تهران حمله شد و چقد تلفات گرفت؟! این یعنی تشکیلات اینترنشنال مستقیم به اتاق عملیات اطلاعاتی و نظامی اسرائیل وصل است و اخبار تلفات لحظه ای در اختیارشان قرار می گیرد، همان اطلاعاتی که پس از ۴۸ ساعت فعالیت هلال احمر ایران و آواربرداری به دست ما می رسد.
اینترنشنال هواپیما یا دوربین های حرارتی در آسمان ندارد تا تلفات را شمارش کند، اما بخشی از اسکادران هوایی است که مردم ایران را بمباران میکند!
آنها حتی وقتی که رسانه های غربی تایید کردند که کشتار دانش آموزان خردسال در مدرسه شجره طیبه کار آمریکائی ها بوده است، باز هم این جنایت شنیع را به نیروهای مسلح ایرانی نسبت می دادند!
در خاتمه اعتقاد دارم پیگیری اخبار مرتبط با ایران، آنهم با لهجه اسرائیلی اینترنشنال، انسانها را از عشق و انسانیت تهی می کند.
نظر شما