تینا مزدکی_ژنرال لوتنت ولادیمیر بندیکتوف، فرمانده هوانوردی ترابری نظامی روسیه، میگوید در سال ۲۰۲۵، طرح تدارکات دفاعی دولت روسیه به طور کامل محقق شد. هواپیماهای جدید Il-۷۶MD-۹۰A دریافت شدند که پیش از این برای تجهیز هر دو هنگ به کار گرفته شدهاند.
وی افزود که تجهیزاتی که پیشتر به خدمت گرفته شده بودند نیز در حال مدرنسازی هستند؛ برای نمونه، بخش عمدهای از هواپیماهای قدیمیتر Il-۷۶MD به استاندارد مدرن Il-۷۶MD-M ارتقا مییابند.
بندیکتوف در ادامه توضیح داد که هوانوردی ترابری نظامی روسیه در سالهای اخیر ناوگان و مناطق استقرار خود را گسترش داده و روند توسعه این ناوگان همچنان ادامه دارد. هواپیمای Il-۷۶ از اواخر دهه ۱۹۷۰ ستون فقرات ناوگان ترابری سنگین روسیه را تشکیل داده است، هرچند این برنامه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با چالشها و عقبنشینیهای جدی مواجه شد.
این هواپیماها در دوران شوروی در ازبکستان تولید میشدند؛ به همین دلیل، روسیه پس از فروپاشی به مرور دسترسی قابلاتکای خود را به تولید سریالی بدنه هواپیماهای جدید Il-۷۶ از دست داد و توانایی این کشور برای تولید این پرنده جهت صادرات نیز به شدت کاهش یافت. در دهه ۲۰۰۰، تلاشهای گستردهای برای انتقال کارخانههای تولیدی به کارخانه «آویااستار-اسپه» (Aviastar-SP) در اولیانوفسک روسیه صورت گرفت تا زنجیرههای تأمین دوران شوروی که پس از متلاشی شدن کشور تا حد زیادی از بین رفته بودند، احیا شوند.
نقش کلیدی در پیشبرد قدرت نظامی و لجستیک عملیاتی
هواپیمای Il-۷۶ یکی از مهمترین ابزارهای پیشبرد قدرت نظامی روسیه بوده است؛ چرا که ترکیب ویژگیهایی چون برد عملیاتی طولانی، ظرفیت حمل بار سنگین و توانایی برخاست و فرود در باندهای نسبتاً ناآماده و ناهموار، ارزش بالایی برای ارتش دارد.
این هواپیما به عنوان ستون فقرات لجستیک نظامی روسیه در جبهه نبرد اوکراین ایفای نقش کرده و به جابجایی پرسنل، مهمات، تسلیحات هدایتشونده دقیق، قطعات یدکی و سایر محمولههای نظامی میان مناطق نظامی روسیه و تئاترهای عملیاتی پرداخته و همزمان از عملیاتهای تخلیه پزشکی نیز پشتیبانی کرده است.
پیش از این نیز، Il-۷۶ پشتیبان اصلی انتقال استراتژیک و سریع پرسنل، مهمات، قطعات یدکی و تجهیزات نظامی حساس به سوریه بود و نقشی حیاتی در ایجاد و حفظ گروه هوایی روسیه در پایگاه هوایی حمیمیم جهت حمایت از عملیاتهای ضد شورش محلی ایفا کرد. این هواپیماها همچنین روسیه را قادر ساختهاند تا نفوذ خود را به غرب آفریقا گسترش دهد؛ از جمله انتقال هوایی پرسنل و تجهیزات برای پشتیبانی از عملیاتهای ضد شورش دولت مالی.
ویژگیهای فنی و بازطراحی عمیق مدل Il-۷۶MD-۹۰A
هواپیماهای Il-۷۶ ساخته شده در روسیه پس از دوران شوروی، با شناسه Il-۷۶MD-۹۰A نامگذاری شدند. این مدل، بازطراحی عمیق و بنیادین مدل ترابری شوروی محسوب میشود و یک ادامه مستقیم برای طرح اولیه ساخته شده در ازبکستان به شمار نمیرود. صنایع روسیه اساساً مجبور شدند این برنامه را از نو بازسازی کنند و همزمان اقدامات مدرنسازی گستردهای را روی آن پیاده کنند که هزینههای سنگینی را به همراه داشت.
تغییرات و بهبودهای اعمال شده در این مدل شامل موارد زیر است:
- افزایش ظرفیت حمل بار (Payload)
- افزایش حجم سوخت قابل حمل
- طراحی سازه جدید برای بالها
- تقویت سیستم ارابه فرود (Landing Gear)
- کاکپیت مدرن تمامدیجیتال (Glass Cockpit)
- سیستمهای بهروزشده ناوبری و مدیریت پرواز
- یکپارچهسازی با موتورهای توربوفن قدرتمندتر و کممصرفتر PS-۹۰A-۷۶
این موتورهای جدید نه تنها برد پروازی را افزایش دادهاند، بلکه ظرفیت حمل بار را به ۶۰ تن رساندهاند؛ در حالی که این رقم در مدلهای اولیه حدود ۴۰ تا ۵۰ تن بود.
پلتفرمی برای هواپیماهای پشتیبانی استراتژیک
هواپیمای Il-۷۶MD-۹۰A افزون بر ماموریتهای ترابری، به عنوان بستر و پایهای برای چند مدل هواپیمای پشتیبانی استراتژیک دیگر نیز عمل میکند؛ از جمله هواپیمای سوخترسان Il-۷۸M-۹۰A و سیستم هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد A-۱۰۰ (آواکس). همین امر، احیای روند تولید این تایپ پروازی را برای روسیه حیاتی کرده بود.
با وجود مشکلات جدی در مسیر تولید، خروجی این برنامه سرانجام در اواسط دهه ۲۰۲۰ به ثبات رسید؛ به طوری که تحویل سالانه از دو یا سه فروند، به شش یا هفت فروند در سال افزایش یافت و صنایع روسیه برنامههایی را برای دستیابی به خروجی بسیار بالاتر دنبال کردند.
با این حال، گلوگاههای موجود در زنجیره تأمین، کمبود نیروی کار متخصص و چالشهای مربوط به کنترل کیفیت، همچنان به عنوان موانعی در مسیر برنامههای توسعهای پابرجا هستند. این برنامه نمایانگر یکی از مهمترین تلاشهای روسیه پس از فروپاشی شوروی، برای بازسازی یک توانمندی بزرگ در حوزه تولید صنایع هوافضا است که پس از سال ۱۹۹۱ عملاً از دست رفته بود.
منبع: militarywatchmagazine
۲۲۷۳۲۳
نظر شما