به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از عصر ایران؛ Messerschmitt Me ۳۲۹ یکی از پروژه های پیشرفته شرکت مسرشمیت در سال های پایانی جنگ جهانی دوم بود. این هواگرد به عنوان یک جنگنده سنگین و هواگرد تهاجمی برای جانشینی احتمالی Me ۴۱۰ طراحی شد، اما هیچگاه به تولید انبوه یا خدمت عملیاتی نرسید.
Me ۳۲۹ از طرح بال پرنده بهره میبرد که در زمان خود بسیار پیشرفته به شمار میرفت. خلبان و ناوبر در کنار یکدیگر و زیر یک کابین حبابی بزرگ قرار میگرفتند و برای دفاع از بخش عقب نیز یک مسلسل کنترل از راه دور در دم در نظر گرفته شده بود. با وجود این ویژگیهای مدرن، برتری عملکرد آن نسبت به Me ۴۱۰ چندان چشمگیر نبود و به همین دلیل پروژه در اولویت پایینتری قرار گرفت.
براساس برآوردها، این هواگرد قرار بود ۲ خدمه داشته باشد، طول آن ۷.۷۱۵ متر و دهانه بال آن ۱۷.۵ متر باشد. وزن برخاست به حدود ۱۲۱۵۰ کیلوگرم میرسید و نیروی پیشران آن توسط ۲ موتور Daimler-Benz DB ۶۰۳G تامین میشد که هر کدام ۱۷۴۵ اسب بخار قدرت تولید میکردند. بیشینه سرعت پیشبینیشده ۶۸۵ کیلومتر بر ساعت، برد پروازی ۲۵۲۰ کیلومتر و سقف پرواز ۱۲۵۰۰ متر بود.
تسلیحات پیشبینیشده شامل ۲ توپ ۲۰ میلی متری MG ۱۵۱.۲۰، چهار توپ ۳۰ میلی متری MK ۱۰۸، یک توپ MK ۱۱۴ در دماغه و یک توپ ۲۰ میلی متری MG ۱۵۱.۲۰ با قابلیت شلیک به عقب بود. همچنین امکان حمل تا ۱۰۰۰ کیلوگرم بمب در محفظه داخلی برای آن در نظر گرفته شده بود.
در زمستان ۱۹۴۵-۱۹۴۴ یک نمونه نمایشی در ابعاد واقعی یا یک گلایدر آزمایشی برای بررسی طرح ساخته شد، اما منابع تاریخی درباره میزان تکمیل آن اتفاق نظر ندارند. با نزدیک شدن پایان جنگ، پروژه متوقف شد و هیچ نمونه عملیاتی از Me ۳۲۹ به پرواز درنیامد.
۲۵۹
نظر شما