۰ نفر
۲۲ تیر ۱۳۹۱ - ۱۶:۰۰

سیدمحسن هاشمی

حالا بیش از سی و سه ماه از صدارت جواد شمقدری و علیرضا سجاد‌پور بر پهنه نحیف شده سینمای ایران نتیجه نداشتن چشم‌انداز پیشبرد سینمای ایران و فروکاستن مدیریت فرهنگی به ممیزی آثار و بر عهده گذاردن کاستی‌ها به عوامل بیرونی می‌گذرد.

چنانچه در زمان استقرار (و نه تاسیس) نظام، هم چنان گفتمان دشمن و دشمن‌شناسی را معتبربدانیم هیچ چیز بیش از تخریب و فرو کاستن سرمایه اعتماد عمومی به سود دشمن نیست. مدیریت سی و سه ماهه آقایان شمقدری و سجادپور نه تنها در عرصه تامین زیر ساخت‌های سینمایی نظیر ساخت سالن سینما و تامین فنآوری و تجهیزات نوین و حمایت از منابع انسانی قابل عرضه و دفاع نیست (حتی در مقابل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت نهم) بلکه به آنچه در ابتدای حضور و تکیه زدن بر صندلی‌های ساختمان شرقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وعده داده بودند هم شبیه نیست.

از آن شعار رفع توقیف فیلم‌ها و مدیریت یک پارچه بر سینما که پیش‌تر به عنوان نقطه هدف تیم مدیریت جواد شمقدری با قوت و افتخار مطرح می‌شد. اینک با توقیف فیلم‌هایی از نامداران سینمای پس از انقلاب روبرویم. از دیگر سوی نیز پلمب سینما توسط نیروی انتظامی و پایین کشیدن پرده فیلم‌های در حال اکران توسط حوزه هنری و شهرداری تهران چیزی جز دو موفقیت: الف) به تعطیلی کشاندن خانه سینما با دستور انحلال جامعه اصناف سینمایی ب) امکان تشکیل جلسه بدون خروجی ملموس با ریاست محترم جمهور، برای معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (که در رویای تشکیل سازمانی سینمایی است) باقی نگذاشته است، اما از این‌ها هم که بگذریم نمی‌توان از احساس یاس و سرخوردگی سینماگران از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دولت دهم ثمره بی‌اعتمادی به آنان و تخریب و تعطیلی تشکل مورد وثوقشان به راحتی گذشت.

طی سه سال گذشته سینماگران بار‌ها در بیانیه‌ها و گفت‌وگو‌های رسانه‌ای خود بر خطا بودن تئوری و رویکرد بی‌اعتمادی به سینماگران و منتخبان تشکل مورد وثوقشان گفتند و نوشتند، اما گوشی شنوا نبود و اینک با انبوه مشکلات معیشتی ناشی از بی‌برنامگی در نمایش و تولید سینما خود را تنها و بی‌یاور می‌بینند و اگر نیاز تلویزیون به انبوهی تولیدات فیلم و سریال نبود، معلوم نمی‌شد که امروز چه بر سر معیشت سینماگران می‌آمد.

در هر حال به سنت مالوف تاریخی، همه مدیران دولتی مسند خود را امروز یا فردا ترک می‌کنند و صرفا نام نیک کسانی باقی می‌ماند که در زمان صدارتشان با احترام صادقانه به مخاطبانشان و تامین زیر ساخت‌های انسانی، نمایش و تولید و با توسعه ساختار حقوقی واگذاری فعالیت‌ها و گسترش حضور بخش خصوصی را برای توسعه سینمای ایران، فراهم کرده باشند.

آقایان شمقدری و سجاد‌پور سلام، فرصت چندانی باقی نمانده است!

از نظر نگارنده ارزیابی مدیریت سینمایی با کمی شدن شاخص‌های زیر ممکن است و نه شعار:
1) افزایش ظرفیت نمایش باساخت سالن‌های سینمایی
2) تامین زیر ساخت‌های تولید با توسعه و روزآمد سازی تجهیزات فیلمبرداری، حرکتی و نور‌پردازی و بعد از تولید
3) تنظیم قوانین حمایتی برای حضور موثر بخش خصوصی در اقتصاد سینما (نمایش و تولید)
4) میزان توسعه انسانی با تامین نیاز‌های اجتماعی سینماگران چون بیمه بیکاری / توسعه بیمه‌های درمانی / آموزش کارگاهی مداوم
5) تسهیل و حمایت از بخش خصوصی برای حضور در عرصه جهانی برای فروش اثار سینمایی و خروج از اقتصاد بسته داخلی
6) واگذاری تصدی‌گری از دولت و شفاف سازی شاخص‌های دریافت وام و تسهیلات دولتی.
 

5858
 

کد خبر 227086

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 3
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • ساراs IR ۱۶:۱۸ - ۱۳۹۱/۰۴/۲۲
    17 2
    ممنون از پیام په جاتون ....
  • بدون نام US ۲۱:۲۷ - ۱۳۹۱/۰۴/۲۲
    10 1
    آقای هاشمی! مشترکین مورد نظر کلا خاموش می باشند!
  • مهدی IR ۲۰:۳۳ - ۱۳۹۱/۰۴/۲۳
    0 1
    آخه بنده خداسالنی که دراون فیلم های بی محتوای ایرانی نشون داده بشه به چه دردمیخوره.سینمایی که دراون شایسته سالاری نیست وهمه زدوبنده مگه توان جذب مخاطب داره.ایهاالناس این سینمامال مانیست