فرنوش صفویفر: مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا در تازهترین گزارش خود اعلام کرده است موارد عفونتهای منتقله از راه جنسی، در این کشور در سال گذشته افزایش داشته است. این در حالی است که در سالهای گذشته منحنی شیوع این بیماریها در این کشور رو به کاهش بود. آسوشیتدپرس گزارش کرده است بیشتر موارد افزایشیافته، مربوط به عفونت موسوم به کلامیدیاست که معمولا به صورت بیعلامت یا با علامتهای خفیف و غیراختصاصی است. عفونتی که مانند سیفلیس، تهدیدکننده حیات به شمار نمیرود، اما میتواند سبب ناباروری زنان و مردان شود. این دو ویژگی کلامیدیا، یعنی بیعلامت بودن و عارضه مهم ناباروری، باعث شده تا مسئولان بهداشتی در کشورهای مختلف، توجه ویژهای به شناسایی افراد آلوده به آن داشته باشند؛ طوری که هرازگاهی با انجام طرحهای غربالگری گسترده، روی جمعیت عمومی، سعی دارند موارد آلوده بیعلامت را تشخیص داده و بهموقع درمان کنند. به نظر میرسد افزایش اخیر موارد کلامیدیا در این گزارش نیز به دلیل انجام چنین طرحهایی در آمریکا باشد.
افزایش موارد کلامیدیا در گزارش سال 2007 مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا در حالی است که موارد سوزاک تقریبا ثابت مانده و موارد سیفلیس، تنها افزایش مختصری را نشان میدهد. در این گزارش آمده است که بیش از 1/1 میلیون آمریکایی در سال 2007 به کلامیدیا مبتلا بودهاند و 15 هزار زن نیز به دلیل عفونت به این میکروب و نیز باکتری موسوم به گنوکوک (عامل سوزاک) نابارور شدهاند. هم مردان و هم زنان ممکن است به کلامیدیا مبتلا شوند، اما به دلایل مختلف، میزان شیوع در زنان، نزدیک به 3 برابر مردان است. همانطور که اشاره شد، این عفونت میتواند هیچ علامتی نداشته باشد، اما میتواند علامتدار نیز بشود. در زنان، علائمی مانند درد زیر شکم، احساس سوزش و نیز ترشح چرکمانند به هنگام ادرار ممکن است وجود داشته باشد و در مردان، علائمی مثل احساس سوزش و ترشح از مجرای ادرار.
علامتهای مشابه با سایر عفونتها و بیعلامتی این میکروب و نیز احتمال مراجعه نکردن بیماران به دلیل مسائل فرهنگی و شرم و حیا، سبب شده تا کارشناسان کشورهای مختلف مقدار واقعی عفونت کلامیدیا را، مانند سایر عفونتهای منتقله از راه جنسی مثل ایدز، بسیار بیشتر از موارد شناساییشده بدانند و آمارهای ارائهشده را تنها کوه یخی تصویر کنند که قسمت کوچکی از آن دیده میشود و قسمت بزرگتر در لایههای پنهان جامعه مخفی مانده است. این کارشناسان تخمین میزنند میزان واقعی شیوع این عفونت، سالانه حدود 8/2 میلیون نفر باشد که از 2 برابر میزان شناساییشده، یعنی 1/1 میلیون نفر نیز بیشتر است.
این آمارها در حالی از سوی متولی بهداشتی امریکا ارائه شده است که در کشور ما، با وجود فعالیت شبکههای بهداشتی در سراسر کشور و جمعآوری آمارهای هفتگی، ماهانه، فصلی، 6 ماهه و سالانه عفونتهای منتقله از راه جنسی، هیچگاه آمار رسمیای در زمینه این عفونتها ارائه نشده و کارشناسان، در فضایی دور از رسانهها و عموم مردم به امر تحلیل اطلاعات جمعآوریشده و تصمیمگیری بر اساس آن میپردازند؛ البته اگر بتوان به آمار بهدستآمده از این شبکهها، به اندازه کافی اطمینان کرد یا مطمئن بود که کارشناسان بهداشتی، در برنامهریزیهایشان به آمار شیوع بیماریها هم توجه میکنند!
بیماری ایدز از جمله عفونتهای منتقله از راه جنسی است که تنها استثنای این قاعده به شمار میآید و به دلیل فشار افکار عمومی، چندی است که آمار مبتلایان به آن، به صورت 3 ماهه از سوی مرکز مدیریت بیماریهای وزارت بهداشت به صورت رسمی اعلام میشود. معلوم نیست انواع دیگر این عفونتها، مانند کلامیدیا، سوزاک، سیفلیس، تبخال و زگیل تناسلی، چه فرقی با ایدز دارند که مسئولان بهداشتی از بردن نام آنها نیز احساس وحشت یا شرم و حیا میکنند و نیازی به ارائه آمار آن به صورت رسمی و در رسانهها نمیبینند.
نظر شما