به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، انسان ممکن است در ظاهر گرفتار بردگی و سلطه استعمار و استبداد قدرتهای شرق و غرب باشد، اما نوع دیگری از اسارت وجود دارد که خطرناکتر است؛ «بردگی باطنی» که ریشه در هوسها و خواهشهای نفسانی دارد و انسان را از درون به بند میکشد.
بردگی واقعی زمانی است که انسان اسیر حرص و طمع شود. کسی که خود در بند خواستههای نفسانی گرفتار است، پیش از آنکه بخواهد دیگران را آزاد کند، باید از اسارت درونی خویش رها شود؛ زیرا پاسداری از آزادی و کرامت حقیقی در جامعه، از آزادی انسان در درون خود آغاز میشود.[آیتالله جوادی آملی؛ ۱۴۰۴/۰۷/۰۲]
منبع:ایکنا
نظر شما