۰ نفر
۲۶ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۳:۴۸

علی آقا محمدی

وقوع چندین انفجار تروریستی در بغداد ، پس از ماهها ثبات و امنیت نسبی چهره عراق  را دوباره مخدوش کرد و بار دیگر پرسش هایی را مبنی بر مرز ثبات و نا امنی در این کشور قابل طرح و بررسی نمود . این مساله از این جهت حائز اهمیت است که به دنبال مدیریت کارآمد دولت آقای مالکی ، عراق از ماهها پیش بسوی امنیت و ثبات حرکت کرده و اقدامات تروریستی  بطور چشمگیری کاهش پیدا کرده بود . از سوی دیگر پیروزی آقای اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و تلاش ایشان جهت خروج سریع نیروهای اشغالگر از خاک امریکا ،  نوید بخش تسریع در روند ثبات در امور عراق بود . در حالی که در حال حاضر تقریبا تمامی جریانات و گروههای سیاسی و مذهبی عراق در روند اداره امور آن کشور مشارکت دارند و اشغالگران نیز با قبول شکست خود ، در تدارک خروج از این کشور هستند ، پرسش اساسی این است که اقدامات خرابکارانه از سوی چه جریاناتی و با چه اهدافی انجام می گیرد ؟

 نگاهی جامع به تحولات منطقه و طرح و برنامه هایی که با محوریت آمریکا و غرب در برخی کشورها در حال انجام است پاسخ به پرسش مطرح شده را تسهیل می بخشد. واقعیت این است که امریکا و متحدانش حوزه چالش خود در منطقه را کشورهایی چون عراق ، افغانستان ، پاکستان، ایران ، لبنان و سوریه تعریف کردند و بنظر می رسد این اقدامات در مرحله بعد عربستان را نیز در بر بگیرد . روش های اعمالی در هر کدام از کشورها با کشور دیگر تا حدودی متفاوت است ولی در مورد همه کشورها هدف ؛ افزایش سلطه آمریکاست . آنها در مورد ایران به این تحلیل رسیده اند که با راهبرد خارجی نمی توانند ایران را از پای درآورند ، بنابرابن بدنبال تاثیر گذاری بر جریانات داخلی کشور هستند .

بطور طبیعی این تلاشها در آستانه انتخابات شدت بیشتری می گیرد و احتمالا از روشهای غیر مستقیم و پیچیده اعمال شود . سیاست جدید آمریکا درقبال افغانستان و پاکستان تاحدودی شبیه به هم است . آمریکاییها به موازات افزایش نیروهای نظامی خود بر فشارهای خود به دولت این دو کشور خواهند افزود تا بتواند جنگی همه جانبه را با جریانات تندرو مذهبی در این مناطق ایجاد کنند . البته ممکن است در کنار جنگ با شبه نظامیان طالبان ، باب گفتگو و مذاکره با طالبان میانه رو را هم بگشایند . آمریکا در مورد سوریه و لبنان تا جایی که امکان داشته باشد تلاش خواهد کرد از طریق عوامل خود به اهداف مورد نظر برسد . مثلا به احتمال قوی یکی از محورهای اجلاس آتی جامعه عرب ، افزایش فشار به سوریه خواهد بود تا اینگونه سوریه از ائتلاف منطقه ای جدا شود. البته آمریکاییها در مورد عراق دچار یک نوع سردرگمی ناگفته ای نیز شدند.

 آنها از یک طرف خروج خود از عراق را اقدامی جهت جلوگیری از صدمات بیشتر و جبران اشتباه تعبیر می کنند و از سوی دیگر عواملی مانند ارتباط نزدیک و صمیمانه دوکشور دوست و همسایه ؛ ایران و عراق این نگرانی را برای آمریکا ایجاد کرده است که پس از خروج آنها عراق به یکی از مراکز مخالفت با آمریکا تبدیل شود ، لذا انها ترجیح میدهند پیش از خروج از عراق با تضعیف دولت آقای مالکی زمینه روی کارآمدن جریانات سکولار و یا حداقل فعال شدن مجدد این جریانات را فراهم کنند تا اتحاد تاریخی عراق و ایران کمرنگ شود و جناح های شیعه آن کشور از صدر قدرت دور شوند . بدین ترتیب معلوم می شود که چه کسانی و با چه اهدافی به اقدامات تروریستی دست می زنند. بدیهی است جریانات افراطی و تروریست مخالف ایران در منطقه نیز در این هدف کمک رسان آمریکا خواهند بود.

کد خبر 5230

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 1 =