۰ نفر
۳۰ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۳:۲۵

گزارشی از سرداب حرم مطهر حضرت ابوالفضل ع در کربلا

عاشقان حسينى مى توانند با خواندن اين گزارش ، در فضاى مجازى لحظه به لحظه در اين فضاى مقدس گام زده توگويي كه در سرداب حضرت حضور داريد..

پس بسم الله..

امامان همیشه نسبت به سایر بندگان از اولويت خاصی برخوردار بوده و هستند و چون جزو مظلوم ترین و پاک ترین آفریده های خداوند هستند لذا معجزه های فراوانی از آن بزرگان مشاهده کرده ایم که نمونه بارز آن ،جوشش مکرر آب در حرم مبارک حضرت ابولفضل العباس می باشد .

چراکه آن حضرت فدای یه قطره آب شد.
عكس هايي از ورودی سرداب حرم حضرت عباس علیه السلام بعد از پروژه نوسازی؛ راهروهایی در عکس ها ى پيش از ترميم اين مكان در سايت هاى خبرى مشاهده می شود ، كه همیشه پر از آب بوده و هیچ وقت نتوانسته اند جلوی این آب که پيرامون مزار حضرت در طواف است را بگیرند و در نهایت مجبور به کف سازی و ایجاد آب راه برای هدایت آب شده اند.

اين شرايط وگاه پرسش ها وسخن در باره اين مكان مقدس وچگونگى آن ، ووجود آب در طول تاريخ پيرامون قبر مطهر ! وعدم توانايي در خشكانيدن آن و دهها پرسش ديگر از سوى عزيزان وعاشقان ، مرا بر آن داشت كه به شرح وتوصيف اين سرداب مقدس بپردازم.

سرداب سقای آب و ادب

درب ورودی به سرداب مقدس از ناحیه شمال شرقی حرم باشکوه حضرت عباس (ع) و از دربی چوبی است. با عبور از این درب، به اتاقی می رسیم که دارای عرض 3.18 متری است و دارای عمق 2 متر است و تمامی آن با سنگ های مرمر سفید و آیینه کاری هایی نفیس، ضمن عملیات ساختمانى از اين مكان در سال ١٣٨٧ شمسى ( ٢٠٠٨ ميلادى)صورت گرفته است.

پس از ورود به اتاق، به درب دیگری می رسیم که از جنس طلاست و در سال ١٣٨٦جایگزین دربی از جنس نقره گردیده است.

پس از گذر از این دو درب، به دربی آهنی بر روی سطح زمین می رسیم. برای ورود به محوطه ی سرداب، از این درب به وسيله پلًه هايي که دارای 8 پله است، به سرداب مقدس گام مى گزاريم.

این پلًه ها کاملا با مرمر پوشیده شده است كه پيش از اين با آجر بود. در آغاز به راهرویی به طول چهار متر و به عرض 1.38 متر متصل وارد مى شويم. این راهرو به راهرویی که زیر رواق های حرم مطهر حضرت عباس ع دور می زند، منتهی می گردد. همین راهرو منتهی به آخرین راهرویی است که آغاز سرداب حضرت عباس(ع) محسوب می شود.

راهروی زیر رواق های حرم حضرت عباس(ع)- که می توان نام رواق سفلی به آن داد- از یک طرف تنگ است و از طرف دیگر به اندازه ای گشاد است که قابل رؤیت نیست. عرض این راهرو 1.27متر یا 1.38متر است و دیوار رواق سفلی که به قبر نزدیک تر است، دارای ایوان هایی مسقف است که سقف آنها اندکی قوسی شکل می باشد. سقف راهروی رواق های سفلی به اندازه سقف ایوان های دیوار نزدیک به مقبره حضرت عباس(ع) قوسی شکل است.

سرداب سقای آب و ادب

در برخی از این ایوان ها، قبوری وجود دارد که همسطح زمین است. این ایوان ها در زمان های گذشته از طریق ایجاد دیوار ی روبروی آنها، ناپدید شده بودند. اما این دیوار اکنون برداشته شده و ایوان ها نمودار است.سپس دیوار ضخیمی به جای آن ایجاد شد و در آنها سوراخ هایی برای تهویه آن ایوان ها قرار داده شد. عرض این راهرو اندکی و به میزان کمتر از ده سانتیمتر پس از پوشش آن با مرمرتنگ شده است. تمامی این اعمال در چارچوب طرح توسعه یادشده صورت گرفت.

تعداد آن ایوان ها 15 تا است که اضلاعی نابرابر دارند. دو تا از این ایوانها در راهروی شمالی و در شرق و غرب راهروی تهویه شمالی قرار گرفته است (راهروهای تهویه در اين سرداب قرار داده شده است ) سه تا در راهروی شرقی و در جنوب راهروی تهویه غربی، چهارتا در راهروی شرقی که دو تا از این چهارتا در شمال راهروی تهویه شرقی و دو تا در جنوب آن قرار دارند و چهار ایوان نیز در راهروی جنوبی واقع است که بین شرق و غرب به صورت مساوی تقسیم شده است.

سرداب حرم حضرت اباالفضل‌العباس(ع) حدودا 4 متر پايين‌تر از سطح حرم قرار دارد كه اينجانب نخستين بار، در دوران صدام به همراه مرحوم پدرم ، شهيد آية الله حاج شيخ احمد انصارى در سال ١٣٥٣ شمسى به اتفاق كليددار آن هنگام آستان عباسيه ، به اين مكان مقدس راه يافته ودر آن هنگام بياد دارم كه مرحوم پدرم ، قصد ترميم اين مكان را داشتند زيرا بيم از آن داشتند كه در ستون هاى نگدارنده گنبد تاثير گزارد.

دومين بار پس از سقوط ، هنگام ترميم سرداب نيز موفق به حضور در اين مكان شدم.
سومين بار به همراه حجة الاسلام سيد احمد صافى ، توليت اين آستانه وپس از عمليات ترميم سرداب مقدس ، ساعتى را به اين مكان در سال ١٣٩٢ شمسى ، مشرف شدم.

پس از آنكه از صحن حرم وارد رواق مي‌شويد در ادامه ،شما وارد محدوده گنبد‌خانه مي‌شويد كه مي‌توان همين رواق‌ها را در قسمت سرداب نيز در نظر گرفت كه با عرض 1.5 متر در 2 متر به صورت گنبدي پوشانده شده و قسمت پايين پاي حضرت مسيري دارد كه وارد محوطه گنبد خانه در قسمت سرداب مي‌شود.

پيش از ترميم ، در داخل سرداب وقتي به قسمت زير گنبدخانه مى رسيديم، بخشي بود كه تا ارتفاع كمر به داخل آب مى رفتيم؛ در واقع محوطه داخل سرداب حرم حضرت تا ارتفاع حدود يك متر و 10 سانت در آب قرار داشت و اين قسمت از سرداب به گونه‌اي ساخته شده بود كه يك نفر بيشتر نمي‌‌توانست از آن عبور كند. پس از ورود به اين قسمت از سرداب، مرحوم توايت ومرحوم پدرم در جلو حركت مي‌كردند و من پشت سر آنها تا كه به قبر مطهر حضرت اباالفضل‌العباس(ع) رسيديم.

زماني كه در داخل سرداب حركت مي‌كرديم ، آب به حركت وموج در مى آمد.

سرداب سقای آب و ادب

سكوت عجيبى در اين فضا حاكم بود وتنها صداى حركت ما وگام زدن مان در آب به گوش مى رسيد. نخستين بار اين تصور ايجاد مي‌شود كه آب در حال حركت است اما در واقع اين آب ساكن است و طبق قانون طبيعت اگر آب براي مدت كوتاهي در جايي راكد و ساكن باقي بماند، سبزه زده و طعم و بو مي‌گيرد و امكان استفاده از آن نيست اما آب سرداب حرم حضرت اباالفضل‌العباس(ع) زلال‌ترين، شفاف‌ترين و گواراترين آب اين عالم است.

هيچگاه از ياد نمى برم كه آن هنگام كه براى نخستين بار گام در اين فضاى مقدس نهادم ، احساس نمودم كه خمره هاى گلاب را در اين آب آميخته اند وبوى عطر گلاب ، فضاى مقدس سرداب را در بر گرفته بود، در حاليكه طبق قانون طبيعت آب راكد بايد برخلاف اين باشد !

كه اين موضوع بدون ترديدچيزي جز معجزه نمي‌تواند باشد.
و مهم‌تر اينكه در طول هزاران سال ، تاثير تخريب بر ستونها وحرم مطهر نداشته است.
هم اكنون اين مكان مقدس ، به طرز زيبايي ترميم گرديده وتمامى فضاى سقف وديوارها وكف اين مكان با مرمر زيبايي پوشانيده شده وپنجره اى در حدود دو مترى از قبر مطهر قرار داده شده است كه نقطه جوشش آب در كنار اين مكان قرار دارد ليكن تراوش آب نامحسوس بوده ونمى توان مكان اين تراوش را ديد!

توگويي آب از پيرامون قبر مطهر حضرت ، بالا آمده وهنگام نوشيدن اين آب ، بدون شك ، گواراترين آبى بوده است كه در عمرم نوشيده ام.
آب زمزم ، آب مشهور به چاه خانه حضرت على در كوفه ، آب قطًاره در بيست كيلومترى كربلا كه از معجزات امير المومنين ع در بازگشت از جنگ جمل وآب مسجد براثا كه باز خود حكمتى دارد ، وآب نقاط فراوانى را كه مقدس بشمار آمده نوشيده ام ايك قاطعانه مى توانم عرض كنم كه در عمرم آبى به شيرينى وحلاوت اين مكان مقدس ننوشيده ام.

خداوند خصوصیت ها و نعمت هایی را به اولیای خاص خود اختصاص داده که دیگر بندگانش از آن محروم هستند زیرا آنها در بندگی و قربت به وی خلوص نیت از خود نشان دادند.

از جمله اولیای مقرب و از جمله بندگان صالح خداوند متعال، مولا و سرورمان حضرت ابوالفضل العباس (علیه اسلام) است. و این به خاطر اصل و نسب هاشمی و ادب علوی و علم الهی است که در خانه پدرش امام علی(ع) براساس آن پرورش یافت . علاوه برآن اخلاص، بندگی و وفاداری به امام حسین(ع) و امام حسن(ع) سرور جوانان اهل بهشت می باشد.

بنابراین می بینیم که خداوند به این دوست وفادار ،انواع و اقسام نعمت ها را از هر طرف ارزانی داشته و علاوه بر اینکه او را در خانه امام علی (ع) قرار داده، به او در بین مسلمانان از بیش از سیزده قرن و نیم ،ماندگاری عطا کرده است به طوری که ضرب المثل اخلاص و اطاعت از یک طرف و مورد ارج خدوانددر دنیا و آخرت از طرف دیگر شده است.

از جمله نعمت ها و راز هایی عجیبی که خداوند به حضرت ابوالفضل العباس ع ارزانی داشته، همان آب مبارک و گوارایی است که پیرامون مقبره شریف او قرار داشته و در سرداب این مقبره جریان می یابد.

همگان می پرسند راز وجود این آب مبارک در چنین مکانی چیست ؟و چرا چنین آبی در دیگر اماکن وجود ندارد؟.

وجود چنین آب مبارکی در این مکان هیچ جای تعجبی ندارد زیرا این آب با مرقد شریفی در تماس است که پیکر مطهر نفس زکیه حضرت ابوالفضل العباس ع در آن قرار دارد و همین موضوع باعث پاکیزگی این آب و و عدم تغییر طعم آن شده و باعث شده است تا خدواند شفای عاجل را در آن قرار دهد. که بارها پس از سقوط صدام با این موضوع روبرو شده ایم .

امر تعجب برانگیز این است که اگر تنهاچند متر از حرم مطهر خارج شده و به یکی از سرداب های ساختمان های مجاور برویم، که تنها چند متر از این سرداب فاصله دارد، در آن با آبی روبرو می شویم که بدرنگ و بدبو بوده و با جلبک و خزه پوشیده شده و بوی بدی که معمولا ازآب های راکد پخش می شود، از آن بلند می شود. و حتی رنگ این آب نیز متغیر است.

اگر این را نیز بیفزاییم که شهر کربلا به دلیل کوتاهی های نظام های سابق بویژه نظام دیکتاتوری سرنگون شده صدام، بر دریاچه ای از آب های زیر زمینی مختلط به زهکشی های شبکه تصفیه آب های سبک و سنگین فرسایش یافته شناور است و اینکه زمین آن نیز بر نفوذ سریع این آبها به درون زمین کمک می کند، درک خواهیم کرد که نوعی راز الهی وحود دارد که مانع از جریان یافتن آن آب ها به آب های این سرداب زیرزمینی و عدم مختلط شدن با آن از طریق لایه های خاک شکننده وجود دارد در حالی که زمین این صحن، پایینتر از سطح شهر کربلا و سرداب نیز پایینتر از صحن قرار دارد.

این آب برای کسی که پس از ورود به مکان آندر موردش تامل کرده، خالی از کرامات نیست و تجربه کرامات آن را در زمینه شفای بیماران ثابت کرده است. اگر این امور اسراری داشته باشد، تنها از طریق آثار ارجمند ائمه اطهار(ع) می توان به اصل آن پی برد. گویا وجود این آب به رابطه گرم بین حضرت عباس(ع) و این آب در واقعه طف اشاره دارد. شاید مشیت الهی ، قبر شریف را با این آب مبارک ، متمایز کرده است.

کد خبر 806216

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =