۰ نفر
۱۲ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۲:۴۱
شفافیت، فسادزدایی و ایجاد اعتماد

این خبر بر روی یکی از سایت‌های خبری آمده بود که به گزارش خبرگزاری رویترز، دولت عربستان سعودی اعلام کرد: عملیات مبارزه با فساد که در سال ۲۰۱۷ به دستور محمد بن سلمان ولیعهد سعودی آغاز شده بود، به پایان رسید.

بر اساس این گزارش در این عملیات بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار از اموال منقول و غیرمنقول و هم‌چنین پول نقد مصادره شده است. از میان ده‌ها شاهزاده سعودی که در طی این عملیات بازداشت شدند:
-  ۸۷ نفر اتهاماتشان را پذیرفته‌اند و با دولت سعودی به توافق رسیده‌اند
-  ۸ نفر از پذیرش اتهامات خودداری کرده‌اند که پرونده آن‌ها به دادستانی عربستان سعودی ارجاع شده است
-  ۵۶ پرونده هم هنوز بلاتکلیف‌اند.
در ادامه این گزارش گفته شده: در سال ۲۰۱۷ بیش از ۲۰۰ شاهزاده و مقام تجاری سعودی بازداشت و برخی از آن‌ها در هتل مجلل ریتز کارلتون در ریاض تحت حصر قرار گرفتند.
در مجمع جهانی اقتصاد در داووس قتل جمال خاشقجی، روزنامه‌نگار منتقد سعودی مطرح نشد بلکه تمرکز عربستان برای نشان دادن تأمین امنیت سرمایه‌گذاری خارجی که یکی از اهداف بسیار مهم محمد بن سلمان است مانور شده بود و پایان یکباره مبارزه با فساد هم پیامی به سرمایه‌گذاران برای حضور در عربستان است.

این متن خبری بود که منتشر شد. اما نتیجه‌گیری: با انتشار این خبر ظاهرا بن سلمان راه را برای جذب سرمایه‌گذاران به عربستان باز کرده، اما برای کدام سرمایه‌گذار؟ سرمایه‌گذاری که دنبال تحقق اهداف شخص بن سلمان باشد؟ در این خبر به سادگی نشان می‌دهد که قانون در عربستان توسط بن سلمان حکم می‌شود و او حاکم است و بسته به تصمیم او، هر کاری را که برای هرکسی که بخواهد انجام می‌دهد؟ ممکن است سرمایه‌گذار هم مشمول این قانون نوشته و یا نانوشته بن سلمان شود.

اما از طرف دیگر در همسایگی شمالی عربستان و آن سوی خلیج فارس یعنی ایران. ظاهرا ایران هم برای مبارزه با فساد یک کارهایی کرده. اما سراغ خرده‌پاها رفته؟ این هم شاید سیگنالی و راهی برای سرمایه‌گذران باشد. اما کدام و چه نوع سرمایه‌گذار؟

در جمع‌بندی این یاداشت می‌خواهم نتیجه بگیرم: این قانون سرمایه است. سرمایه‌گذار زمانی در جایی سرمایه‌گذاری و یا مشارکت می‌کند که در آن کشور، قانون محکم، هدف مشخص، برنامه اجرایی، ابزار برای کارکردن، منافع و سود و مهم‌تر از این‌ها، امنیت و تعهدات لازم و محکم داخلی و یین‌المللی برای بازگشت سرمایه‌اش فراهم باشد. با این وصف، ما برای جذب سرمایه‌گذار خارجی یا سرمایه‌گذاری ایرانیان که در خارج از کشور پول و ثروت دارند و طبق گفته‌ها حدود ۵۰۰ میلیارد دلار است، یا سپرده‌های حبس شده حدود ۱۸۰۰ هزار میلیارد تومانی در حساب‌های بانک‌های داخلی  که نسبتا بیکار و متاسفانه مولد تورم و نقدینگی است، و برای هدایت اینها به سمت و سوی سازندگی و آبادانی و رفع استضعاف و فقر و محرومیت و در نهایت توسعه‌یافتگی کشورمان ایران چقدر موفق بوده‌ایم؟

به آمارهای قدرت اقتصادی و توانمندی تجاری و کیفیت تولید و خدمات ملی که مراجعه می‌کنیم می‌بینیم فقط حرف زده‌ایم؟ و متاسفانه رقبای منطقه‌ای که از ما عقب‌تر بودند الان از ما خیلی جلوتر هستند؟ متاسفانه هنوز خودمان را باور نکردیم و به خودمان اعتماد نداریم؟ گفتیم ما می‌توانیم. اما فقط گفتیم و ظاهرا شل دادیم یا شل کردیم و فعلا نتوانستیم کشور اول منطقه بشویم؟ باید مصمم باشیم و به جای حرف‌های کوچک و خاله‌بازی‌ها که وقت ارزشمند ملت بزرگ ایران را به هدر داده، به اهداف بلند و باور به همت بلند خودمان برای توسعه‌یافتگی کشور متکی باشیم.

باید با عمل شعار ما می‌توانیم را محقق کنیم. قدم اول در این حرکت با شفافیت و فسادزدایی و ایجاد اعتماد و حرکت هدفمند است. دوستان باور کنید اگر دیگران که امروز مدعی هستند توانستند، ما باور کنیم با این همه امکانات خدادادی خیلی خیلی بهتر می‌توانیم، اما به شرطی که بخواهیم. لیس للانسان الا ما سعی
 

کد خبر 1227937

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 13 =