دکتر خوارزمی نوشته است : لازم است به تفاوت ساختاری فضای مجازی با فضای فیزیکی نگاهی بیفکنیم. فضای مجازی، چند ویژگی مهم دارد: این فضا، ساختاری شبکهای و جهانی و میان فرهنگی دارد. فضای جهانی و میان فرهنگی، در اصل ساختاری شبکهای دارد. فهم قواعد حاکم بر فضای شبکهای، به تنظیم بهتر روابط در فضاهای جهانی و میان فرهنگی نیز کمک خواهد کرد. شئون انسانی در چنین ساختاری بر چند اصول استوار است.
وی در ادامه با اشاره به اصول زیر به شرح آنها پرداخته است :
اصل نخست، حرمت نهادن به تنوع و تفاوت، به معنای احترام به دیگریِ متفاوت است.
اصل دوم، تحمل و مدارا و تساهل است.
اصل سوم، توانایی برقراری ارتباط در ساختار شبکهای فضای مجازی است.
خوارزمی سپس به درباره فعالیت شبکه های اجتماعی توضیح داده است :
در فضای مجازی، فعالیتها بیش از پیش به شبکههای اجتماعی انتقال مییابند. در واقع، بستر اصلی حضور مجازی، شبکههای اجتماعی خواهد بود که در آن افراد در زمینههای گوناگون به کار مبادله اطلاعات و دانش و دانایی و کالا و خدمات مشغولند. در فضاهای ابرگونه مجازی، به دور از استبداد دو عامل زمان و مکان، شکلهای تازهای از همکاری و شراکت در حال ظهور است.
این همکاریها و شراکتها میان افرادی است از چند قاره که بدون آشنایی فیزیکی، پیرامون اهداف یا منافعی مشترک با یک دیگر کار کرده و اندیشه و اطلاعات و دانش و کالا و خدمات مبادله می کنند. توانایی برقراری رابطه اثربخش در چنین شبکههایی، به رمز موفقیت در فضای مجازی تبدیل شده است.
وی سپس درباره لزوم تدوین منشور حقوق بشر در فضای مجازی نوشته است :
فهرست شئون انسانی در فضای فیزیکی، آن گونه که در اعلامیه حقوق بشر آمده، با توجه به واقعیتهای جهان امروز ناقص است. شاید بتوان متممی بر آن افزود و نام آن را «اعلامیه حقوق بشر در فضای مجازی» نامید. ولی نفس این کار بر فرضی نادرست استوار است: جهان فیزیکی و جهان مجازی دو سپهر دارای مرزهای مشخص و جدا از هم نیستند.
متن کامل مطلب وی را اینجا بخوانید.
نظر شما