دولت هر چه وارد تولید شود ضعیف تر مى شود. نمونه آن در اتحاد جماهیر شوروى سوسیالیستى است که دولت همه چیز را تولید مى کرد. اما آیا اقتدار داشت؟! خیره البته در مرزهاى خودش داشت اما در جهان هیچ اقتدارى نداشت. اما همین که شروع کردند براى حضور در بازارهاى جهانى اقتدار آنها افزایش یافت. نمونه فعلى این چین است.
لذا تمام اجرائیات در بخش اقتصادى باید به بخش خصوصى واگذار شود. اما دولت به دلیل اینکه توان مطالعاتى ملى، منطقه اى و فرامنطقه اى دارد، نگاه مى کند و مى بیند که مجموعه فولادى که در کشور سرمایه گذارى مى شود چقدر است، چه نوع است، در منطقه این میزان چقدر است، بیرون از منطقه چقدر است، بازار دنیا به چه سمتى مى رود و بنابراین ما باید سرمایه گذارى اضافى در این بخش داشته باشیم یا خیر. یا جلوى سرمایه گذارى را در این بخش گیریم و آن را مثلاً به بخش آلومینیوم انتقال دهیم. این وظیفه هدایتى دولت است. وقتى هم که گروهى سرمایه گذارى کردند دولت حمایت کند. یعنى اجازه ندهد سرمایه گذارى در یک بخش افزایش پیدا کند و تعدد سرمایه گذار به وجود بیاید که گروه نخست تحت تأثیر قرار بگیرند.
نظر شما