از این روست که نقش روحانیت در اتحاد و انسجام ملی و دینی مردم را نباید نادیده انگاشت. بسا غفلت از این امر حیاتی سبب می شود که ثمرات یک نهضت بزرگ اسلامی به هدر رود.آنچه در مشروطیت رخ داد نمونه ای از این بی خبری و توطئه گری دشمن ایران و اسلام بود.
شکاف میان رهبران دینی و روحانی مشروطه را به جایی رساندند که روحانیت پیش از سایر دسته ها و صنف ها رویاروی هم ایستاد. و از آن پس دچار ضعف و انزوا شدند و در نهایت استبداد سیاه پهلوی از نهضت مشروطه سربرآورد.همانگونه که رهبر فقیه اسلامی خاطرنشان کرد عامل اصلی حفظ انسجام و اتحاد ملت روحانیت است. زیرا آنان تکیه گاه و نیز مورد اعتماد مردم هستند.
بی اعتنایی نسبت به واگرایی های اجتماعی در صفوف هواخاهن اسلام که غالبا بر اثر مسایل جزیی و قومی و سیاسی پدید می اید و رشد نگران کننده ای دارند دور از شان عالم دین است.زیرا رسالت آنان اقتضا می کند که امت مسلمان را زیر پرچم توحید و ولایت گردهم آورند و همدل و همفکر سازند.
بی شک اگر در روحانیت اختلافی فتنه انگیز وجود نداشته باشد و این نهاد دچار دو دستگی یا چند دستگی درونی نشود دشمنان نمی توانند از تفرقه افکنی شان میان اقوام گوناگون ایرانی و همچنین احزاب و گروههای اجتماعی سود اندوزند.
نظر شما