مجلس یازدهم قانونی و مشروع است اما ضعیف و با مقبولیت بسیارکم/اصولگرایان تقریبا هیچ چهره اقتصادی کارآمدی ندارند/تفسیرشورای نگهبان از اصل113خنده داراست

مقداری باید زمان بگذرد تا تقسیم‌بندی‌ها در مجلس یازدهم روشن‌تر شود. اما با شناختی که از جریانان های سیاسی که وارد مجلس یازدهم شدند، دارم می توان گفت جریان قالیباف و جبهه پایداری به طور جداگانه فراکسیون تشکیل می دهند. البته در کنار این دو فراکسیون، جریان اصولگرایان سنتی و اصولگرایانی که فقط اسم اصولگرایی دارند و گرایشی به هیچ کدام از جریان های اصولگرا ندارند در مجلس حضور دارند. از جریان مستقلین نیز نباید غافل شد هرچند جریان مستقل‌، خیلی زود رنگ خواهد باخت. در کنار این 4 فراکسیونی که گفتم یک فراکسیون دیگر را نیز جریان اصلاح طلبان تشکیل می‌دهند. در این فراکسیون، چهره های شاخص اصلاح طلبی دیده نمی شود. فکر می‌کنم اصلی ترین نماینده جناح اصلاح طلب در مجلس آقای پزشکیان نماینده تبریز باشد و بقیه اصلاح طلبانی که انتخاب شده اند، افراد شناخته‌ شده‌ای نیستند.          

به این ترتیب در مجلس یازدهم حداقل چهار فراکسیون تشکیل می شود.  از سوی دیگر از هم الان می شود پیش بینی کرد که مجلس یازدهم، مجلس بسیار ضعیفی است و جریان اصولگرا که با شعار اصلاح نظام اقتصادی برای ورود به این مجلس تلاش می کرد عملا خلاف شعارش عمل کرد و تیم اقتصادی باتجربه و باسوادی را در لیست خود جا نداد.

در بین نمایندگان تهران که برای مجلس یازدهم رای آورده اند فقط 4 نفر هستند که تحصیلات اقتصاد دارند. البته آنها هم فقط تئوری خوانده اند و یکی از انها که در مجالس هفتم تا نهم هم بوده عملا هیچ ایده مفیدی برای کشور نداشته.. در مجلس یازدهم افرادی نداریم که فعالیت اقتصادی در بخش خصوصی و دولتی داشته باشند. بنابراین می توان گفت نمایندگان تهران در مجلس یازدهم از نظر اقتصاد کاملا تعطیل هستند. در سایر تخصص ها هم همینطور است. بعضی تخصص ها هم هست که ارتباط مستقیم با مجلس ندارد. این نکته را هم باید به قضاوت درباره مجلس یازدهم اضافه کرد که مجلس بعدی ضعف شدید مقبولیت دارد و نمایندگان با میزان مشارکت بسیار پایین، صاحب کرسی شده اند. در قریب باتفاق حوزه های انتخابیه نمایندگان با رای زیر 50درصد شرکت کنندگان روانه مجلس شده اند ضمن اینکه اکثر نمایندگان درصد رای شان به زحمت به 30درصد می رسد. فکر می کنم تعداد کل شرکت کنندگان در انتخابات مجلس که به 7هزار نامزد رای داده اند به تعداد آرای آقای روحانی در سال 96 نرسد. بنابراین مجلس، بسیار ضعیفی است. مجلس ضعیف بسیار باید تلاش کند تا بتواند ضعف‌هایش را جبران کند. البته بخشی از این ضعف ها قابل جبران نیست. مصداق این مجلس مثل این می ماند که از افرادی که قد متناسب ندارند انتظار بسکتبالیست خوب شدن را داشته باشید. اصلا امکان ندارد اما این امکان وجود دارد که وقتی بسکتبالیست خوبی نمی‌شوی روی  تیم مقابل خطا کنی و مثلا به حریف لگدبزنی. یکی از کارهای مجلس یازدهم لگد زنی و ایذاء به تیم مقابل که همان دولت است، خواهد بود. برخی از نماینده های مجلس یازدهم با اینکه کوتاه قد هستند اما صدایشان بلند است و اکو دارند، بلندگوها و رسانه‌های حامی و قوی دارند و سعی می‌کنند، خود را گنده معرفی کنند.   

به نظر من جریان اصولگرا در مجلس یازدهم به علت نبود لیدر مقبول همه، چالش سختی را پشت سر خواهد گذاشت. مجلس یازدهم مقدمه انتخابات ریاست جمهوری1400 است. جناح سیاسی منتخبین یازدهمین دوره انتخابات مجلس قول داده اند که دولت بعدی را در دست بگیرند، مجلسی که در خوشبینانه‌ترین حالت نماینده 10 الی 12 درصد مردم است اصلا نخواهد توانست، نماد وحدت ملی برای یک کشور باشد چه رسد که بخواهد در انتخابات ریاست جمهوری تأثیرگذار هم باشد. جریان اصولگرا در اولین قدم باید مراقب غضنفرهای خود باشد تا در انتخابات ریاست جمهوری 1400 نبازد.

بعضی پش بینی می کنند، جریان اصولگرا تلاش خواهد کرد مجددا میزان مشارکت مردم در انتخابات 1400 را کاهش دهد تا با خیال راحت‌تری  قوه مجریه را هم در دست بگیرد و همه چیز یکدست شود. جریان اصولگرا برایش مشارکت مردم و شکاف بین مردم و مجلس، مهم نیست. جریان اصولگرا هرگز یک جریان اکثریت گرا نیست.

قالیباف بی تردید ریاست مجلس یازدهم را بر عهده خواهد داشت. درست است که طیف جبهه پایداری در مجلس حضور دارد اما چون رقابت با اصلاح طلبان وجود ندارد عملا رقابت بین اصولگرایان خواهد بود. از طرفی آقای قالیباف حریفی در جریان مقابل خود یعنی جریان احمدی نژاد و پایداری نمی بیند که بخواهند مقابل او عرض اندام کنند. 

نقش قالیباف را در مجلس چطور می بینید؟

این کار رییس جمهور یک مانور سیاسی است وگرنه حتی اگر به فرض محال در مجلس تصویب شود در شورای نگهبان قطعا رد می شود.

اصل 113 قانون اساسی می‌گوید، رئیس جمهور مسئول اجرای قانون اساسی است. شورای نگهبان در گذشته  این اصل را چنین تفسیر کرده که رئیس جمهور فقط مسئول اجرای قانون اساسی در حوزه قوه مجریه است. این تفسیر خنده‌دارترین تفسیر ممکن است. معلوم است که طبق قانون اساسی قوه مجریه، مقننه و قضاییه (همه قوا) موظف‌اند وظایفشان را طبق قانون اساسی انجام دهند. وقتی یک اصل جداگانه‌ای می‌گوید رئیس جمهور مسئول اجرای قانون اساسی است، در واقع تاکید بر یک اختیار خاص برای رئیس جمهور است.