لطفا به این آقای محترم تبریک بگویید

گریگوری پک که چهارم مارس سالروز تولد اوست، با آن قامت کشیده، صورت دلپذیر، موهای تیره، چشمان معصوم و لبخند جذابش بیشتر مناسب مردان خوب، شایسته و نازنین سینما بود. در وصف او گفته اند که او نقش آدمهای محترم و متین را بازی نمی کرد، بلکه نقشها را بر اساس شخصیت محترم او می نوشتند.
به همین دلیل مناسب ترین گزینه برای نقش آدمهای تحصیلکرده و باشخصیت مثل روزنامه نگار(تعطیلی رمی، توافق شرافتمندانه)، نویسنده(برف های کلیمانجارو، محبوب بی وفا، گناهکار بزرگ)، وکیل( تنگه وحشت، کشتن مرغ مقلد) بود. از همان دوران کودکی هم دلش می خواست نویسنده، معلم و یا روزنامه نگار شود و به همین دلیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی تحصیل کرده بود.
حتی وقتی بجای ناخدای سرسخت(موبی دیک)، بیمار روانی(طلسم شده)، هفت تیرکش بازنشسته(ششلول بند)، کاپیتان جنگی(توپ های ناوارون)، کابوی خشن(جدال در آفتاب)، سردسته یاغی( آسمان زرد) و ناخدای مهاجر( سرزمین بزرگ) بازی کرد، باز هم معصومیتی در خود داشت که تمام ویژگیهای منفی نقشها را تحت تاثیر خود قرار می داد و چهره ای که داریل اف زانوک آن را انجیلی خوانده بود، جنبه فرشته گونه ای به نقشهایش می بخشید.
پرسونایی که از او در ذهن داشتیم چنان درستکار و شریف بود که حتی وقتی او را در نقش منفی می دیدیم، باز هم به نظرمان دلنشین و دوست داشتنی می آمد اما او مهارت حیرت انگیزی در ارائه نقشهای مثبت داشت. خودش به درستی گفته بود که بازی در نقش آدمهای بد، جذاب تر است اما خلق یک آدم خوب جذاب، به شدت دشوارتر و مشکل تر است.
هرچند در او چنان کاریزمای مبهمی بود که برای خوب بودن نیازی به دلیل نداشت و لازم نبود تا تلاش کند که چهره موجه و حق به جانبی از خود برای مخاطب بسازد. حتی اگر اشتباه می کرد و مقصر هم بود، باز هم حق را به او می دادیم و دلمان می خواست مرد محبوبمان پیروز شود.
درواقع بهترین مرد خانواده بود که بر روی پرده سینما دیدیم، نجیب، وفادار، راستگو، رمانتیک، متفکر، خوش اخلاق و قابل اعتماد. نمونه ایده آل و آرمانی مردی که می توانست خانواده اش را خوشبخت کند و زندگی آرام و امنی برایشان بسازد.
به همین دلیل خیالمان راحت بود که وقتی با پک در یک خانواده سر و کار داریم، خبری از خیانت و درگیری و فروپاشی نیست و اگر بحران یا تنشی هم بروز کند و اوضاع به هم بریزد، او به خوبی می تواند از پس آن برآید و آرامش و تعادل را بازگرداند.
بنابراین وقتی برای نقش وکیل آرمانگرا و درستکار "کشتن مرغ مقلد" اسکار را گرفت، احساس کردیم که هیچ بازیگری به اندازه گریگوری پک نمی تواند نقش آدمهای خوب را خوب بازی کند و احترام ما را نسبت به خود برانگیزد.