به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، میترا تیموری، مدیر گالری «نگر»، از تاثیرات بلندمدت قطع اینترنت، رکود بازار هنر و فشار اقتصادی بر گالریها و هنرمندان سخن میگوید؛ شرایطی که به گفته او، ادامه فعالیت را برای بسیاری دشوار کرده است.
او درباره تاثیرات قطع اینترنت بر بازار هنر ایران توضیح میدهد: «اثرات زیادی وجود دارد. برخی از گالریها با هنرمندان ثابتی قرارداد دارند که بر اساس قرارداد باید آثار فروش بروند و مبلغ معادل کار فروشرفته برایشان واریز شود. اما در این شرایط امکان فروش آثار بسیار کم شده است. بنابراین هم گالری در تعهد خود به قرارداد دچار مشکل و هم هنرمند با چالشهای بسیاری مواجه میشود.»
تیموری ادامه میدهد: «گالریها ممکن است در کوتاهمدت بتوانند از هنرمندان حمایت کنند، اما متاسفانه در بلندمدت امکانپذیر نیست. بر فرض اینکه یک گالری ۱۰ هنرمند ثابت داشته باشد، زمانی که خودش درآمدی ندارد، چطور میتواند از آنها حمایت کند؟»
این گالریدار با اشاره به مشکلات معیشتی هنرمندان میگوید: «هنرمندان هم از سوی دیگر با چالشهای معیشتی مواجه میشوند. احتمالا حتی برخی از آنها مجبور میشوند کارشان را تغییر بدهند.»
او همچنین به آسیبهایی اشاره میکند که تعطیلی و رکود، برای روند حرفهای هنرمندان ایجاد کرده است: «یک گالری ممکن است چندین سال با یک هنرمند همکاری داشته باشد و روی آن هنرمند سرمایهگذاری کند و الان به دلیل این شرایط بینتیجه بماند. برای مثال مدیر هنری گالری ما سه سال با یک هنرمند همکاری کرد تا در نهایت بتوانیم از آثار او یک نمایشگاه برگزار کنیم. بعد از سه سال که امکان برگزاری نمایشگاه فراهم شد، به تعطیلی گالریها برخوردیم. حال خودتان تصور کنید که آن هنرمند چه احساسی پیدا میکند.»
تیموری میگوید اگرچه جنگ تمام شده است، اما شرایط هنوز برای بازگشت کامل نمایشگاهها به وضعیت عادی فراهم نیست: «الان هم که جنگ تمام شده است، باز هم امکان برگزاری نمایشگاههای انفرادی به صورت کامل وجود ندارد؛ زیرا تعداد خریداران و بازدیدکنندگان کم است و نمایشگاهها ممکن است آنگونه که باید مورد استقبال قرار نگیرند. بنابراین مجبوریم فعلا برای برگزاری برخی از نمایشگاهها صبر کنیم.»
او با وجود همه این مشکلات تاکید میکند که گالریداران هنوز امید خود را از دست ندادهاند: «ما امیدمان را از دست نمیدهیم. بعد از ۱۲ سال فعالیت در این حوزه به نوعی عادت کردهایم که در نقاطی صفر مطلق بشویم و دوباره از ابتدا شروع کنیم.»
تیموری با بیان اینکه «گالریها همیشه با سرمایه شخصی به مسیرشان ادامه دادهاند»، معتقد است حمایت از هنر نباید تنها بر دوش گالریها باشد و نهادهای مرتبط باید نقش جدیتری ایفا کنند. او میگوید: «اگر نهادی بخواهد کمک کند باید جلساتی با گالریداران برگزار کند و در جریان این جلسات هنرمندانی که مستعد هستند از طرف گالریها معرفی شوند تا بشود به آنها کمک کرد.»
او در پایان با اشاره به وضعیت دشوار اقتصادی هنرمندان تاکید میکند: «الان برخی از هنرمندان با توجه به شرایط اقتصادی و افزایش قیمتها حتی امکان این را ندارند که بخواهند رنگ و بوم بخرند. اگر میخواهیم هنر این مملکت پیشرفت کند دیگر نباید فقط به گالریها بسنده کنیم. چراکه گالریدار هم ثروت بینهایت ندارد و باید در چرخه اقتصادی بازار بتواند سرمایه خودش را بازگرداند که الان این امکان وجود ندارد یا کمتر شده است. در واقع، اگر ادامه میدهیم به خاطر عشقی است که به این کار داریم.»
59243
نظر شما