به گزارش خبرآنلاین به نقل از سیانان، طبق گزارش عملیات دریانوردی تجاری بریتانیا (UKMTO) به تاریخ ۲۲ اردیبهشت، تنها در بازه زمانی کوتاه ۲۱ آوریل تا ۲ مه، دزدان دریایی موفق به ربودن چندین شناور شدهاند و هماکنون حداقل ۳ کشتی بزرگ (شامل دو نفتکش و یک کشتی باری) را در اختیار دارند. این در حالی است که پیش از این، حضور مستمر ناوگانهای بینالمللی باعث شده بود نرخ ربایشها در سال ۲۰۲۵ به نزدیکی صفر برسد.
دلیل اصلی این بازگشت، مسدود شدن یا ناامن شدن مسیرهای کلیدی در خاورمیانه است. تنگه هرمز که معبر ۲۰ درصد از انرژی و مواد خام جهان است، به دلیل جنگ با اختلال جدی مواجه شده است. این ناامنی باعث شده کشتیهای تجاری برای اجتناب از درگیری، مسیر طولانی دور زدن قاره آفریقا را انتخاب کنند. این تغییر مسیر اجباری، کشتیها را مستقیماً به «منطقه عملیاتی» دزدان دریایی در حوضه سومالی سوق داده است.
تغییر مسیر به سمت دماغه امید نیک، هزینههای سرسامآوری را به اقتصاد جهانی تحمیل کرده است. برآورد میشود که هر کشتی به دلیل افزایش مصرف سوخت، حق بیمه و مخارج عملیاتی، متحمل ۱ میلیون دلار هزینه اضافی در هر سفر میشود. علاوه بر فشار مالی، تمرکز قوای نظامی بر بازگشایی تنگه هرمز، یک «خلاء امنیتی» در اقیانوس هند ایجاد کرده است. بسیاری از ناوگانهای جنگی که مأموریت ضد راهزنی داشتند، اکنون برای اسکورت کشتیها در خلیج فارس بازآرایی شدهاند و این موضوع دست دزدان دریایی را برای سازماندهی مجدد باز گذاشته است.
کارشناسان هشدار میدهند که شبکههای راهزنی در حال ایجاد ائتلاف با نیروهای حوثی یمن هستند. این همکاریِ تاکتیکی به همراه فقر گسترده در جوامع ساحلی سومالی و تضعیف نهادهای محلی، محرکهای اصلی این موج جدید هستند. اگرچه عملیاتهایی نظیر آتالانتا (نیروی دریایی اتحادیه اروپا) همچنان در منطقه حضور دارند و اخیراً موفق به آزادسازی یک لنج ایرانی شدهاند، اما هشدارها حاکی از آن است که اگر حضور بازدارنده بینالمللی در سواحل سومالی تضعیف شود، ممکن است فجایع سال ۲۰۱۱ (با رکورد ۲۳۷ حادثه و ۷ میلیارد دلار خسارت) بار دیگر تکرار شود.
در مجموع، بحران در ایران نه تنها توازن انرژی را برهم زده، بلکه با فعالکردن شبکههای خفته جنایت در شاخ آفریقا، امنیت دریانوردی در پهنه وسیعی از اقیانوس هند را با تهدیدی جدی روبرو کرده است.
۴۲/۴۲
نظر شما