به گزارش خبرآنلاین، «عبدالرحمن صوفی» ستارهشناس ایرانی بیش از ۱۰۰۰ سال پیش قدیمیترین سند شناختهشده بشریت از کهکشان «آندرومدا»(Andromeda) را در «کتاب ستارههای ثابت» ارائه کرد.
به نقل از ایسنا، آندرومدا ۸۰۰ سال بعد به سیویکمین جرم در «کاتالوگ سحابیها و خوشههای ستارهای» ارائهشده توسط «چارلز مسیه»(Charles Messier) تبدیل شد. آندرومدا ابتدا یک ابر کوچک و سپس به عنوان یک سحابی شناخته شد و اکنون که به عنوان نزدیکترین کهکشان بزرگ نزدیک ما شناخته میشود، همچنان یک جرم نجومی بنیادین باقی مانده است.
این عکس که طی ۲۰۲ ساعت گرفته شده است، نشان میدهد که ما تا چه اندازه در توانایی خود برای مشاهده همسایهمان پیشرفت کردهایم. ابرهای قرمز و آبی پراکنده، عمدتاً هیدروژن و اکسیژن یونیزهشده در پیشزمینه کهکشان راه شیری ما هستند. ابرهای صورتی-قرمز هیدروژن یونیزهشده توسط نور پرانرژی ستارههای جوان، بازوهای مارپیچی غبارآلود کهکشان را نشان میدهند. کهکشانهای M32 و M110 کهکشانهای اقماری هستند که به دور آندرومدای بزرگتر میچرخند.
با وجود سابقه طولانی رصد آندرومدا با چشمان غیرمسلح باستانی تا تلسکوپهای مدرن، این کهکشان هنوز اسرار بیشماری را از جمله چگونگی ادغام و تکامل کهکشانها و همچنین ماهیت ماده تاریک که کهکشانها در آن قرار دارند، در خود جای داده است. ستارهشناسان به جستوجوی این اسرار ادامه خواهند داد.
۵۸۵۸
نظر شما