به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محله باغ فردوس در جنوب تهران، روزگاری یکی از شناختهشدهترین پاتوقهای کفتربازان پایتخت بود؛ جایی که بامها و آسمانش با پرواز کبوترها شناخته میشد. این محله قدیمی در محدوده خیابان مولوی قرار داشت و نامش با نخستین پارک تهران نیز گره خورده است. باغ فردوس در سال ۱۳۰۳ خورشیدی و در زمان احمدشاه قاجار ساخته شد و به عنوان اولین پارک به سبک جدید در تهران مورد استفاده قرار گرفت.
پیش از آن، در همین محل قبرستانی قدیمی به نام «سرقبرآقا» قرار داشت. این گورستان در سالهای پایانی فعالیتش به محل انباشت زباله و آلودگی تبدیل شده بود و به همین دلیل بلدیه تهران تصمیم گرفت آن را به فضای سبز عمومی تبدیل کند. با اجرای این طرح، نخستین پارک پایتخت شکل گرفت؛ پارکی که خیلی زود به محل رفتوآمد مردم و بعدها به پاتوق کفتربازان تبدیل شد.
اما این وضعیت پایدار نماند. به مرور زمان و با گسترش ساختوساز، باغ فردوس جای خود را به بافتی مسکونی داد و از پارک تنها نامی در محله باقی ماند. در دهه ۱۳۵۰ این محدوده دوباره با مشکلات شهری دستبهگریبان بود. گزارش روزنامه کیهان در خرداد ۱۳۵۵ از کوچههای باریک و اغلب بنبست، جویهای آلوده و انباشت زباله در محله خبر میداد.
باغ فردوس میان خیابانهای مولوی و سیروس قرار داشت و تنها راه اصلی آن خیابانی باریک به نام «ادب» بود. این محله به بخشهایی مانند میدان امینالسلطان، سرقبرآقا، بازارچه عباس هرندی، گود عربها و چند بازارچه دیگر تقسیم میشد. جمعیت آن نیز بسیار متراکم بود و بسیاری از خانهها میزبان چند خانواده بودند. افزون بر این، بخش قابل توجهی از ساکنان محله را مهاجران شهرستانی، بهویژه کاشانیها، تشکیل میدادند.
متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما