به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، روزمرگیهای زندگی آپارتمانی گاهی فرصت تحرک و پویایی را از فرزندانمان میگیرد و پیداکردن یک فضای امن برای تخلیه این انرژی بیپایان به دغدغه همیشگی پدر و مادرها تبدیل میشود. حالا بیش از صد شب است که خانوادههای ایرانی برای حمایت از کشور و ایستادگی بر سر آرمانهایشان، در میادین اصلی شهرها گرد هم میآیند؛ اما در دلِ این حضورِ مقدس، اتفاقی شیرین و زنده در حال رخدادن است که شاید از چشم برخیِ ما دورمانده باشد. این اجتماعاتِ طولانی، برخلاف تصور، نهتنها برای بچهها کلافهکننده نیست، بلکه دقیقاً به حیاطی به وسعت یک شهر تبدیل شده که حضور در آن، با بازی و خنده همراه است. وقتی با نگاهی تازهتر به این شبنشینیها بنگریم، میبینیم که کودکانمان در حاشیه همین میدانها، در حال دویدن، همبازی شدن با همسنوسالهای خود و تجربه یک نشاطِ عمیق هستند و ما میتوانیم با درک این ظرفیت، خستگی آپارتمان را از تن آنها بیرون کنیم.
کشفِ حیاطی بزرگ برای تفریح شبانه بچهها
حقیقت این است که بچهها زبانِ مشترک خودشان را دارند؛ زبانی آمیخته با بازی و رهایی. در این شبها که ما شانهبهشانه هم برای یک هدف بزرگتر ایستادهایم، کودکان نیز در گوشهوکنار میدان، اجتماعاتِ کوچک، شاد و پرهیاهوی خودشان را شکل دادهاند. آنها بدون نیاز به وسایل پیچیده، با یک دنبالبازیِ ساده روی سنگفرشها، حسابی انرژی میسوزانند و لذت میبرند. زیبایی این ماجرا آنجاست که این تفریح شبانه بچهها در محیطی کاملاً امن و در کنار خانوادههایی اتفاق میافتد که ارزشها و نگاههای تربیتیِ مشترکی با ما دارند. اینجا، مفهومِ رفاقت، امنیت و عشق به وطن، بدون هیچ شعار و نصیحتی، لابهلای همین دویدنهای کودکانه در جانِ آنها مینشیند.
چگونه از این فرصتِ بکر بهتر استفاده کنیم؟
برای والدینی که شاید تا امروز فقط از زاویه انجاموظیفه به این شبها نگاه میکردند، توجهِ آگاهانه به چند نکته ساده میتواند این حضور را به یک تجربه درخشانتر برای فرزندانشان تبدیل کند:
*آزادیِ مدیریتشده در حاشیه تجمع: بهجای آنکه کودک را در یک نقطه ثابت کنار خود نگه دارید، به او اجازه دهید در زاویه دید شما، با کودکان دیگر ارتباط بگیرد و بازیهای گروهی بسازد. این بسترِ امن، مهارتهای اجتماعی و دوستیابی آنها را بهشدت تقویت میکند.
*همراهداشتن وسایل ساده برای پیوند دوستی: یک گچ رنگی برای نقاشی روی لبه جدولها، طناب، یا یک توپِ کوچک، میتواند بهانهای عالی برای شروع یک بازیِ دستهجمعی با دوستان جدیدشان در میدان باشد.
*سهیمشدن در طعمِ شیرینِ گذشت: یک فلاسک چای و چند لقمه کوچک یا ظرفی از خرمای خانگی همراه داشته باشید. وقت استراحت، از کودک بخواهید این خوراکیها را با همبازیهایش شریک شود تا لذتِ بخشش و همدلی در یک جمع مؤمنانه را شخصاً تجربه کند.
بازگشت به خانه پس از چنین شبی، دیگر با خستگی همراه نیست. وقتی کلید را در قفل آپارتمان میچرخانیم، به جایِ کودکانی بیحوصله، بچههایی شاد و راضی داریم که شبِ خود را با دویدن در فضایی اصیل سپری کردهاند و با خاطرهای گرم به خواب میروند. ما توانستهایم با نگاهی متفاوت، انجام وظیفه ملیمان را با یک تفریح شبانه بچهها گره بزنیم. این یعنی خلقِ یک سبک زندگی زنده؛ سبکی که در آن، هم صدایِ قرار و ایستادگیِ ما در شهر میپیچد و هم صدایِ خندههایِ از تهِ دلِ کودکانی که آیندهسازانِ این خاک هستند.
منبع:فارس
نظر شما