برای اثبات این مدعا سه دلیل روشن و قابل مشاهده در رویکرد صداوسیما دارم:
۱- نظر صداوسیما به نظر تنها مخالف تفاهم نامه در شعام نزدیکتر است. آن یک نفر هم در طول زندگی سیاسی خود تا بحال نه مذاکره موفقی داشته، نه به تفاهم و توافقی رسیده و نه اصولاً راهکاری برای حل پرونده هسته ای و دو جنگ تحمیل شده اخیر به جمهوری اسلامی ایران دارد. پس تا نظر تنها مخالف تفاهم نامه روسای جمهور ایران و آمریکا که نام درستش «تصمیم نظام» است، تغییر نکند، صداوسیمای فعلی که عهد اخوت هم با «تنها مخالف تفاهم نامه» دارد، اجازه شکل گیری اتحاد ملی پیرامون هر گونه توافق جدید یا بازگشت به تفاهم نامه امضاء شده قبلی را برای رسیدن به صلحی پایدار و آغاز سازندگی جمهوری اسلامی ایران در دوره رهبر جدید را نخواهد داد.
۲- صداوسیما مشکل مبنایی با شعار وفاق ملی دارد. هم با شعارش هم با دولتش. اثباتش هم کاری ندارد. فقط کافی است یک مقایسه آماری میان میزان پرداختن رسانه ملی به شعار دولتهای احمدی نژاد و پزشکیان و «شخص دو رئیس جمهور» بیاندازید تا ببینید فاصله از زمین تا آسمان است. از این نکته هم که بگذریم اصلأ تاکیدات مکرر رهبری بر حفظ انسجام ملی که همان وفاق ملی است، خطاب اولش به کجاست؟. آیا رسانه ملی به عنوان اصلی ترین رسانه نظام اسلامی، مخاطب اول آن نیست؟. خب صداوسیما اینکار را نمی کند. تعارف هم ندارد. برای صداوسیمای فعلی «پایان جنگ» خط قرمز است. اتحاد مقدس هم از نگاه این صداوسیما فقط باید پیرامون حفظ این خط قرمز باشد وگرنه اگر پای تفاهم نامه روسای جمهور ایران و آمریکا در میان باشد می شود وحدت پیرامون ناحق!. البته مرحوم مصباح یزدی مشابه این دوگانه را سالها قبل مطرح کرده و ملیگرایی را صراحتا مخالف با آموزههای اسلامی دانسته بود و در نهایت و به صراحت گفته بود: «اگر تفکر انسان این باشد که تنها برای پیشرفت و سربلند کردن ایران تلاش کند، تفکرش غیرالهی است!». با این توصیفات اگر قرار باشد در دولت وفاق ملی، جنگی تحمیلی با صلحی شرافتمندانه در سایه وحدت ملی به پایان برسد، صداوسیمای فعلی چه می کند؟. همراهی یا هواسازی؟!.
۳ـ بی اهمیتی «فردای ایران» برای صداوسیمای فعلی، دلیل سوم این ادعاست که با این صداوسیما به صلح نمی رسیم!. چرا؟. خب نگاه کنید به خود صداوسیما. اگر یک مورد ابراز نگرانی تلویحی حتی در کل صداوسیما از فردای اقتصادی ایران در سال ۱۴۰۶ پیدا کردید؟. ادعایم را پس می گیرم. اصلا چرا راه دور برویم، خود صداوسیما برود از همین کارشناس معتمدش که اخیراً در برنامه زنده از دارایی ۵۰۰ میلیون تن طلای کشور خبر داده، بپرسد، افق آینده کشور با تداوم عدم پایان جنگ تا یکسال آینده چیست؟. در کنار ۵۰۰ میلیون تن ذخیره طلای موجود، آیا ممکن است به دلار ۵۰۰ هزار تومانی هم برسیم؟. آنوقت وضع کشور چه می شود؟. زندگی مردم؟. معیشت ملی؟. ناترازی انرژی؟. تعطیلی سازندگی؟. عاقبت پزشکیان؟. عاقبت نظام؟. عاقبت ایران؟. واقعا پاسخ صداوسیمای فعلی در مقابل این سوالات چیست؟. شعارهای شیرین امروز یا شرایط تلخ فردا؟. صدای و سیمای فعلی کدام سمت، تاریخ ایستاده؟. سمت حفظ نظام که از اوجب واجبات است، آنهم با جلب رضایت مردم و حفظ وحدت ملی؟ یا سمت همراهی بی انتها با تنها مخالف تفاهم نامه در شعام؟.
* فعال رسانه ای دبیر سابق پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی
نظر شما