محمد محمودی
-
ناامیدی از سازندگی، ناامیدی از نظام است/ تلخی تعلیق سازندگی از نوشیدن جام زهر کمتر نیست!
محمودی، محمدشاید خیلی ها از هشدارهای صریح اخیر دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی که البته جملگی بر لزوم «تمرکز ملی بر سازندگی» تاکید دارد، متعجب یا حتی شوکه شده باشند، چون اصولاً حسین مرعشی را سیاستمداری عملگرا می دانند که کمتر به سخنرانی و مصاحبه های جنجالی توجه نشان می دهد و ترجیح می دهد در فضایی بدور از هیاهوهای رسانه ای مرسوم به حرکت کشتی نظام اسلامی در مسیر سازندگی و شکوفایی هر چه بیشتر، بقدر بضاعتش کمک کند.
-
پزشکیان نباید سال ۱۴۰۷ را ببیند!
محمودی، محمددر ۲۰ سال گذشته و با روی کارآمدن احمدی نژاد جریانی با حمایت تمام قد وی در بطن جمهوری اسلامی شکل گرفت که مهم ترین بنایش یک رژیم چنج داخلی از مسیر حذف سیاسی- فیزیکی با یک فهرست بسیار محرمانه از چهره های شاخص سیاسی مذهبی بود که در راس آن نام آیت الله هاشمی آمده بود.
-
با این صداوسیما به صلح نمی رسیم!
محمودی، محمداگر شعام، دولت، مردم و بطور کلی نظام اسلامی نیم نگاهی حتی در بازگشت به تفاهم نامه روسای جمهور ایران و آمریکا دارند، صراحتا بگویم با این صداوسیما به هیچ توافق، تفاهم و در نهایت صلح پایدارِ متکی بر اجماع و اتحاد ملی نخواهند رسید!.
-
حقیقتی که مرعشی گفت
محمودی، محمددبیرکل حزب کارگزاران سازندگی به عنوان یک شخصیت کهنه کار سیاسی در جمهوری اسلامی ایران اخیراً حقیقتی را گفته که به مذاق دروغ پسندان خوش نیامده است.
-
آیا صلح پیامبر(ص) هم شرافتمندانه نبود؟
محمودی، محمد۱- نمی دانم از چه زمانی و توسط چه کسی یا چه جریانی، «صلح» در جمهوری اسلامی ایران به تابو تبدیل شد، ولی اینکه کار بجایی برسد که حتی تعبیر «صلح شرافتمندانه» هم در یک نظام اسلامی مبتنی بر سیره نبوی(ص)، تحمل نمی شود، این امری فرآتر از یک تابوی رسانه ای و نشانه ای از یک انحراف جدی برای تحمیل مسیر آینده به جمهوری اسلامی ایران در دوران رهبری جدید است.
-
دلسردی ملی از دیپلماسی
محمودی، محمداین روزها قاطبه مردم یعنی همان مردمی که فقط می خواهند زندگی کنند، دیگر به حرفها و مواضعی که از سوی وزارت امور خارجه اعلام می شود، کمتر اعتنایی دارند و اخبار مذاکرات بیشتر به عنوان شوخی در میان مردم کوچه و بازار دست به دست می شود.
-
تشکری ویژه از باقر خرازی!
محمودی، محمد۱- اول باید تشکری ویژه از باقر خرازی کنم که با صداقت و سخنان صریحش حداقل افق آینده جمهوری اسلامی را از نگاه یک جریان مشخص، بخوبی برای همه روشن کرد و به نوعی حجت را تمام کرد.
-
شهیدِ صلح!
محمودی، محمد۱- این روزها شهادت و صلح خیلی بهم نزدیکند، چون وقتی مذاکره، تسلیم و مذاکره کننده، سازشکار و «صلح»، خیانت نابخشودنی قلمداد می شود، گذشتن از این گردنه سخت، یقیناً «شهیدِ صلح» می خواهد!.
-
داستان یک شعار دروغ
محمودی، محمد۱- قریب بیست سال است که شعارهای سال از سوی قائد شهید و رهبری جدید رویکرد اقتصادی دارد ولی هنوز هم برخی تریبون ها، منبری ها، مداح ها و حتی رسانه ملی طوری القا می کنند که گویا زندگی و معیشت مردم در درجه صدم اهمیت قرار دارد و ملت باید جنگ، تحریم ها و فشارهای اقتصادی روزافزون، کمرشکن و خانمان برانداز را نعمت بداند و با آغوش باز بپذیرد، چون راه رفتن به بهشت را برایشان باز می کند!.
-
نوبت بعثت رسانه ملی!
محمودی، محمد۱- اگر رسانه ملی را مهم ترین بازوی رسانه ای نظام در راه رسیدن به اهداف کلان و عالی خود بدانیم، دیگر با اطمینان خاطر می توان ادعا کرد که با این صداوسیما بجایی نمی رسیم!.
-
علی الاصول ترین!
محمودی، محمدبا تذکر صریح رهبری که می توان آن را هشدار «علی الاصول ترین» نامید، هرکسی در هر جریانی و به هر نامی که باشد باید بداند که «اعتماد به مسئولان صیانت از منافع ایران را تضمین میکند» و «پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی وظیفهی همگانی است» چون، «انتقاد به عملکرد مسئولان نباید موجب شکست وحدت و انسجام اجتماعی شود».
-
انتقام از ترامپ یا پزشکیان؟!
محمودی، محمدجمهوری اسلامی ایران این روزها حساس ترین روزگار خود را می گذارند. روزگاری که اگر از گذشته ها عبرت نگیریم و اسیر انحرافاتی به نام انقلابی گری شویم، شاید خساراتی بسیار فرآتر از تصورات را متحمل شویم.
-
توافق بهانه است!
محمودی، محمداین روزها بحث تفاهم نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا در حالی به نقطه نهایی نزدیک شده که جریانی افراطی در کشور علیرغم اطلاع از اینکه این تفاهم یا توافق «تصمیم نظام» است، به بهانه تخریب مذاکره کنندگان در واقع اصل تصمیمات نظام را مورد تردید قرار می دهند.
-
خنجر از پشت به وحدت ملی!
محمودی، محمدجریان انحرافی نه تنها تمام نشد که مولود منحوس دیگری از درون آن متولد شد. جریانی جدید و سازمان یافته که بخوبی یاد گرفتند از احمدی نژاد دیگر حرف نزنند ولی راه و رسم او را زنده نگه دارند و هر جا حرفی از وحدت ملی به میان آمد یا انسجامی در کشور شکل گرفت به میدان بیایند و با خنجرهای از پشت سر، پرچم آن را به زمین بیاندازند.
-
توافقی که تثبیت پیروزی است
محمودی، محمدنزدیک به چهار دهه قبل و در یک جنگ تحمیلی و نابرابر، تمام جهان حامی صدام حسین شدند تا شکست و اسقاط جمهوری اسلامی ایران را رقم بزنند ولی در یک هماهنگی تاریخی «میدان و مذاکره»، صحنه در نهایت به گونه ای رقم خورد که ایران با پذیرش قطعنامه ۵۹۸، اول پیروزی میدان را تثبیت کرد.
-
چرا چینی ها به خود ابرقدرت نمی گویند؟
محمودی، محمد۱- چند سال قبل آقای رضا امراللهی به عنوان اولین شخصی که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مسأله انرژی هسته ای ورود کرده بود، در مراسم سالگرد ارتحال آیت الله هاشمی، از نامه ای رونمایی کرد که در هامش آن نامه، هاشمی دستور پیگیری پرونده انرژی هسته ای را در همان اولین سالهای پیروزی انقلاب صادر کرده بود.
-
جای خالی صدایی اطمینان بخش
محمودی، محمدهاشمی هر جا و در هر مقطعی -بالاخص در میانه بحرانها- سخن می گفت، حرفهایش یک ملت را آرام می کرد و به یک کشور امید می بخشید.
-
مذاکره با یک بال؟
محمودی، محمدمذاکرات اسلام آباد تنها در صورتی به نتیجه خواهد رسید که همه بخواهند به نتیجه برسد، وگرنه اگر فقط مذاکره قالیباف یا عراقچی و یا حتی پزشکیان نامگذاری شود، به هر نتیجه ای برسد، پایدار نخواهد ماند.
-
آسیاب به نوبتِ مذاکرات!
محمودی، محمدبرای اولین بار یک شخصیت سیاسی- نظامی خارج از دولت و وزارت امور خارجه به عنوان رأس تیم مذاکره کننده منصوب شده است. اتفاقی که باید آن را از این جهت به فال نیک گرفت که شاید قالیباف بتواند کاری کند که بالاخره چند دهه مذمت مذاکره در کشور به پایان برسد.
-
مبادا ممنوع المصلحت شویم!
محمودی، محمدمبادا ممنوع المصلحت شویم و راه بر مصلحت گویی بزرگان و خردمندان جامعه بربندیم. چرا اگر اینگونه شود یقینا مصداق هشدار تاریخی بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی خواهیم شد.
-
لاریجانی و احیای هویت شرقی
محمودی، محمددر سوگ شهادت دکتر علی لاریجانی، حرفها و نکات ارزشمند زیادی درباره ابعاد مختلف فکر و عملکرد ایشان گفته و نوشته شد که در جای خود بسیار قابل تامل است.
-
به احترامِ نماد احترام
احزاب و شخصیتها۱- با شنیدن خبر درگذشت آیت الله حاج سید مهدی امام جمارانی اولین تعبیری که به ذهنم خطور کرد نوشتن یادداشتی با عنوان «به احترامِ نماد احترام» بود. شخصیتی که به لباس روحانیت، صفت احترام بخشید و همانطور که از امام آموخته بود، ترجیح داد در ناملایمات فراوانی که از پشت سر و روبرو دید، «سکوت و صبر» پیشه کند ولی به «دروغ و تهمت» تن ندهد.
-
جای خالی اقناع ملی!
محمودی، محمد۱- سخنان وزیر امور خارجه بعد از مذاکره ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ با آمریکا در مسقط دوباره نشان داد که چقدر جای اقناع ملی در دکترین دیپلماسی همچون سایر موارد خالی است و عراقچی هم به عنوان وزیر امورخارجه، قدرت حرف زدن بیشتری از تریبون های رسمی نظیر نمازجمعه ها، ندارد!.
-
سالگرد ارتحال یک عاقل محبوس!
محمودی، محمد۱- قلبی در آستانه ی توقف ابدی به من برگشت، شاید برای آنکه وقف پیشین و پسین قلمم برای نو نگاری از هاشمی، نیمه کاره نماند. به شکرانه این مدد الهی، در آستانه نهمین سالگرد ارتحال یک عاقل محبوس بنا دارم از روایت رهایی هاشمی بنویسم که گویی تنها با مرگ، ممکن می شد و شد. به مصداق فریاد ابدی مولانا که؛ «من از برای مصلحت، در حبس دنیا ماندهام، حبس از کجا؟ من از کجا؟ مال که را دزدیدهام!».
-
بگذارید از رئیس جمهور سوال شود!
محمودی، محمدموضوع سوال از رئیس جمهور پزشکیان یقینا بجایی نخواهد رسید و قالیباف به تاسی از حمایتهای رهبری مانع انجامش خواهد شد. اما من اگر جای پزشکیان بودم، شخصا اعلام می کردم که باید سوال از من انجام شود!. اما چرا؟
-
از نماز هاشمی تا فتوای سیستانی
محمودی، محمدباور نمی کردم روزی برسد که کلام معترضانه ی «دیگر به نمازجمعه برنمیگردم» هاشمی را به بیانی مشابه از فتوای یک مرجع عالیقدر شیعه بشنونم، که «بهتر است دیگر -پشت سر ....- نماز نخوانید!».
-
بازی پزشکیان با قاعده هاشمی
محمودی، محمد۱- هاشمی یک قاعده منحصربفرد مدیریتی داشت به نام «کَله ی کَشتی». قاعده ای که هم حافظ اصولش شد و هم عملکردش. مطابق این قاعده، آنچه برای هاشمی مهم تر از انتصاب این مدیر یا آن مدیر بود، حفظ مسیر اصلی کشتی و عدم انحراف در مسیر درست بود!.
-
غصب قبای هاشمی در شرم الشیخ!
محمودی، محمدنمی دانم ما به چه درد تاریخی دچار شده ایم که مهم ترین ضایعه اجلاس شرم الشیخ 2025 را حداکثر در رفتن و نرفتن رئیس جمهور یا وزیر خارجه به آن اجلاس دیدیم، ولی از غصب قبای هاشمی در شرم الشیخ، هیچ حرفی نزدیم!.