سی و یکم شهریور هر سال یاد آور یکی از تلخ‌ترین و در عین حال زیباترین برهه‌های تاریخ معاصر ایران است.

به گزارش خبرآنلاین، در سی ویکم شهریور سال 1359 رژیم بعث عراق جنگی همه جانبه را علیه ایران آغاز کرد. جنگی که هشت سال به طول انجامید و با وجود بر جای گذاشتن هزاران شهید و جانباز و همچنین ویرانی بخش‌های وسیعی از میهنمان کارنامه‌ای شد از فداکاری و ایثار و وطن دوستی.
خبرآنلاین به مناسبت هفته دفاع مقدس، از مخاطبان خود پرسید که نظرشان راجع به این عکس چیست؟ تا کنون نزدیک به دویست نظر ذیل این عکس ثبت شده که در مجموع نشان از عشق و قدردانی ملت ایران نسبت به حماسه آفرینان 8 سال دفاع مقدس دارد.
در ادامه تعدادی از این نظرات را می‌خوانیم:
  • برق عشق و ایثار را در چشمان مشتاقشان می توان دید. آنجا همه بودند...
  • بااینکه مرگ را در نزدیکی احساس می کردند اما لبخندی شیرین برلب داشتند، اگر هزاران فیلم هم درباره آن ها ساخته شود قاصر است از وصف حال آنها. شاید برای فهمیدن باید خود این راه را رفت.
  • شاید هیچ وقت مثل آن زمان دیگر از هر نسلی کنار هم ندیده باشیم. آنجا همه یک هدف داشتند.
  • شهدا گل‌های ناکام و پرپر شده، دوست داشتنی و تکرار ناشدنی.
  • من به عنوان کسی که در منطقه عملیاتی فاو در سال 66 حضور داشتم، مشاهدات خودم را می‌گویم. رزمندگان بچه‌هایی بی غل و غش و مخلص و پاکی بودن که فقط رضایت خدا را در رفاه و آرامش مردم می‌دیدند. همه مهربان بودند و از هر قشری بودند. دکتر، مهندس، کارگر، معلم و ... من افتخار می‌کنم که در کنار این عزیزان بودم. من خودم دیدم فقط عراق نبود. یک وجب خاک ندادیم با امکانات محدود. متاسفانه جای این افراد و تفکر آنها در جامعه خالی شده.من از مشکلات مردم ایران و گرانی و تورم رنج می‌برم.
  • چند سال بی هیچ بهانه ای جنگ رو ادامه دادیم؟/ پاسخ یک کاربر دیگر به این نظر: جنگ عزت و شرف ما بود. جنگ بی بهانه نبود. اگرآن 8 سال نبود تا الآن چند بار مجبور به جنگ با خیلی از کشورها می شدیم که آن روزها از عراق حمایت می کردند.
  • این عکس غیرت و مردانگی جماعت ایرانی را می‌رساند که از کم سن و سال تا پیر همه در جنگ پای نظام و رهبری ایستادند. احساس غرور می‌کنم وقتی این عکس و عکس های دیگر جنگ را می‌بینم. ادامه دهنده راهشان باشم و باشیم.
  • 1- تا سال های آخر کیلومترها از خاک کشور دست دشمن بود. 2- مدت ها سازمان ملل عراق را شروع کننده جنگ نمی دانست 3- امام می گفت صدام باید از کارش پشیمان بشود و گرنه حتی بعد از صدور قطعنامه پایان جنگ ممکن است دوباره حمله کند که با حمله عراق بعد از قطعنامه (مرصاد-فروغ جاویدان) این حرف امام هم ثابت شد
  • ما خود آغازگر جنگ نبودیم تازه انقلاب کرده بودیم. تنها امکاناتی که باعث شد بتوانیم دفاع کنیم غیرت انسان‌های آزاده ای بود که از میان خانواده‌های ما بپا خواسته بودند. هیچ کدام نگفتند جنگ به من ربطی ندارد. کسی نگفت من تهرانیم یا من اهل شمال هستم یا اهل غرب یا شرقم به جنوب کاری ندارم. کسی نگفت که من یک روستاییم به خرمشهر کاری ندارم. ولی همه گفتند اسلام یعنی کل جهان هر کجا مظلومی هست باید به یاریش شتافت. همه گفتند کشور یعنی ناموس نباید از یک وجبش گذشت. عزیز دل بروید اخبار و قطعنامه های آن دوران را مرور کنید هیچکدام به نفع ما نبود.
  • کجایند مردان بی ادعا که رفتند...
  • آخرین کلام شهدا: مارفتیم شما بعداز ما چه کردید؟
  • واقعاً اگر این‌ها سر از خاک بردارند چه جوابی برای آنها باید حاضر کنند؟
  • رحمت خدا بر شما مردان واقعی روزگار و شرم بر کسانی که از خون شما سواستفاده کردند.
  • سال‌های دلاوری مردان یک دیار.
  •  جنگی که ملتی از خاکش دفاع کرد.
  • جنگ ما جنگ دفاع از خاک نبود،جنگ دفاع از ارزش‌ها بود.
  • برادرهای عزیزم حاشیه نروید، هم خاک ارزش است هم دین و هم خیلی چیزهای دیگر.
  • جنگی که همه رفتند. جنگی که همه خوبان رفتند ...
  • یاد باد آن روزگاران یاد باد.
  • واقعا امروز این‌ها وضع فرهنگی ما را ببینند چه می گویند. از رفتنشان پشیمان می شوند؟ پاسخ یک کاربر دیگر به این نظر: واقعاً برای شما و این طرز فکرتان متاسفم. ایران همیشه کشوری با فرهنگ‌ها و مذاهب گوناگون بوده است. اما همیشه هر کسی که در این سرزمین زندگی کرده خودش را ایرانی می دانسته است و ایرانیان همواره در برابر دشمنان متحد بودند. از دید من انگیزۀ اصلی این عزیزان هم دفاع از کشور و مردم بوده است و دین در جایگاه بعدی قرار می گرفته است.
29219
کد خبر 244830

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۱۲:۰۳ - ۱۳۹۱/۰۷/۰۱
    3 0
    بسمه تعالی. به نظرم بیشترین توجه و تعمق و تفکر در مورد این عکس می بایست توسط مقامات و مسئولین فعلی مملکت صورت بگیرد که با توجه به اینکه اکثریت آنان از رزمندگان دوران دفاع مقدس بوده اند ، در حال حاضر چقدر به آرمان ها و ارزش های آن دوران پایبند و معتقد مانده اند؟ البته در عمل و نه در شعار و حرف. چقدر از روحیه دنیاگریزی و آخرت طلبی زمان جبهه و جنگ در آنها باقی مانده است؟ و... در خانه اگرکس است یک حرف بس است