کمبود تولید فیلم و سالنهای نمایش فیلم در کشور، کمبود امکانات تفریح سالم، یکنواختی کانالهای تلویزیونی داخلی و کاهش برنامههای جذاب آن (بهخاطر گرانشدن و دشوار بودن توسعه تولیدات دولتی) از یک سو و گسترش روز افزون کانالهای فارسی زبان ماهوارهای خارجی، دسترسی راحت، ارزان و سریع به فیلمهای بدون سانسور خارجی از طریق اینترنت، رواج بازار قاچاق دوبله و زیرنویس و تکثیر غیرمجاز داخلی، مقوله دسترسی مردم به کالاهای دیداری و شنیداری را به یک مسئله شبهاامنیتی تبدیل کرده است. اگر این اصل قرآنی «فلینظر الانسان الی طعامه» را پذیرفته و مصداق معنوی تغذیه را جزو طعام بدانیم، باید بپذیریم که ذائقه اجتماعی و فرهنگی مردم ملهم از «دیدنیها و شنیدنیهایشان» میباش.
طبعاً تفاوت محتوای آن شنیدنیها و دیدنیها سبب تغییر ذائقههای مردم میشود و آنگاه که سینما و رسانه ملی (تلویزیون)، قادر به تأمین همه سلیقهها نباشد هجوم نیازهای لجامگسیخته مردم معطوف ماهوارههای خارجی با اهداف سیاسی یا شیطانی خواهدشد. ماهوارههایی که بعضاً نخستین مأموریت آنها ربودن انرژیهای بصری و منحرف کردن ذائقههای فرهنگی مردم است. در چنین احوالی، اعمال حاکمیت فرهنگی یعنی «توجه داشتن»، «استراتژیداشتن»، «برنامه داشتن»، «تولید داشتن» و «توسعهیاب» بودن تولیدات ملی و ساماندادن به مقوله ابزارهای متنوع «دیدن» و «شنیدن» مردم است و در این هنگام رصد کردن همهجانبه برنامهها، تمهید اسباب و تأمین نیازهای سمعی ـ بصری مردم از جمله حداقلهای نشان حاکمیت فرهنگی جمهوری اسلامی ایران میباشد.
«مؤسسات ویدئو رسانه» را باید در کنار «سینما» و «رسانه ملی» به عنوان یک ابزار کارآمد نسبی فرهنگی با اهمیت دانست و جایگاه آن را در حد «رسانه سنگصبور» مردم در هنگامه دستتنگی سینما و کاهش جذابیت رسانه ملی، ارتقا بخشید. ویدئو میتواند به عنوان یک رسانه تأثیرگذار و سوپاپ اطمینانبخش برای تأمین نسبی نیازهای تصویری مردم، مهم شمرده شود و یا حداقل مکملی انتخابی برای تأمین کاستیهای سینما و تلویزیون دانسته شود. این «رسانه مغفول» قابلیت ارتقا یافتن دارد و باید امور آن را به عنوان یک رسانه جدی، مورد بازکاوی و بازشناسی قرار داد، رسانه ویدئو باید تحت یک مجموعه نظارتی «درد آشنا»، «مداواساز» بخش خصوصی و با رعایت بایستههای خطوط سبز و قرمز نظام فرهنگی کشور و با شعار مردمی و توسعهگستر «ویدئو، رسانه منتخب مردم» سازماندهی جدید کرد. این رسانه را باید با:
الف: بازشناسی ماهیتی
ب: بازکاوی حقوقی
ج: بازسازی اجرایی
د: توسعهپذیری انسانی، مهیای تجدید سازمان کرد و یکی از وجوه مؤثر و بنیادین مورد نظر در انجام کلیت اصلاحات این رسانه، اصلاحپذیر کردن مستمر دو سامانه ورودی و خروجی «ویدئو،رسانه منتخب مردم» است همچنان که از جمله اهداف اصلاحات این رسانه را باید جذاب، سریع، اقتصادی بودن،متناسب با نیاز ـ شناخته و ناشناخته ـ مخاطبان عمومی و بازارهای ناشناخته مخاطبان خاص قلمداد کرد آنچه در شرایط کنونی باید مهمتر و فوریتر از هر چیزی رخ نماید بازیافت زمینههای اصلاحپذیر شدن «پایداری»، «رونق» و «گسترش» تولیدات مؤسسات است که از جمله آنها:
1ـ بهبود سازمان و سیستم
2ـ تنظیم شرایط عرضه و تقاضای بازار
3ـ تنوع محصولات مؤسسات (فیلم، سریال، بستههای آموزشی، مستندهای طبیعی تاریخی، اجتماعی، بازیهای رایانهای و...) گسترش توزیع محصولات
4ـ ارتقای کیفی سطح خدمات و محصولات نمایش خانگی
5ـ آموزش و پایداری نیروی انسانی در حال گریز شبکه ویدئو رسانه، میباشد.
نظر شما