۰ نفر
۲۱ فروردین ۱۳۸۸ - ۱۲:۱۷

جنگ سرد و آزمایش‌های بمب هسته‏ای، باعث دامن زدن به بحث‏های داغ پزشکی در مورد درمان بیماری‏های قلبی شده است.

به نظر می‏رسد باران‌های رادیواکتیوی که در اثر آزمایش‌های هسته‌ای دوران جنگ سرد بر سر مناطق مختلف زمین ریخته، خبرهای دلگرم کننده‌ای را در درمان بیماری‏های قلبی به همراه داشته است.

گروهی تحقیقاتی از موسسه کارولینسکای استهکلم، به سرپرستی یوناس فریزن، در نتایج تحقیقات خود مشخص کرده است که قلب انسان بالغ می‏تواند سلول‏های ماهیچه خود را از نو و البته با سرعتی بسیار بسیار کند بسازد. پیش از این، سلول‏های قلب انسان در محیط‏های کشت آزمایشگاهی موفق به تولید سلول‏های جدید شده بودند، اما تولید طبیعی این سلول‏ها، بحث داغی را به راه انداخته است.

کنت شین، از موسسه‏ سلول‌های بنیادی هاروارد دراین باره می‏گوید: «این مطالعه برای اولین بار و به روشنی نشان می‏دهد که سلول‏های ماهیچه قلب، در طول زندگی هر فرد دچار تغییر و تحول می‏شوند». البته وی خاطرنشان می‏کند که این تغییرات به سرعت انجام نمی‏گیرند.

فریزن برای انجام این مطالعه، از آزمایش عمرسنجی رادیوکربن خاص خودش استفاده کرد. پس از جنگ جهانی دوم، آزمایش‌های هسته‌ای باعث شد تا مقدار زیادی ایزوتوپ کربن14 در جو پخش شود. این کربن وارد گیاهان و متعاقباً بدن انسان‏هایی شد که از این گیاهان استفاده می‏کردند.

پس از آن‏که آزمایش‌های هسته‏ای در سال 1342 / 1963 پایان یافت، میزان این ایزوتوپ نیز در جو پایین آمد. پژوهشگران از قبل می‌دانستند که میزان ایزوتوپ کربن14 موجود در دی.ان.ای سلولی با میزان ایزوتوپی که در زمان تقسیم سلولی در جو وجود داشته، رابطه دارد و بنابراین می‌توان راهی برای تعیین زمان تولد سلول و سنجش عمر آن بدست آورد. اما در باستان‏شناسی نمی‌توان از کربن چهارده که نیمه‌عمر 5700 ساله دارد، از چنین روشی استفاده کرد.

آهسته و پیوسته
افرادی که قبل از 1334 / 1955 و کلا پیش از دوره آزمایش‌های هسته‏ای به دنیا آمده‏اند، میزان کربن 14 ماهیچه‏های قلبشان بیشتر از میزان ایزوتوپی بوده که در زمان تولدشان در جو زمین موجود بوده است. بنابراین نتیجه می‏گیریم که برخی از این سلول‏ها باید کمی‏دیرتر به وجود آمده باشند. گروه تحقیقاتی فریزن با انجام مطالعات بیشتر و استفاده از مدل‏های ریاضی، نشان داد که یک قلب پنجاه ساله بیش از نصف سلول‏های خود را از زمان تولد نگاه داشته است و این تغییر و تبدیل سلول‏ها در طی زمان، بسیار کند و آهسته صورت می‏گیرد. یک قلب 25 ساله، حدود 1درصد سلول‏هایش را در طول یک سال جایگزین می‏کند، درحالی‌که یک قلب 75 ساله حدود نصف این مقدار را می‏تواند جایگزین کند.

با این حال، چارلز موری که در دانشگاه سیاتل بر روی داروهای قلبی مطالعه و تحقیق می‏کند، می‏گوید که حتی این مدت طولانی هم ممکن است راه درمان بسیاری از بیماران قلبی باشد که نیاز به سلول‏های جدید ماهیچه قلب دارند: «این سلول‏ها کمی ‏دچار تغییر و تبدیل می‏شوند و اگر ما بتوانیم از طرز کار دقیق آنها سردر بیاوریم، می‏توانیم به خوبی از آن استفاده و بهره‏برداری کنیم.»

به گفته فریزن، برخی داروها باعث می‏شوند که بعضی از اعضای بدن بتوانند سلول‏های خود را بازتولید کنند. برای مثال، اریتروپوئیتین باعث تولید سلول‏های تازه خونی در مغز استخوان می‏شود، یا برخی داروهای ضدافسردگی به تشکیل سلول‏های عصبی تازه در مغز کمک می‏کنند. او می‏گوید که تصور تولید سلول‏های تازه قلب، درست مثل یک داستان علمی ‏تخیلی است.

او اضافه می‏کند که گام بعدی در این تحقیقات، این است که افرادی را که به حمله قلبی دچار شده‌اند، مورد آزمایش قرار دهند تا مشخص شود آیا قلب برای جبران آسیبی که دیده، به تولید سلول‏های جدید دست زده یا خیر. اگر جواب مثبت باشد، می‏توان با کشف این فرایند، آسیب‏های حاصل از بیماری‏های قلبی را جبران کرد.

اما روش عمرسنجی رادیوکربن، نمی‏تواند به یک سوال اساسی محققان پاسخ دهد و آن، این است که کدام نوع سلول، این سلول‏های ماهیچه‌ای قلب را تولید می‏کنند؟ آیا این تولید، تاثیر بزرگی در یک دسته سلول مجزا ایجاد می‏کند یا تاثیر کوچکی در میان تعداد زیادی از سلول‏ها برجای می‌گذارد؟

جواب هرچه که باشد، می‏تواند تفاوت بزرگی را در انتخاب راهبرد درمانی ماهیچه قلب ایجاد کند. اگر این سلول‏های تازه فقط در قسمت‏های خاصی بازتولید شوند، کار را برای درمان بیماری‏های قلبی سخت‏تر خواهند کرد. موری عقیده دارد که گام اول این است که سرمنشاء تولید این سلول‏ها را پیدا کنیم و بعد از آن بفهمیم که از روی چه قانون و قاعده‏ای عمل می‏کنند. سپس باید فهمید که چگونه می‏توان این فرایند را بسط داد تا بتوان تمام انواع سلول‏ها را از نو ساخت. با آزمایش‌های انفرادی بر روی این سلول‏ها در محیط‏های کشت آزمایشگاهی، می‏توان به ناشناخته‏های بیشتری دست یافت. هر نتیجه کوچکی می‏تواند انقلابی در علم پزشکی ایجاد کند.

داده‏هایی که از آزمایش بر روی حیوانات بدست آمده، نشان می‏دهد که حتی ‏کمترین پیشرفت در جهت ترمیم سلول‏های ماهیچه قلب می‏تواند دستاورد بزرگی برای تمام جانداران و به ویژه انسان‏ها باشد.

نیچر، 2 آوریل- ترجمه: آزاده پارساپور

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 6233

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۱۳:۳۹ - ۱۳۸۸/۰۹/۰۴
    0 0
    خوب بود