علیرضا سعیدی*

از زمانی که خبر چنین اتفاقی را خوانده و تصاویر آن را در رسانه های بین المللی دیدم، در فکر بودم که اگر به طور مفهومی و از دید یک مدیر بحران به حادثه روی داده، بدون جبهه گیری سیاسی نگاه کنیم، چه خواهیم دید؟

اگر به اساس و ریشه تولد این روز خاص توجه کنیم، خاستگاه چنین روز مقدسی، بر اساس نیاز به وحدت بین شیعه و سنی، عرب و فارس، ایرانی و بنگلادشی و پاکستانی و... و به تعبیری نیاز به اتحاد تمامی جهان اسلام برای نابودی یک دشمن خطرناک مشترک به نام اسراییل بوده است

حال در چنین روز مهم و وحدت بخشی که هر ساله به لطف الهی هم بر تعداد کشورها و هم بر تعداد همراهان بین المللی آن در جهان افزوده می شود.

به طرز عجیبی با صحنه ای هشدار دهنده روبرو می شویم که عده ای نا بخرد حرکتی را انجام میدهند که قلب این نهال مقدس را که اتحاد و همدلی است را نشانه رفته است.

راستی اگر بخواهیم واقع بین باشیم چقدر باید اسراییل خرج میکرد که یک راهپیمایی وحدت بخش که ابعاد جهانی علیه خودش دارد، حالا تبدیل به محل درگیری داخلی و به تعبیری تفرقه بشود. 

*دبیرکل جمعیت کاهش خطرات زلزله ایران 

۴۷۲۳۵

 

کد خبر 679867

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 2 =